Een Rustige Dag in Overasselt

Het is ochtend in Overasselt.

De zon is warm.

Meneer De Vries zit in zijn tuin.

Hij drinkt koffie.

Zijn huis is klein en wit.

De tuin is groen.

Er staan veel bloemen.

Meneer De Vries is oud.

Hij woont hier alleen.

Zijn vrouw is er niet meer.

Hij leest de krant.

De krant ligt op tafel.

Hij ziet een foto.

De foto is van een huis.

Het huis is in Overasselt.

Er is geweld bij dat huis.

Meneer De Vries schudt zijn hoofd.

Hij denkt: "Wat is er aan de hand?" Hij leest verder.

Twee mannen komen bij het huis.

Zij hebben grote tassen.

Zij maken veel geluid.

De buren horen het geluid.

De buren zijn ongerust.

Een buurvrouw kijkt door het raam.

Zij ziet de mannen.

De mannen lopen naar de deur.

De deur is van hout.

Een man geeft een harde duw.

De deur gaat open.

De mannen gaan naar binnen.

De buurvrouw is verbaasd.

Zij zegt: "Dit is niet goed." Zij loopt naar de telefoon.

Zij belt de hulpdienst.

De hulpdienst stuurt een auto.

De auto komt snel.

Twee mensen stappen uit.

Zij hebben een uniform aan.

Zij lopen naar het huis.

De mannen zien de auto.

Zij lopen snel weg.

De mensen in uniform gaan naar binnen.

Het huis is leeg.

Er is niets stuk.

De mensen in uniform kijken rond.

Zij vinden geen mannen.

Zij praten met de buurvrouw.

De buurvrouw zegt: "De mannen zijn weg." Een van de mensen zegt: "Wij zoeken verder." Meneer De Vries hoort het verhaal.

Hij is niet blij.

Hij zegt: "Dit is een rustig dorp.

Wij hebben geen geweld nodig." Hij drinkt nog een kop koffie.

De koffie is sterk.

Hij kijkt naar de straat.

De straat is weer stil.

De mensen in uniform rijden weg.

De buurvrouw gaat naar binnen.

Meneer De Vries staat op.

Hij loopt naar zijn buurvrouw.

Hij zegt: "Is alles goed?" De buurvrouw zegt: "Ja, alles is goed.

De mannen zijn weg." Meneer De Vries zegt: "Dat is fijn." Hij geeft de buurvrouw een kop koffie.

Zij drinken samen koffie.

De zon schijnt.

De vogels zingen.

Meneer De Vries zegt: "Wat een rare dag." De buurvrouw lacht.

Zij zegt: "Ja, maar nu is het rustig." Meneer De Vries knikt.

Hij denkt aan zijn vrouw.

Zij hield van rust.

Hij zegt: "Mijn vrouw zou dit niet leuk vinden." De buurvrouw zegt: "Nee, maar zij is er niet meer." Meneer De Vries zegt: "Dat is waar." Hij kijkt naar de lucht.

De lucht is blauw.

Hij zegt: "Morgen is weer een nieuwe dag." De buurvrouw zegt: "Ja, en hopelijk zonder geweld." Meneer De Vries lacht.

Hij zegt: "Ik hoop het." Zij drinken hun koffie op.

De dag gaat verder.

Meneer De Vries werkt in de tuin.

Hij plant nieuwe bloemen.

De bloemen zijn rood en geel.

Hij is blij met zijn tuin.

De buurvrouw gaat naar huis.

Zij maakt eten.

Meneer De Vries eet alleen.

Hij eet brood met kaas.

Het brood is vers.

Hij drinkt melk.

Na het eten leest hij een boek.

Het boek is over de natuur.

Hij leest over vogels.

Hij hoort een vogel buiten.

Hij kijkt uit het raam.

De vogel zit in de boom.

De vogel is klein en bruin.

Meneer De Vries glimlacht.

Hij zegt: "Mooi." De avond komt.

De zon gaat onder.

De lucht is oranje en roze.

Meneer De Vries zit op zijn stoel.

Hij is moe.

Hij denkt aan de dag.

De dag was raar, maar ook rustig.

Hij zegt: "Ik ben blij dat ik hier woon." Hij gaat naar binnen.

Hij doet de deur op slot.

Hij loopt naar zijn slaapkamer.

Hij gaat op bed liggen.

Hij is klaar voor de nacht.

Tot de volgende keer.