LEGO en de zoete geur van 1983

Het is woensdag middag.

De regen tikt zacht tegen het raam.

Tom zit op de bank.

Naast hem ligt een oude donalduk.

De pagina's ruiken naar oude papier en een beetje naar stof.

Tom slat de strip open.

Hij zoekt naar een leuk verhaal.

Maar dan ziet hij iets anders.

Een grote advertentie midden op de pagina.

Tom kijkt goed.

Het is een advertentie voor Lego.

Uit 1983.

De kleuren zijn een beetje faal.

Er staat een jongen op de advertentie.

Hij lacht.

Hij heeft een rode trouw aan.

Naast hem staat een meisje.

Ze bouwen samen een huis van Lego.

De blokjes zijn geel, rood en blauw.

Tom ruikt de oude pagina's.

Hij voelt het papier tussen zijn vingers.

Het is zacht en een beetje ruw.

Tom lees de tekst.

Er staat Lego is voor iedereen.

Jongens en meisjes, groot en klein.

Tom fronst.

Hij denkt aan vroeger.

Hij had ook Lego.

Hij bouwde graag auto's en vliegtuigen.

Maar zijn zus bouwde huizen en tuinen.

Samen maakte ze een hele stad.

Tom glimlacht.

Dan ziet hij iets schappigs.

Ondern aan de advertentie staat een klein plaatje.

Een hondje van Lego.

Het hondje heeft een bot in zijn bek.

Tom lacht hard op.

Wat schattig!

Zegt hij zacht.

Dit is echt leuk.

Tom ligt de donal duck op tafel.

Hij pakt zijn telefoon.

Hij maakt een foto van de advertentie.

Dan stuurt hij de foto naar zijn zus.

Ze woont in een andere stad.

Ze is gek op oude dingen.

Tom tiept.

Kijk eens wat ik vond.

Herinner je je dit nog?

Even later krijgt hij een bericht terug.

Zijn zus schrijft.

Wow!

Dat is lang geleden.

Ik had die rode blokjes.

Even tussendoor.

Bedankt voor het luisteren.

Reageer onder deze aflevering.

Of stuur me een DM op Instagram.

Dan stuur ik je een speciale kortingskode

voor de interactieve versie van deze aflevering.

Veel plezier verder met het verhaal.

Ik boude altijd een raket.

Weet je nog dat papa boos werd omdat we de woonkamer vol hadden gezet?

Tom lacht.

Hij stuur terug.

Ja!

En mama zei dat we moesten opruimen.

Maar we speelden door tot het eten klaar was.

Tom kijkt weer naar de advertentie.

Hij ziet de lachende kinderen.

Hij hoort de stemmen van vroeger.

Zijn zus die lachten.

Zijn moeder die riep dat het eten klaar was.

De geur van soep uit de keuken.

Tom voelt een warm gevoel in zijn buik.

Het is een fijn gevoel.

Een gevoel van thuis.

Hij denkt na.

Vroeger was lego simpel.

Je had blokjes en je fantasie.

Nu is er veel meer.

Computers, tablets, games.

Maar die oude advertentie laat zien dat plezier niet ingewikkeld hoeft te zijn.

Gewoon samen bouwen, samen lachen.

Tom staat op.

Hij loopt naar de kast.

Daar staat een oude doos met lego.

Hij pakt hem.

De doos is zwaar.

Hij opent hem.

De blokjes ritselen.

Tom pakt een geel blokje.

Hij voelt de kleine bobbels.

Hij glim lacht.

Misschien gaat hij vanavond weer bouwen.

Gewoon voor de loll.

Hij kijkt nog een keer naar de advertentie.

De jongen en het meisje lachen nog steeds.

Het hondje met het bot ook.

Tom voelt zich blij.

Hij heeft iets mooist gevonden.

Een stukje jeugd.

Een herinnering aan eenvoudige tijden.

En dat allemaal uit een oude donodduk.

Hij legt de strip voorzichtig op tafel.

De regen stopt.

De zon komt door de wolken.

Tom voelt zich rustig.

Hij heeft zin in vanavond.

Lego.

Een kopje tee.

En misschien een belletje naar zijn zus.

Wat is het leven toch mooi?

Tot de volgende.

Open de interactieve speler op Dutchfluency.com slash transcripts.

Tick op een woord als je vastloopt.

Bedankt voor het luisteren naar Dutch fluency.

Op Dutchfluency.com vind je de transcript en oefeningen.

Spreek Nederlandse zelfs als je stottert.

Tot de volgende keer.