De Vluchttas van Vakantiepark De Zandheuvel

Het was een druilerige dinsdagmiddag in juli, en ik zat met mijn collega Bram op het terras van ons vakantiepark De Zandheuvel, verscholen in de bossen van de Veluwe.

De lucht was grijs en vochtig, en ik rook de geur van nat gras en dennennaalden.

Normaal gesproken zouden we nu genieten van het gelach van kinderen bij het zwembad en het gerinkel van ijsjes, maar vandaag hing er een gespannen stilte in de lucht.

De radio speelde zachtjes op de achtergrond, een vrolijk deuntje dat niet paste bij de sombere stemming, totdat het nieuwsbulletin ons allebei deed opschrikken: 'Brand in vakantieregio’s: volg de adviezen en zet vluchttas klaar.' Bram, die altijd al een beetje een doemdenker was geweest, schoof zijn stoel naar achteren, het metaal schraapte over de tegels, en keek me aan met een blik die ik niet goed kon thuisbrengen.

'Zou het niet verstandig zijn,' begon hij, terwijl hij zijn koffie liet afkoelen, de stoom kringelde omhoog, 'om die adviezen eens serieus te nemen?