De Dag Die Stil Begon Te Glansen

[Intro] Er lag een stilte in de ochtend, zwaar als oude steen, Tot het licht door mijn vingers vloeide, zacht en ongemeen.

[Verse 1] Ik voelde hoe het leven eindelijk weer adem haalde in mij, Na nachten vol gebroken dromen, werd de ochtend vrij.

Vrolijk stond ik op, alsof de wereld opnieuw werd gevouwen, Ik ruimde elke hoek van huis, als bevroren tijd ontdouwen.

Netjes stapelde ik de dagen die ik had laten liggen.

[Chorus] Eindelijk, eindelijk, klonk het zacht door elk vertrek, Een dag die zich ontvouwde als een vergeten gedicht op een drempel.