De Grote Afvalberg

RICK: Jongens, het is weer zover.

Echt een gigantische afvalberg hier op de hoek.

EMMA: Laat me raden, de containers zijn natuurlijk weer helemaal leeg?

SOPHIE: Typisch.

Waarom zou je moeite doen als je het ernaast kunt gooien, toch?

RICK: Ze zijn inderdaad halfvol.

Het afval wordt er gewoon naast gegooid.

Onbegrijpelijk.

EMMA: Naarmate de week vordert, wordt die stank natuurlijk alleen maar erger.

Gadverdamme.

SOPHIE: Tenzij de meeuwen het eerst opeten.

Die beesten zijn tegenwoordig net vliegende vuilnismannen.

RICK: Nou, het vuilnis wordt helaas niet door de meeuwen netjes gescheiden.

EMMA: Desalniettemin is het asociaal.

Tenzij de gemeente vaker leegt, blijft dit een probleem.

SOPHIE: Misschien moeten we een passief-agressief briefje ophangen?

Dat werkt altijd fantastisch in Nederland.

RICK: Goed idee.

"Uw afval wordt hier niet gewaardeerd, temeer daar de bak open is." EMMA: Haha, ja.

Of we zetten er gewoon een webcam op.

Big Brother voor vuilnis.

SOPHIE: Zou jij de buren er daadwerkelijk op aanspreken?

Ik vind dat best lastig hoor.

RICK: Alleen als ik ze op heterdaad betrap.

Anders wordt het een welles-nietes-spelletje.

EMMA: Precies.

Mensen voelen zich direct aangevallen.

Maar het is wel heel erg storend zeg.

SOPHIE: Misschien kunnen we de wijkagent eens bellen?

Of is dat meteen te extreem?

RICK: Dat wordt waarschijnlijk gezien als overdreven.

Die hebben wel belangrijkere dingen te doen.

EMMA: Ja, boetes uitdelen voor foutparkeren levert natuurlijk veel meer op voor de staatskas.

SOPHIE: Ironisch genoeg stond er gisteren een handhaver naast diezelfde afvalberg een bekeuring uit te schrijven.

RICK: Echt waar?

Dat verzin je toch niet.

De prioriteiten zijn weer duidelijk gesteld.

EMMA: Naarmate ik ouder word, begin ik me steeds meer als een klagende bejaarde te gedragen.

Maar die afvalberg is gewoon echt onbegrijpelijk.

SOPHIE: Je bent niet de enige hoor, Emma.

Ik betrap mezelf er ook op dat ik soms uit het raam staar om te kijken wie zijn vuilniszak naast de containers zet.

RICK: We worden inderdaad een beetje de onofficiële buurtwacht.

Maar ja, als wij geen moeite doen om de buurt netjes te houden, wie doet het dan wel?

Niemand voelt zich verantwoordelijk.

EMMA: Precies.

En het is niet alleen de stank die vervelend is.

Vorige week zag ik dat die meeuwen een hele zak met restafval hadden opengetrokken.

Het hele trottoir lag vol met plastic, etensresten en vieze luiers.

Gadverdamme, echt heel vies.

SOPHIE: Oh, getver.

Dat is echt vreselijk.

Tenzij we de gemeente snel bellen om het op te ruimen, waait al dat lichte plastic zo de gracht in.

En dan hebben we een nog groter milieuprobleem.

RICK: Ik heb de gemeente gisteren al gebeld hierover.

Ze zeiden aan de telefoon dat ze binnen drie werkdagen iemand sturen om de afvalberg op te ruimen.

Drie dagen.

Tegen die tijd hebben de ratten er ook al een gezellig feestje gevierd.

EMMA: Ratten?

Heb je hier onlangs ratten gezien?

Nu begin ik me daadwerkelijk zorgen te maken.

Dat is wel het laatste wat we willen in deze straat.

RICK: Nog niet, gelukkig.

Maar met zo'n gigantische afvalberg vol met etensresten is dat slechts een kwestie van tijd.

Ratten houden natuurlijk van een gratis buffet.

SOPHIE: We moeten er echt iets aan doen.

Desalniettemin blijf ik het erg lastig vinden om buren er direct op aan te spreken.

Mensen worden tegenwoordig zo snel boos als je er iets van zegt.

EMMA: Dat klopt helemaal.

Ik heb een paar maanden geleden een keer een buurman aangesproken, omdat hij zijn oude, kapotte bankstel gewoon zomaar op de stoep had gezet.

Het werd meteen een enorm welles-nietes-spelletje.

Hij beweerde bij hoog en laag dat hij een afspraak had met de grofvuil ophaaldienst.

RICK: En, was dat ook echt zo?

Had hij een afspraak gemaakt?

EMMA: Natuurlijk niet.

Die bank heeft daar zeker drie weken in de regen gestaan.

Uiteindelijk is hij helemaal verrot en vol met schimmel geraakt.

Toen heeft de gemeente hem uiteindelijk maar meegenomen.

SOPHIE: Zie je wel, dat bedoel ik nou.

Het heeft vaak gewoon geen zin om in discussie te gaan.

Daarom zei ik net, misschien is zo'n passief-agressief briefje toch echt de beste oplossing.

RICK: We kunnen ook iets heel anders proberen.

We kunnen bloemen rond de containers planten.

Ik heb ergens in de krant gelezen dat mensen veel minder snel hun afval naast de bak gooien als er mooie, verzorgde plantjes staan.

EMMA: Dat is eigenlijk best een heel leuk idee, Rick.

Een soort klein tuintje maken van de afvalberg.

Maar wie gaat die planten dan elke week water geven?

Dat wordt weer een heel project.

SOPHIE: Dat wil ik wel doen hoor.

Ik loop er toch elke dag langs als ik naar de supermarkt ga.

Temeer daar ik me er zo aan erger, wil ik er best wat extra moeite voor doen.

RICK: Nou, laten we dat dan gewoon proberen.

En als dat onverhoopt toch niet werkt, hangen we alsnog dat briefje op.

"Beste buren, deze bloemen zijn geen voedsel voor de meeuwen.

Gooi uw vuilnis alstublieft in de bak." EMMA: Haha, fantastisch.

Ik denk trouwens dat veel mensen in de wijk gewoon niet goed weten hoe ze hun afval moeten scheiden.

Ze gooien alles uit gemakzucht maar bij elkaar in één grote zak.

SOPHIE: Dat is toch niet zo vreselijk moeilijk?

Papier hoort bij papier, glas in de glasbak, en plastic bij het plastic.

Het staat letterlijk met grote letters op de containers geschreven.

RICK: Voor ons is dat volkomen logisch.

Maar sommige mensen vinden het gewoon te veel gedoe.

Of de opening van de container is te klein voor hun enorme vuilniszak.

EMMA: Dan gebruik je toch gewoon kleinere zakken?

Dat is echt geen geldig excuus.

Het blijft gewoon asociaal gedrag, hoe je het ook bekijkt.

SOPHIE: Zeker weten.

Ik ga straks de BuitenBeter app maar weer eens op mijn telefoon openen.

Dan kun je een foto maken van de afvalberg en die direct naar de gemeente sturen.

RICK: Oh ja, die app is ontzettend handig.

Dat is misschien een beter idee dan de wijkagent bellen.

Het is veel minder overdreven, maar je doet wel een officiële melding waar ze iets mee moeten.

EMMA: Goed plan, Sophie.

Als wij nou met de hele straat elke dag een melding maken, dan moeten ze de prioriteiten op het stadhuis wel aanpassen.

SOPHIE: Precies, de aanhouder wint altijd.

En als we dan toch iemand op heterdaad betrappen, kunnen we altijd nog heel theatraal zuchten en met ons hoofd schudden.

RICK: Haha, ja, de ultieme Nederlandse straf: een hele lange, afkeurende blik.

Dat zal ze zeker leren om het de volgende keer netjes op te ruimen.

EMMA: Absoluut.

Nou jongens, ik ga maar eens naar binnen.

De stank van die afvalberg begint nu echt mijn neus binnen te dringen.

Gadverdamme.

SOPHIE: Ik ga ook richting huis.

Ik ga meteen op internet kijken welke bloemen we het beste rond de containers kunnen zetten.

Misschien wat sterke lavendel, dat maskeert die vreselijke geur tenminste een beetje.

RICK: Dat klinkt als een perfect plan.

Succes met de plantjes zoeken, Sophie.

En Emma, probeer vanavond niet te veel uit het raam te gluren naar de buren.

EMMA: Ik beloof helemaal niets, Rick.

Ik houd alles nauwlettend in de gaten.

Tot de volgende keer!

SOPHIE: Doei allemaal, fijne dag nog!

RICK: Tot de volgende.

Alle transcripten en meer Nederlandse verhalen op Dutch Fluency, dutchfluency.com slash transcripts.