Audio1x
Snelheid
Oefenen
Woordenschat
Tim: Hoi, jij daar.
Ja, jij.
Heb je wel eens het gevoel dat je maar één kant van een verhaal ziet?
Dat er iets gebeurt, en je krijgt een filmpje, maar niet het hele verhaal?
Vandaag gaan we het hebben over camera's die de waarheid moeten laten zien, maar misschien niet voor jou.
Pieter: Tim, gij spreekt in raadselen.
Camera's die de waarheid tonen, maar die niet voor ons bestemd zijn?
In mijn tijd hadden wij nog niet eens fotografie in de krant.
Een agent die een toestel op zijn borst draagt, dat klinkt als een wonderlijke uitvinding.
Tim: Ja, meneer Van der Linden, het is een wonder.
Een bodycam is een kleine camera die agenten op hun uniform dragen.
Alles wat ze zien en horen wordt opgenomen.
Het idee is: als er iets misgaat, hebben we bewijs.
Maar vandaag is er nieuws over de Amerikaanse immigratiedienst, ICE.
Pieter: De immigratiedienst, zegt gij.
Dat is de dienst die beslist wie het land mag betreden en blijven.
In mijn tijd hadden wij ook zulke regels, maar zonder camera's.
Men vertrouwde op het woord van de ambtenaar.
Soms was dat niet genoeg.
Tim: Precies.
En die dienst, ICE, gaat nu alle agenten bodycams geven.
Maar hier is het ding: de beelden worden misschien nooit aan het publiek getoond.
Ze zeggen dat ze beelden kunnen achterhouden als het de privacy van mensen of een lopend onderzoek kan schaden.
Pieter: Achterhouden, zegt gij.
Dat klinkt als een excuus om de waarheid te verbergen.
In mijn tijd hadden we ook ambtenaren die zeiden dat ze dingen niet konden delen 'omdat het niet gepast was'.
Maar als men niets te verbergen heeft, waarom dan die geheimzinnigheid?
Tim: Ja, precies dat is de vraag.
En er is meer.
Er waren dodelijke schietincidenten.
In januari werden twee Amerikaanse burgers doodgeschoten door agenten.
Een vrouw, Renée Good, en een man, Alex Pretti.
Omstanders filmden het met hun telefoon.
Die beelden lieten iets anders zien dan wat de agenten zeiden.
Pieter: Verschrikkelijk.
En de officiële verklaringen klopten niet?
Dat is ernstig.
In mijn tijd zou men zeggen: de waarheid komt altijd aan het licht.
Maar als degenen die de waarheid bewaken, zelf de beelden beheren, dan is het licht ver te zoeken.
Tim: Ja, en dat is precies waarom bodycams belangrijk zijn.
Maar ICE zegt dat ze de beelden niet zomaar vrijgeven.
'Vrijgeven' betekent iets openbaar maken, laten zien aan het publiek.
Ze zeggen dat ze alleen versneld vrijgeven als het 'in het belang van de dienst' is.
Pieter: In het belang van de dienst?
Dat is een gevaarlijke zin.
Wie bepaalt wat het belang van de dienst is?
De dienst zelf?
Dat is alsof een rechter in zijn eigen zaak mag beslissen.
In mijn tijd hadden wij ook zulke machtige heren, maar men wantrouwde hen.
Tim: Ja, en dat wantrouwen groeit.
Want in juli waren er weer twee dodelijke incidenten, en nog steeds droegen de agenten geen bodycams.
Een man in Houston, Lorenzo Salgado Araujo, werd doodgeschoten.
ICE zegt dat hij met zijn auto op een agent inreed.
Maar de mensen in de auto zeggen iets anders.
Pieter: Zonder bewijs is het woord van de ene tegen het woord van de andere.
In mijn tijd zou men een eed zweren, maar ook dat kon misbruikt worden.
Zeg mij, Tim, is er dan geen andere manier om de waarheid te achterhalen?
Tim: Dat is precies de vraag.
En er is nog een geval.
Zes dagen later, in Maine, schoot een agent een Colombiaanse man dood, Johan Sebastián Guerrero.
Die man bleek niet eens de persoon te zijn die ze zochten.
En die agent had een geweldsverleden, dat wist men.
Pieter: Een man die niet gezocht werd, gedood door een agent met een geweldsverleden.
Dat is een tragedie.
En zonder bodycam is er geen beeld van wat er gebeurde.
Alleen de woorden van de agent tegenover de stilte van de dode.
Tim: Ja, en dat is waarom dit nieuws jou raakt.
Het gaat over vertrouwen.
Kunnen wij vertrouwen dat de mensen die macht hebben, eerlijk zijn?
En dat de beelden die we wel zien, de hele waarheid tonen?
In 2250 hebben we zoiets als 'truth verification protocols'.
Pieter: Waarheidsprotocollen, zegt gij?
Dat klinkt alsof men de waarheid in een machine kan stoppen en er een officieel document uitkomt.
Maar ik vrees dat de waarheid niet zo eenvoudig is.
Zij is als een vogel die niet in een kooi wil zitten.
Tim: Haha, inderdaad.
Maar in mijn tijd zijn we gewend aan beelden.
We kunnen ze analyseren, vergroten, frame voor frame bekijken.
Toch is er een probleem: wie controleert de camera's?
Wie beslist wat we zien?
Dat is hier de kern.
Pieter: En dat is precies waarom ik zeg: het is alsof men een bewaker aanstelt om de bewakers te bewaken.
Maar die bewaker is zelf een bewaker.
Gij begrijpt mijn punt, Tim?
Tim: Ik begrijp het heel goed.
En het klinkt als een eeuwig probleem.
Maar er is hoop: de camera's zijn er, ze worden gebruikt.
De vraag is alleen: worden ze ook goed gebruikt?
Dat is wat we samen moeten onderzoeken.
Pieter: Laten wij dan eens kijken naar dat woord 'openbaar maken'.
In mijn tijd hadden wij de stadsomroeper die het nieuws op het plein verkondigde.
Maar hij herhaalde alleen wat de heren hem vertelden.
Is dat nu anders met uw 'publieke vrijgave'?
Tim: Goed punt.
'Openbaar maken' betekent dat iedereen het kan zien, op internet of in de krant.
Maar ICE zegt: we geven alleen vrij als het 'in het belang van de dienst' is.
Dat is een vaag begrip.
Het is alsof je zegt: ik geef je het boek, maar alleen als ik het zelf eerst heb gelezen.
Pieter: En dan nog selecteer je welke bladzijden ik mag zien.
Dat is geen openbaar maken, dat is censuur.
In mijn tijd hadden wij ook censuur, maar men noemde het 'bescherming van de goede zeden'.
Nu is het 'bescherming van de privacy'.
De woorden veranderen, maar de daad blijft.
Tim: Ja, en dat is een belangrijk leerpunt voor de luisteraar.
Het werkwoord 'vrijgeven' betekent iets laten zien dat eerst geheim was.
Je kunt zeggen: 'De overheid geeft de beelden vrij.' Maar beter is: 'De overheid geeft de beelden vrij aan het publiek.' Zo maak je duidelijk aan wie.
Pieter: En vergeet niet het verschil met 'openbaar maken'.
Dat is breder.
Iets kan openbaar zijn, maar niet officieel vrijgegeven.
Het is alsof een brief op straat ligt: iedereen kan hem lezen, maar de afzender heeft hem niet zelf gepubliceerd.
Tim: Precies.
En dat is waar het om draait in dit nieuws.
ICE heeft de camera's, maar ze houden de beelden in hun eigen hand.
Ze kunnen kiezen wat ze vrijgeven.
Jij, luisteraar, mag hopen dat ze de waarheid tonen, maar je kunt er niet op rekenen.
Tim: Pieter, jij hebt gelijk.
En dat brengt me bij een vraag.
Als de overheid beelden achterhoudt, hoe weten wij dan of er iets fout is gegaan?
In mijn tijd, in 2250, hebben we een systeem dat 'transparantieprotocol' heet.
Alles wat de overheid doet, wordt automatisch openbaar, tenzij een rechter zegt dat het geheim moet blijven.
Pieter: Een rechter?
Dat klinkt wijs.
Maar wie controleert de rechter?
In mijn tijd hadden wij ook rechters, maar sommigen waren meer bevriend met de kooplieden dan met de waarheid.
Ik vertrouw geen systeem dat afhangt van één mens, hoe eerlijk die ook is.
Tim: Dat is een goed punt.
Daarom hebben wij ook meerdere lagen.
Er is een onafhankelijke commissie die de rechters controleert.
En burgers kunnen zelf ook verzoeken om openbaarmaking.
Maar dat kost tijd en geld.
In dit nieuws zien we dat ICE de regels zelf mag bepalen.
Dat is gevaarlijk.
Pieter: Ja, gevaarlijk is het woord.
Het is alsof een koopman zijn eigen boekhouding mag controleren.
Hij zal natuurlijk zeggen dat alles klopt, zelfs als hij geld heeft gestolen.
En de klanten moeten maar geloven dat hij eerlijk is.
Dat is geen handel, dat is bedrog.
Tim: Precies.
En nu we het over woorden hebben, laten we nog een belangrijk woord oefenen.
Het woord 'achterhouden'.
Dat betekent iets niet geven wat je eigenlijk zou moeten geven.
Een simpele zin: 'De agent houdt de beelden achter.' Maar beter is: 'De agent houdt de beelden achter ondanks de vraag van het publiek.'
Pieter: Ah, 'ondanks' is een mooi woord.
Het laat zien dat er een tegenstand is.
In mijn tijd zeiden we: 'De schipper voer uit ondanks de storm.' Dat betekent dat de storm hem niet kon tegenhouden.
Nu begrijp ik het beter.
De agent geeft de beelden niet, ook al willen mensen ze zien.
Tim: Ja, en dat is precies wat er gebeurt bij ICE.
Ze zeggen dat ze bodycams hebben, maar ze houden de beelden achter.
En dan is er nog het woord 'omstreden'.
Dat betekent dat veel mensen het er niet mee eens zijn.
ICE is een omstreden dienst.
Je hoort dat vaak in het nieuws.
Pieter: Omstreden.
In mijn tijd hadden wij ook omstreden dingen.
De belasting op graan was omstreden.
Sommigen zeiden dat het nodig was voor de stad, anderen vonden het diefstal.
Het woord blijft hetzelfde.
Maar de gevolgen zijn nu veel groter, want het gaat om levens.
Tim: Ja, levens.
En dat is waarom dit nieuws jou als luisteraar raakt.
Stel je voor dat jij of iemand die je kent wordt aangehouden door de politie.
Dan wil je weten wat er gebeurt.
Bodycams kunnen helpen, maar alleen als de beelden ook echt worden gedeeld.
Pieter: En als ze niet worden gedeeld, dan is het alsof je een getuige hebt die zijn mond niet mag openen.
De rechter moet dan beslissen zonder alle feiten.
Dat is geen rechtspraak, dat is gokken.
En de gok wordt betaald met het vertrouwen van de mensen.
Tim: Vertrouwen, dat is een mooi woord.
En vertrouwen kun je niet afdwingen.
Je moet het verdienen.
ICE verdient het niet als ze beelden achterhouden.
Maar laten we ook kijken naar de feiten.
Er zijn dus drie dodelijke incidenten geweest.
In januari, juli en juli opnieuw.
Pieter: Drie doden in een jaar?
Dat is verschrikkelijk.
Maar wat mij verbaast, is dat ze geen bodycams droegen bij die laatste twee.
Ze wisten dat er kritiek was.
Waarom hebben ze niet gewacht tot ze de camera's hadden?
Dat is toch eenvoudig verstand?
Tim: Je zou denken van wel.
Maar ICE zei dat het geld er pas in april was.
En de training duurt ook tijd.
Toch is het vreemd.
Het is alsof je een brandweerwagen koopt, maar de brandweerlieden pas volgende maand leren hoe ze de slang moeten gebruiken.
Pieter: Hm, een goede vergelijking.
Maar ik denk dat er meer aan de hand is.
Misschien willen ze geen beelden.
Want beelden tonen de waarheid, en de waarheid is soms ongemakkelijk.
In mijn tijd hadden we geen camera's, maar we hadden wel ooggetuigen.
En hun verhalen konden ook liegen.
Tim: Maar camera's liegen niet.
Ze laten zien wat er echt is gebeurd.
En in dit geval toonden ze aan dat de officiële verklaringen niet klopten.
De agenten zeiden dat de man met zijn auto op hen inreed, maar de beelden lieten zien dat hij dat niet deed.
Dat is groot nieuws.
Pieter: Dus de beelden waren er wel, maar de dienst wilde ze niet tonen?
Dat is precies wat ik bedoel.
Ze hadden de waarheid in handen, maar ze hielden die achter.
Dat is geen vergissing, dat is een keuze.
En die keuze heeft gevolgen voor het vertrouwen van het publiek.
Tim: Ja, en dat vertrouwen is al beschadigd.
Uit een onderzoek blijkt dat veel Amerikanen denken dat ICE te veel macht heeft.
En dat is niet alleen een politiek probleem.
Het gaat om mensenlevens.
Mensen zoals Renée Good, Alex Pretti, Lorenzo Salgado en Johan Guerrero.
Pieter: Ik wil niet te veel praten over de slachtoffers, want ik ken hun verhaal niet.
Maar ik weet wel dat elke dood een gezin achterlaat.
In mijn tijd verloor ik een broer op zee.
Het verdriet blijft, ook al veranderen de tijden.
Wij moeten respect tonen voor deze mensen.
Tim: Dat is mooi gezegd, Pieter.
En we moeten ook respect tonen voor de luisteraar.
Daarom wil ik nog een laatste leerpunt doen.
Het woord 'gevolgen' betekent resultaten.
Een simpele zin: 'De actie heeft gevolgen.' Maar beter is: 'De keuze om beelden achter te houden heeft ernstige gevolgen voor het vertrouwen.'
Pieter: Ja, en dat is een wijze les.
Elke keuze heeft gevolgen, of je nu een koopman bent of een agent.
En als je de gevolgen niet wilt dragen, dan moet je de keuze niet maken.
Dat is iets wat ik mijn kinderen altijd heb geleerd.
Tim: En dat is precies waar dit nieuws over gaat.
ICE heeft een keuze gemaakt: ze nemen camera's, maar ze delen de beelden niet.
De gevolgen zijn dat mensen zich afvragen of ze de waarheid wel krijgen.
En dat is slecht voor een samenleving.
Pieter: In mijn tijd hadden wij ook geheimen.
Maar de beste kooplieden wisten dat een open boek meer vertrouwen gaf dan een gesloten kist.
Misschien moet ICE dat ook leren.
Maar ik ben bang dat ze meer geven om hun eigen belang dan om het publiek.
Tim: Ja, en dat is een sombere conclusie.
Maar er is ook hoop.
Mensen zoals jij en ik, en de luisteraar, kunnen blijven vragen naar transparantie.
We kunnen praten over dit nieuws.
We kunnen nadenken over wat wij zelf zouden doen.
Pieter: En dat is het doel van ons gesprek, denk ik.
Niet om de wereld te veranderen, maar om te begrijpen.
En om te beseffen dat onze woorden ertoe doen.
Of je nu in 1850 leeft of in 2250, het is belangrijk om te blijven vragen.
Tim: Precies.
En daarom, luisteraar, nodigen wij jou uit om verder te praten.
Ga naar nieuwsdoordetijd.com en deel jouw gedachten.
Wat zou jij doen als jij de baas was van ICE?
Zou jij de beelden vrijgeven?
Wij zijn benieuwd naar jouw mening.
Pieter: En vergeet niet: de waarheid is als een anker.
Het houdt het schip stabiel, zelfs in de storm.
Zonder anker drijf je rond.
Laten wij allemaal ankers zijn in onze eigen tijd.
Tot de volgende keer, vrienden.
Tim: Dank je, Pieter.
En dank aan jou, luisteraar, dat je met ons meeleefde.
Dit was Nieuws door de Tijd.
We hopen dat je iets hebt geleerd en dat je blijft nadenken.
Tot de volgende aflevering.
Doe het goed.
OefenenLees
Tekst
Audio