Weekrecap — 14 juni t/m 21 juni

# Weekrecap Reddit Stories in Dutch - A2 — 2026-W25 Hieronder volgen de afleveringen van deze week.

Vat ze samen in één natuurlijke Nederlandse Deep Dive aflevering: geef per aflevering de kerngedachte, link de verhalen aan elkaar waar dat kan, en sluit af met wat luisteraars deze week kunnen meenemen. ## Taalniveau Dit is een A2 aflevering.

Spreek rustig en in korte, duidelijke zinnen passend bij A2.

Vermijd zeldzame woorden en complexe constructies; leg lastige begrippen kort uit als ze nodig zijn. ## Weekrecap — 7 juni t/m 14 juni # Weekrecap Reddit Stories in Dutch - A2 — 2026-W24 Hieronder volgen de afleveringen van deze week.

Vat ze samen in één natuurlijke Nederlandse Deep Dive aflevering: geef per aflevering de kerngedachte, link de verhalen aan elkaar waar dat kan, en sluit af met wat luisteraars deze week kunnen meenemen. ## Taalniveau Dit is een A2 aflevering.

Spreek rustig en in korte, duidelijke zinnen passend bij A2.

Vermijd zeldzame woorden en complexe constructies; leg lastige begrippen kort uit als ze nodig zijn. ## The Golden Bicycles Hallo allemaal.

Ik ben Rick, jullie leraar uit Den Haag.

Vandaag heb ik een grappig verhaal over het internet en sociale media.

Het verhaal gaat over Sanne en haar oom Bert.

Het is zondagmiddag.

Sanne zit op de bank in een gezellige woonkamer in Delft.

Het is de verjaardag van haar moeder.

De woonkamer is warm en vol met mensen.

Je ruikt de heerlijke geur van verse koffie en zoete appeltaart.

Op de grote tafel in het midden staan glazen met sap.

Er staan ook schaaltjes met blokjes kaas en plakjes worst.

Sanne neemt een slokje van haar warme thee.

Ze geniet van de rustige sfeer.

Ze hoort de mensen praten en lachen.

Het is een fijne dag.

Maar dan komt haar oom Bert naast haar op de bank zitten.

Oom Bert is de broer van haar moeder.

Hij is een grote man met een rode trui.

Oom Bert kijkt altijd heel veel op zijn telefoon.

Hij leest graag nieuws op het internet.

Hij gebruikt veel sociale media.

Soms leest hij vreemde verhalen.

En hij gelooft bijna alle vreemde verhalen.

'Sanne, kijk eens naar dit filmpje,' zegt oom Bert.

Hij klinkt een beetje boos.

Hij houdt zijn grote telefoon vlak voor het gezicht van Sanne.

'Dit is toch niet normaal!

Dit is de waarheid, maar niemand doet iets!' Sanne zucht even en kijkt naar het kleine scherm.

Ze ziet een video.

In de video deelt een bekende burgemeester dure, gouden fietsen uit.

Hij geeft de gouden fietsen aan een grote groep asielzoekers.

De asielzoekers in de video lachen en zwaaien naar de camera.

Ze dragen hele dure kleren.

Sanne kijkt beter naar de video.

Er klopt helemaal niets van.

Het beeld is heel erg vreemd.

De kleuren zijn veel te fel en te licht.

De gezichten van de mensen zijn onnatuurlijk glad.

Het lijken wel poppen.

Sanne ziet ook iets heel raars aan de handen van de mensen.

'Oom Bert,' zegt Sanne langzaam en rustig.

'Kijk eens heel goed naar de handen van de burgemeester.' Oom Bert kijkt naar het scherm van zijn telefoon.

'Wat is daarmee?' vraagt hij.

'Hij heeft zes vingers aan één hand,' antwoordt Sanne met een kleine glimlach.

'En kijk naar de letters op het gebouw op de achtergrond.

Dat is helemaal geen Nederlands.

Dat zijn rare, vreemde tekens.

Dit is geen echte video, oom Bert.

Dit is gemaakt met een computer.

Het is kunstmatige intelligentie.

Het is een AI filmpje.' Oom Bert schudt stijf zijn hoofd.

Hij wil het absoluut niet geloven.

'Nee hoor,' zegt hij streng.

'Dit is de echte waarheid!

De kranten willen niet dat wij dit zien.

Ze houden het geheim.

Maar het staat op het internet, dus het is waar!' Sanne zucht nog een keer.

Ze weet dat oom Bert niet wil luisteren.

Hij gelooft alleen wat hij zelf wil geloven.

Sanne kijkt nog een keer naar de vreemde video.

De burgemeester in de video heeft inderdaad zes vingers.

En een van de gouden fietsen heeft helemaal geen wielen.

De fiets zweeft in de lucht.

Het is eigenlijk heel grappig om te zien.

Hoe kan je geloven dat dit echt is?

Maar oom Bert ziet de duidelijke fouten niet.

Hij ziet alleen wat hij wil zien.

Hij is boos op de asielzoekers en de burgemeester.

Sanne pakt een blokje kaas van de tafel.

Ze stopt het blokje kaas in haar mond.

Ze besluit om niet boos te worden.

Ze gaat niet met haar oom in discussie.

Dat kost veel te veel energie op een leuke verjaardag.

Ze glimlacht vriendelijk naar haar oom.

'Oké, oom Bert,' zegt ze zacht.

'Als jij het zegt.

Maar ik ga nu even een stukje appeltaart halen.' Ze staat op van de bank.

Ze drinkt haar thee op en loopt naar de keuken.

Ze luistert naar de andere mensen op het feestje.

De echte wereld, met echte appeltaart en echte mensen, is veel leuker dan de neppe video's op het internet.

Tot de volgende.

Alle transcripten op dutchfluency.com slash transcripts. ## De Tikkie voor vijftig cent Hallo allemaal.

Ik ben Rick, jullie leraar uit Den Haag.

Welkom.

Vandaag heb ik een grappig verhaal voor jullie.

Het gaat over geld.

Nederlanders houden van geld, dat weten jullie misschien wel.

En we houden van de app 'Tikkie'.

Ken je Tikkie?

Het is een app ## De Straat Vol Kleur Hallo allemaal.

Ik ben Rick, jullie leraar uit het mooie Den Haag.

Vandaag heb ik een heel bijzonder verhaal voor jullie.

Het is een waargebeurd verhaal van Reddit.

Het gaat over liefde, over buren, en over een mooie regenboog.

Luister maar mee.

Amanda woont in een rustige straat in Utrecht.

Het is een straat met grote, groene bomen en kleine tuinen.

In de lente hoor je de vogels zingen.

Amanda woont daar samen met haar elfjarige zoon, Tim.

Tim is een lieve, creatieve jongen.

Hij houdt van tekenen en van felle kleuren.

De buren kennen Tim goed.

Hij fietst vaak door de straat en zwaait altijd naar iedereen.

Het is een hele fijne buurt.

De mensen zeggen altijd gedag tegen elkaar.

Het is begin juni.

Juni is de maand van Pride.

Tim wil heel graag iets speciaals doen.

Hij heeft van zijn zakgeld een grote vlag gekocht.

Het is een Pride-vlag, met alle kleuren van de regenboog.

"Mam, mag ik deze vlag uit mijn raam ophangen?" vraagt Tim.

Hij kijkt zijn moeder hoopvol aan.

"Natuurlijk, lieverd," zegt Amanda met een grote glimlach.

Samen lopen ze naar boven.

Ze hangen de vlag uit het raam van Tims slaapkamer.

De vlag wappert mooi in de wind.

Tim kijkt naar de vlag en voelt zich heel erg trots.

De kleuren zien er prachtig uit in de warme zon.

Maar twee dagen later gebeurt er iets erg vervelends.

Amanda loopt in de ochtend naar de voordeur.

Ze hoort de postbode lopen.

Er ligt een brief op de mat.

Het is een witte envelop zonder postzegel.

Amanda maakt de envelop open.

Ze leest de brief.

Haar hart klopt ineens heel snel.

Het is een heel gemene brief.

Iemand in de buurt is erg boos over de vlag van Tim.

De persoon schrijft slechte dingen en bedreigt Tim en Amanda.

"Haal die vlag weg, of er gebeuren erge dingen," staat er in de brief.

Amanda voelt zich koud worden.

Ze is heel erg geschrokken en ook een beetje bang.

Wie doet zoiets in hun veilige straat?

Ze roept Tim en vertelt hem over de brief.

Tim is direct verdrietig.

Zijn mooie vlag zorgt opeens voor grote problemen.

Amanda besluit om met de buurman te praten.

Buurman de Jong is een oudere man met een vriendelijk gezicht.

Hij is altijd in zijn kleine voortuin aan het werk.

Amanda vertelt het hele verhaal aan hem.

Ze laat de gemene brief zien.

Buurman de Jong leest de brief en zijn gezicht wordt langzaam rood.

Hij is heel erg boos.

"Dit kan niet waar zijn," zegt hij streng.

"Dit accepteren wij absoluut niet in onze straat.

Tim mag helemaal zijn wie hij is." De buurman pakt direct zijn telefoon.

Hij stuurt een lang berichtje naar de WhatsApp-groep van de straat.

Hij vertelt alle andere buren wat er is gebeurd met Tim en de vlag.

De volgende ochtend wordt Tim vroeg wakker.

De zon schijnt door het raam van zijn slaapkamer.

Hij loopt naar het raam en kijkt naar buiten.

Hij gelooft zijn eigen ogen niet.

Wat ziet hij daar?

Overal in de straat hangen vlaggen.

Bij buurman de Jong wappert een grote regenboogvlag.

Bij de overburen hangt er ook één uit het raam.

En bij het huis op de hoek ook.

Bijna elk huis in de straat heeft een Pride-vlag opgehangen.

De hele straat is plotseling vol met kleur en vrolijkheid.

Tim rent snel de trap af naar beneden.

"Mam, mam, kom snel!

Kijk naar buiten!" roept hij heel erg blij.

Amanda loopt naar buiten en ziet alle mooie vlaggen.

Ze krijgt direct warme tranen in haar ogen.

Het zijn tranen van blijdschap en ontroering.

De hele buurt steunt Tim.

De bedreiging in de brief was eng, maar de liefde van de buren is veel en veel sterker.

Iedereen hoort erbij in deze straat.

Wat een mooi einde.

Tot de volgende.

Alle transcripten op dutchfluency.com slash transcripts. The Dropped Cake. Hallo lieve studenten.

Ik ben Rick, jullie taalleraar uit Den Haag.

Vandaag heb ik een verhaal over een heel triest moment.

Ken je de Reddit pagina 'ik in het echt'?

Daar delen mensen grappige of verdrietige momenten uit hun leven.

Dit verhaal heet 'ik huil in het echt'.

Het gaat over Daan.

Ga lekker zitten en luister mee.

Daan is in Breda.

Het is zaterdagochtend.

Het weer is slecht.

Het regent hard en de wind waait.

Maar Daan is binnen in een warme bakkerij.

De bakkerij ruikt heerlijk.

Het ruikt naar vers brood, zoete suiker en warme chocolade.

Daan is blij.

Waarom is Daan blij?

Vandaag is een speciale dag.

Zijn vriendin, Lisa, is jarig.

Ze wordt dertig jaar oud.

Dat is een belangrijk moment.

Daan wil een perfect feestje geven.

En bij een perfect feestje hoort een perfecte taart.

Daan kijkt naar de vitrine.

De vitrine is van glas.

Achter het glas staan veel taarten.

Er is een appeltaart.

Er is een chocoladetaart.

Maar Daan zoekt iets speciaals.

Dan ziet hij hem.

De mooiste taart van de wereld.

Het is een grote aardbeientaart.

De taart heeft witte slagroom en heel veel rode, verse aardbeien.

Bovenop staat in chocoladeletters: 'Gefeliciteerd lieve Lisa'.

Daan wijst naar de taart.

'Die wil ik graag,' zegt Daan tegen de bakker.

De bakker glimlacht.

'Dat is een uitstekende keuze,' zegt de bakker.

'Deze taart is heel lekker.

Maar hij is wel groot en zwaar.

U moet voorzichtig zijn.' Daan knikt.

'Ik zal heel voorzichtig zijn,' belooft hij.

De taart is niet goedkoop.

Daan betaalt veertig euro.

Dat is veel geld voor een taart.

Maar voor Lisa is het goed.

De bakker doet de taart in een mooie, witte doos.

Hij bindt er een rood lint omheen.

Daan pakt de doos voorzichtig vast.

Hij houdt de doos met twee handen vast.

Hij loopt naar de deur van de bakkerij.

Hij kijkt naar buiten.

Het regent nog steeds.

De straat is nat.

De stenen zijn glad.

Daan moet vijf minuten lopen naar zijn auto.

Vijf minuten is niet lang.

Maar met een dure taart in de regen, is vijf minuten heel lang.

Daan opent de deur.

De koude wind waait in zijn gezicht.

Hij stapt naar buiten.

Daan loopt langzaam.

Stap voor stap.

Hij kijkt naar de grond.

Hij wil niet vallen.

Hij denkt aan Lisa.

Hij denkt aan haar blije gezicht als ze de taart ziet.

Hij loopt langs een supermarkt.

Hij loopt langs een kledingwinkel.

Alles gaat goed.

Hij is bijna bij zijn auto.

Hij ziet zijn rode auto al staan.

Nog tien meter.

Nog vijf meter.

En dan gebeurt het.

Er ligt een grote plas water op straat.

Daan ziet de plas niet goed door de regen.

Hij stapt in de plas.

Zijn linkerschoen glijdt weg.

De straat is te glad.

Daan verliest zijn balans.

Hij probeert niet te vallen.

Hij zwaait met zijn armen.

Maar hij heeft de doos in zijn handen.

De witte doos met het rode lint vliegt door de lucht.

Het lijkt wel slow-motion.

Daan valt op de natte grond.

En de doos?

De doos valt ook.

Met een harde klap valt de doos op straat.

Daan ligt op de grond.

Zijn broek is nat.

Zijn jas is vies.

Maar dat maakt hem niet uit.

Hij kijkt alleen maar naar de witte doos.

De doos is open.

De prachtige taart ligt op de natte stenen.

De witte slagroom zit overal.

De rode aardbeien liggen in de plas water.

De chocoladeletters zijn gebroken.

Er staat geen 'Gefeliciteerd lieve Lisa' meer.

Er staat alleen nog maar 'Gefelici'.

Daan voelt tranen in zijn ogen.

Hij wil huilen.

Dit is een echt moment om te huilen.

Hij heeft veertig euro betaald.

Hij was zo voorzichtig.

En nu is alles kapot.

Een vrouw loopt voorbij met een paraplu.

Ze kijkt naar Daan.

Ze kijkt naar de kapotte taart op straat.

'Oh nee, wat zonde,' zegt de vrouw zachtjes.

Daan knikt langzaam.

Hij voelt zich heel verdrietig.

Hij staat langzaam op.

Hij pakt de lege witte doos.

Hij laat de kapotte taart liggen voor de vogels.

Hij loopt naar zijn auto.

Hij stapt in en zucht heel diep.

Hij pakt zijn telefoon en belt Lisa.

'Schat,' zegt hij met een droevige stem.

'Gefeliciteerd met je verjaardag.

We eten vandaag helaas geen taart, maar pannenkoeken.' Arme Daan.

Soms gaat alles mis, hoe voorzichtig je ook bent.

Heb jij wel eens zoiets laten vallen?

Ik hoop het niet.

Tot de volgende.

Alle transcripten op dutchfluency.com slash transcripts. The Perfect Picture. Hallo allemaal.

Ik ben Rick, jullie taalleraar uit het mooie Den Haag.

Vandaag neem ik jullie mee op een reis terug in de tijd.

We gaan naar het jaar negentienachtenzestig.

We zijn in de hoofdstad van Nederland, Amsterdam.

Het is zaterdagochtend.

We staan op het Waterlooplein.

Dit is de beroemdste vlooienmarkt van de stad.

In negentienachtenzestig ziet alles er anders uit.

De kleren van de mensen zijn anders.

De auto's op straat zijn oud.

Maar de sfeer is heel gezellig.

Het is herfst en een beetje koud.

De wind waait door de bomen.

De bladeren vallen op de grond.

De bladeren zijn geel, rood en bruin.

De lucht is grijs, maar het regent niet.

Gelukkig maar, want niemand houdt van regen.

De markt is heel druk.

Overal zijn mensen.

Je hoort heel veel geluiden.

Mensen praten hard.

Ze lachen en ze roepen.

Je hoort de bellen van de fietsen.

Tring, tring!

De fietsers rijden snel voorbij.

Je ruikt ook van alles.

De zoete geur van verse stroopwafels.

De stroopwafels zijn warm en lekker.

En de geur van oude boeken en oude kleren.

Het is de geur van geschiedenis.

Alles heeft een verhaal op het Waterlooplein.

Op de markt loopt een jonge man.

Zijn naam is Louis.

Louis is een fotograaf.

Hij heeft een grote, zwarte camera om zijn nek.

De camera is zwaar, maar Louis vindt dat niet erg.

Hij heeft de camera van zijn opa gekregen.

Zijn opa was ook fotograaf.

Louis denkt vaak aan zijn opa.

Hij leerde Louis hoe hij goed moet kijken.

Louis houdt van de stad.

Hij houdt van de mensen op straat.

Vandaag wil hij de perfecte foto maken.

Hij wil het echte Amsterdam vangen in één beeld.

Wat is het echte Amsterdam?

Dat is de vraag van vandaag.

Louis loopt langzaam langs de kramen.

Een kraam staat helemaal vol met oude spullen.

Er liggen oude horloges, kapotte radio's en mooie borden.

Achter de kraam staat een oude man.

De man draagt een dikke, wollen trui.

Hij heeft een warme kop koffie in zijn handen.

"Koud vandaag, hè?" zegt de oude man tegen Louis.

"Ja, heel koud," antwoordt Louis.

"Maar het is wel mooi weer voor foto's." De man lacht.

"Maak je ook een foto van mij?

Ik ben heel knap!" Louis lacht ook.

Hij maakt een snelle foto van de oude man met zijn koffie.

Het is een leuke foto, maar het is niet de perfecte foto.

Louis zoekt verder.

Hij loopt over het grote plein.

Hij kijkt naar de gezichten van de mensen.

Sommige mensen kijken blij.

Andere mensen kijken moe.

Een vrouw koopt een warme jas.

Een kind eet een grote stroopwafel.

Het kind heeft stroop op zijn gezicht.

Louis glimlacht.

Hij maakt een foto van het kind.

Klik.

Weer een mooie foto.

Maar nog steeds niet de perfecte foto.

De perfecte foto moet een speciaal gevoel hebben.

Dan ziet Louis iets moois.

Bij een kraam met bloemen staan een oude man en een oude vrouw.

Ze kijken niet naar de bloemen.

Ze kijken naar elkaar.

De man houdt de hand van de vrouw vast.

Ze praten zachtjes.

Ze hebben allebei grijze haren en dragen warme jassen.

De liefde tussen de man en de vrouw is heel mooi.

Het is rustig, midden in de drukke stad.

Louis stopt met lopen.

Hij wacht een paar seconden.

Hij kijkt door zijn grote, zwarte camera.

Hij wacht op het juiste moment.

De wind waait een beetje.

De man zegt iets.

De vrouw lacht.

Klik.

Louis maakt de foto.

Louis kijkt naar zijn camera.

Hij weet het zeker.

Dit is hem.

Dit is de perfecte foto.

De foto heeft alles.

Het heeft de oude markt, de koude herfst en de warme liefde van de mensen.

Het is het echte Amsterdam.

Louis is heel blij.

Hij heeft het echte Amsterdam gevangen in één beeld.

Hij koopt een warme stroopwafel voor zichzelf.

De zoete geur is heerlijk.

Hij eet de stroopwafel langzaam op.

Daarna fietst hij langzaam naar huis.

Hij denkt aan de oude man en de oude vrouw.

Hij denkt aan de mooie dag op het Waterlooplein.

Soms moet je gewoon goed kijken.

Dan zie je iets moois.

Dat is de les van vandaag.

Tot de volgende.

Alle transcripten op dutchfluency.com/transcripts. The Healthy Plan. Lars loopt door de supermarkt in Groningen.

Het is een grote, moderne supermarkt met veel licht.

Overal zijn kleuren.

Rode tomaten, groene komkommers en gele paprika's.

Vandaag is een speciale dag.

Vandaag begint Lars zijn nieuwe, gezonde leven.

Hij heeft een plan.

Hij loopt naar een speciaal pad.

Hier staat allemaal gezond eten.

Hij ziet zakken met rijst, pasta en andere granen.

Zijn oog valt op een mooie zak.

Er staat "biologische quinoa" op.

De verpakking is van papier en heeft een mooie, groene kleur.

Het ziet er heel gezond uit.

Het is ook een beetje duur, maar dat is niet erg.

"Dit is goed voor mij," denkt Lars.

Hij legt de zak in zijn mandje.

Hij voelt zich goed.

Hij is trots op zichzelf.

Hij koopt ook nog verse groenten.

Een broccoli, twee rode paprika's en een ui.

Nu heeft hij alles voor een perfecte, gezonde maaltijd.

Hij betaalt bij de kassa en fietst naar huis.

Thuis in zijn appartement zet Lars de boodschappen op de keukentafel.

Zijn keuken is klein, maar netjes.

De zon schijnt door het raam.

Hij pakt de mooie zak quinoa.

Hij leest de tekst op de achterkant.

"Kook voor 15 minuten in water." Dat klinkt simpel.

"Ik kan dit," zegt hij zacht tegen zichzelf.

Maar Lars voelt zich ook een beetje moe.

Hij heeft de hele dag gewerkt.

Hij besluit om even vijf minuten op de bank te zitten.

Alleen even rusten, daarna gaat hij koken.

Hij pakt zijn telefoon.

Hij opent een app en kijkt naar wat foto's.

Plotseling ziet hij een advertentie.

Een foto van een grote pizza.

De kaas op de pizza is gesmolten en goudbruin.

De stukjes salami zien er warm en lekker uit.

Lars kan de pizza bijna ruiken.

Zijn maag maakt een klein geluid.

"Oei," denkt hij.

"Die pizza ziet er wel heel goed uit." Hij kijkt naar de keuken.

Daar staan de gezonde groenten en de dure quinoa.

Dat is veel werk.

Groenten snijden, water koken...

De pizza is makkelijk.

Een paar klikken op zijn telefoon en de pizza komt naar zijn huis.

Een stemmetje in zijn hoofd zegt: "Nee Lars, je hebt een plan.

Je gaat gezond koken." Maar een andere stem zegt: "Pizza...

Het is vrijdag.

Op vrijdag mag je pizza eten.

Je kunt morgen beginnen met gezond leven." Die tweede stem klinkt heel overtuigend.

Lars zucht.

Hij opent de app om eten te bestellen.

Hij kiest de pizza met extra kaas.

Hij klikt op 'bestellen'.

Meteen voelt hij zich een beetje schuldig, maar ook opgelucht.

Geen koken vandaag.

Twintig minuten later gaat de deurbel.

Een jonge bezorger staat voor de deur met een grote, vierkante doos.

"Goedenavond!

Uw pizza," zegt de bezorger vrolijk.

"Dank je wel," zegt Lars en hij pakt de warme doos aan.

De geur van de pizza vult zijn hele appartement.

Het ruikt fantastisch.

Hij zet de doos op de salontafel en opent hem.

Hij pakt een stuk.

De kaas is nog warm en trekt lange draden.

Hij neemt een hap.

Het is de beste beslissing van de dag.

Hij eet de hele pizza op.

Met een volle buik leunt hij achterover op de bank.

Hij voelt zich voldaan.

Dan valt zijn oog weer op de keuken.

Op de tafel staat nog steeds de zak met quinoa.

De zak is nog dicht.

De broccoli en de paprika's liggen ernaast.

Ze lijken naar hem te kijken.

Lars kijkt van de lege pizzadoos naar het gezonde, ongekookte eten.

Hij moet een beetje om zichzelf lachen.

"Oké," fluistert hij.

"Morgen.

Morgen begin ik echt." Tot de volgende keer.

Alle transcripten vind je op dutchfluency.com slash transcripts. Memphis de Paay. Hallo allemaal.

Ik ben Rick, jullie taalleraar uit Den Haag.

Vandaag heb ik een grappig verhaal over voetbal en een heel gekke outfit.

Het is een warme zaterdagavond in juni.

We zijn in een sportkantine in Haarlem.

De lucht in de kantine ruikt naar bier en warme bitterballen.

Dat is een typische Nederlandse snack.

Het is heel druk in de kantine.

Er zijn veel mensen.

Waarom zijn er zoveel mensen?

Het is heel simpel.

Het Nederlands elftal moet voetballen.

Het is het Europees Kampioenschap.

Iedereen noemt het Nederlands elftal 'Oranje'.

Alles in de sportkantine is oranje.

De muren, de stoelen en natuurlijk de kleren van de mensen.

Ze dragen oranje shirts en sjaals.

Mensen zingen liedjes en praten hard.

Het is heel gezellig.

Bas zit aan een grote houten tafel.

Naast hem zit zijn vriendin Sanne.

Ze drinken allebei een glas koud water.

Ze wachten op hun goede vriend Jeroen.

Jeroen is altijd te laat.

Dat is normaal voor hem.

"Waar blijft Jeroen toch?" vraagt Bas.

Hij kijkt op zijn horloge.

"De wedstrijd begint over tien minuten." "Hij komt wel," zegt Sanne met een glimlach.

"Jeroen wil deze wedstrijd echt niet missen." Bas en Sanne kijken naar de grote televisie in de kantine.

De spelers van Oranje lopen het veld op.

De camera laat de spelers één voor één zien.

Dan zien ze de spits van het team.

Zijn naam is Memphis Depay.

Memphis is een heel bekende voetballer.

Maar vanavond ziet hij er een beetje anders uit.

Hij draagt een dikke, witte zweetband om zijn hoofd.

De mensen in de kantine beginnen direct te praten.

"Kijk naar Memphis!" roept een man naast Bas.

"Wat heeft hij op zijn hoofd?" "Dat is een zweetband," zegt een andere man.

"Ik vind het er heel stom uitzien." "Ach, het is mode," zegt een vrouw lachend.

Bas en Sanne lachen ook.

De witte zweetband van Memphis is het grote gesprek in de kantine.

Precies op dat moment gaat de deur van de kantine met een harde klap open.

Iedereen kijkt naar de deur.

Daar staat Jeroen.

Maar Jeroen draagt geen normaal oranje shirt.

Hij ziet er heel vreemd uit.

Jeroen draagt een dikke, witte zweetband om zijn hoofd.

Precies zoals de voetballer Memphis Depay.

Maar de rest van zijn kleding is heel anders.

Jeroen draagt een jas met een panterprint.

Hij draagt heel veel neppe, gouden sieraden om zijn nek.

En hij draagt een enorme, donkere zonnebril.

Hij ziet er niet uit als een voetballer.

Hij ziet eruit als een beroemde, rijke diva.

Bas kijkt met grote ogen naar zijn vriend.

Hij snapt er niets van.

Sanne begint heel hard te lachen.

Ze moet zo hard lachen, dat ze bijna van haar stoel valt.

Jeroen loopt langzaam naar de tafel.

Hij loopt als een echt model.

"Jeroen, wat heb jij in hemelsnaam aan?" vraagt Bas verbaasd.

"Ben jij Memphis Depay?" Jeroen stopt bij de tafel.

Hij doet heel langzaam zijn grote zonnebril af.

Hij kijkt Bas aan met een grote lach op zijn gezicht.

"Nee, lieve Bas," zegt Jeroen trots.

"Ik ben niet Memphis Depay.

Ik ben Memphis de Paay!" Sanne lacht nu nog harder.

Bas begint nu ook te lachen.

Hij snapt de grap.

Patricia Paay is een heel bekende, oudere vrouw in Nederland.

Ze draagt vaak panterprint en grote zonnebrillen.

Ze is heel glamoureus.

Jeroen heeft de voetballer Memphis Depay en de glamourvrouw Patricia Paay met elkaar gemixt.

Memphis de Paay.

Het is een briljante grap.

De andere mensen in de kantine horen de grap ook.

Iedereen begint te lachen.

Mensen wijzen naar Jeroen en geven hem een duim omhoog.

Jeroen gaat naast Bas zitten.

Hij pakt een warme bitterbal van het bord.

Hij eet de bitterbal op met zijn zonnebril weer op zijn hoofd.

De voetbalwedstrijd begint.

Oranje speelt heel goed.

Ze winnen de wedstrijd met twee nul.

Het is een fantastische avond.

Maar voor Bas is de overwinning van Oranje niet het beste deel van de avond.

Het beste deel van de avond is de geweldige, grappige outfit van Jeroen.

Voetbal is leuk, maar samen lachen met vrienden is nog veel leuker.

Tot de volgende.

Alle transcripten op dutchfluency.com slash transcripts.