Weekrecap — 14 juni t/m 21 juni

# Weekrecap Reddit Stories in Dutch - A1 — 2026-W25 Hieronder volgen de afleveringen van deze week.

Vat ze samen in één natuurlijke Nederlandse Deep Dive aflevering: geef per aflevering de kerngedachte, link de verhalen aan elkaar waar dat kan, en sluit af met wat luisteraars deze week kunnen meenemen. ## Taalniveau Dit is een A1 aflevering.

Spreek heel rustig en in heel korte zinnen.

Gebruik alleen woorden die een A1-leerder kent.

Vermijd lange bijzinnen, beeldspraak en moeilijke werkwoordstijden.

Herhaal kernideeën in eenvoudige bewoordingen. ## Weekrecap — 7 juni t/m 14 juni # Weekrecap Reddit Stories in Dutch - A1 — 2026-W24 Hieronder volgen de afleveringen van deze week.

Vat ze samen in één natuurlijke Nederlandse Deep Dive aflevering: geef per aflevering de kerngedachte, link de verhalen aan elkaar waar dat kan, en sluit af met wat luisteraars deze week kunnen meenemen. ## Taalniveau Dit is een A1 aflevering.

Spreek heel rustig en in heel korte zinnen.

Gebruik alleen woorden die een A1-leerder kent.

Vermijd lange bijzinnen, beeldspraak en moeilijke werkwoordstijden.

Herhaal kernideeën in eenvoudige bewoordingen. ## The School Advice Hallo, ik ben Rick, je leraar Nederlands.

Vandaag hebben we een verhaal over een school in Amsterdam.

Meester Frans zit in de docentenkamer.

Het is een kleine kamer met een grote, bruine tafel.

Het ruikt hier altijd naar koffie en naar papier.

Frans drinkt een kopje koffie.

De koffie is warm en zwart.

Buiten hoort hij de leerlingen.

Ze lachen en praten.

Het is pauze.

Straks begint zijn les weer.

Zijn collega, juf Anja, komt binnen.

Ze pakt ook een kopje koffie.

Ze gaat naast Frans zitten.

"Frans," zegt ze, "heb je de nieuwe lijst gezien?

Er komen twee nieuwe leerlingen in jouw klas." Frans knikt.

Hij kijkt naar zijn koffie.

"Ja, ik heb het gezien.

Ze komen van de havo, denk ik?" "Ja, natuurlijk," zegt Anja.

"Het is weer hetzelfde verhaal.

Elk jaar weer." Ze zucht.

"Ze krijgen een te goed advies van de basisschool.

De ouders willen dat hun kind naar de havo of het vwo gaat.

De school zegt dan 'oké'.

Maar het is vaak te moeilijk voor de leerling." Frans denkt aan vorig jaar.

Hij denkt aan Bas.

Bas was een jongen die in november in zijn klas kwam.

Hij kwam ook van de havo.

In het begin was Bas heel stil en verdrietig.

Hij dacht: ik ben niet slim.

Hij voelde zich een mislukking.

De eerste weken zei hij bijna niks.

Hij zat alleen aan zijn tafel en keek naar buiten.

Frans praatte elke dag even met hem.

"Hoe gaat het, Bas?" vroeg hij dan.

Bas zei dan alleen: "Goed." Maar deze school is een praktijkschool.

Hier leer je met je handen werken.

Dat is anders dan op de havo.

Op de havo moet je veel uit boeken leren.

Hier leer je een vak.

Koken, hout bewerken, metaal bewerken.

Frans geeft les in houtbewerking.

Hij zag dat Bas goed was met zijn handen.

Heel precies.

Frans gaf Bas een klein project.

"Bas, kan jij een vogelhuisje maken?

Hier is het hout en hier is het plan." Bas keek naar het plan.

Hij keek naar het hout.

Langzaam begon hij te werken.

Hij was heel geconcentreerd.

Na een week was het vogelhuisje klaar.

Het was perfect.

Alle andere leerlingen zeiden: "Wow, Bas, dat is mooi!" Frans zag Bas voor het eerst lachen.

Het was een kleine lach, maar het was een begin.

Nu is Bas een van de beste leerlingen.

Hij is blij.

Hij maakt prachtige meubels van hout.

Hij heeft vrienden.

Hij weet nu: ik ben niet dom.

Ik ben gewoon goed in andere dingen.

Leren met mijn handen is mijn talent.

Juf Anja kijkt Frans aan.

"Waar denk je aan?" "Aan Bas," zegt Frans.

"Het komt wel goed met die nieuwe leerlingen.

Ze hebben gewoon even tijd nodig.

Ze moeten zien dat ze hier ook heel veel kunnen leren.

Dat ze hier wél succes kunnen hebben." De bel gaat.

De pauze is voorbij.

Frans staat op.

Hij voelt zich niet meer zwaar.

Hij voelt zich energiek.

Hij loopt naar zijn klas.

Hij ziet de twee nieuwe gezichten.

Ze kijken een beetje bang en verdrietig.

Net als Bas, vorig jaar.

Frans lacht vriendelijk naar ze.

Hij denkt: welkom.

Het komt goed.

Hier vind je je plek.

Tot de volgende.

Alle transcripten vind je op dutchfluency.com slash transcripts. ## The Lazy Dog Hallo allemaal.

Ik ben Rick, jullie leraar uit Den Haag.

Vandaag heb ik een grappig verhaal.

Het komt van het internet.

Het gaat over een hond.

Luister maar goed.

Dit is het verhaal van Daan.

Hij woont in Haarlem.

Daan woont niet alleen.

Hij heeft een hond.

De hond heet Bello.

Bello is een heel grote hond.

Hij heeft een bruine vacht en grote oren.

Bello is heel lief, maar hij heeft één probleem.

Hij is heel erg lui.

Hij slaapt het liefst de hele dag op de bank.

En hij eet heel graag.

Het is zaterdagochtend.

Daan kijkt uit het raam.

De zon schijnt en de lucht is blauw.

Daan pakt zijn jas en de rode hondenriem.

"Kom Bello, we gaan wandelen," zegt Daan.

Bello ligt op zijn rug.

Hij kwispelt met zijn staart.

Hij wil wel naar buiten.

Samen gaan ze op pad.

Ze lopen in een lange straat.

Het is best druk.

Er zijn veel mensen met tassen.

Ze gaan naar de markt om boodschappen te doen.

Daan en Bello lopen rustig.

Bello snuffelt aan e ## A Green Christmas on Dam Square Hallo allemaal.

Ik ben Rick, jullie leraar uit Den Haag.

Vandaag gaan we terug in de tijd.

Het is het jaar negentienhonderd eenenzeventig.

Het is winter en het is heel koud in Nederland.

Er ligt veel witte sneeuw op straat.

De lucht is grijs.

De bomen hebben geen bladeren.

Het waait hard.

Het is vijfentwintig december.

Het is Eerste Kerstdag.

Normaal zijn mensen gezellig thuis.

Ze eten lekker eten en zitten samen bij de warme kachel.

Ze kijken naar de mooie kerstboom.

In de huizen branden kleine, gele lichtjes.

Je ruikt overal warme soep en vers brood.

Families praten en lachen.

Dat is normaal op Eerste Kerstdag.

Maar vandaag is het anders.

Johan loopt buiten in de stad.

Hij heeft een dikke donkere jas aan.

Hij heeft een warme sjaal om zijn nek.

Zijn handen zitten diep in zijn zakken.

De schoenen van Johan maken geluid in de sneeuw.

Krr, krr.

Zijn neus is rood van de kou.

Hij loopt naast zijn goede vriend Tom.

Tom heeft een blauwe muts op zijn hoofd.

Ze lopen samen naar de Dam.

De Dam is een groot en bekend plein in het centrum van Amsterdam.

"Het is echt heel erg koud," zegt Tom.

Hij blaast kleine witte wolkjes in de lucht.

"Mijn voeten zijn ijskoud." "Ja, dat is waar," zegt Johan.

"Maar we moeten echt gaan.

Dit is heel belangrijk voor ons.

We doen dit voor de toekomst.

We moeten iets doen." Tom knikt.

Hij weet dat Johan gelijk heeft.

Ze komen aan op de Dam.

Het is er heel erg druk.

Er zijn honderden mensen op het grote plein.

Johan hoort veel stemmen.

Sommige mensen zingen een lied over de aarde.

De koude lucht ruikt naar koffie.

Mensen drinken warme koffie uit bekers.

Dat is best raar voor Eerste Kerstdag.

Waarom zijn al deze mensen hier?

Ze zijn hier samen voor een protest.

Ze zijn niet blij.

Ze maken zich grote zorgen.

Ze maken zich zorgen over de natuur en het milieu.

Het water is vies en de lucht is vies.

Johan kijkt langzaam om zich heen.

Hij ziet oude mannen, jonge vrouwen en kleine kinderen.

Hij ziet overal grote borden met zwarte letters.

Johan leest een groot wit bord.

Er staat: 'Stop de vervuiling van de aarde'.

Een ander bord zegt: 'Wij willen schone lucht'.

Een klein meisje heeft een bord met een groene boom.

Iedereen wil een schone wereld.

Johan lacht naar het kleine meisje.

Hij voelt zich goed.

Tom wijst ineens naar een lange man.

De man heeft een groene jas aan en een microfoon in zijn hand.

"Kijk daar," zegt Tom.

"Hij gaat nu praten." De man stapt op een houten kist.

Het plein wordt ineens heel stil.

Je hoort alleen de wind.

De man met de microfoon begint te praten.

Zijn stem klinkt hard over het plein.

"Welkom allemaal," zegt hij.

"Dank jullie wel dat jullie hier zijn." Johan luistert goed.

Hij kijkt naar alle mensen in de kou.

Johan denkt na over vandaag.

Het is heel koud, maar zijn hart is warm.

Hij is blij dat hij hier is.

Dit is een heel goede Eerste Kerstdag.

Tot de volgende.

Alle transcripten op dutchfluency.com slash transcripts. De Vader op het Schoolplein. Hallo allemaal.

Ik ben Rick, jullie taalleraar uit Den Haag.

Vandaag heb ik een leuk verhaal.

Het is vrijdagmiddag.

Het is druk in Utrecht.

We zijn op een schoolplein.

Het plein is groot en mooi.

Er staan hoge bomen.

De bladeren zijn groen en geel.

De zon schijnt warm.

De lucht is blauw.

Je hoort vogels zingen.

Je ruikt zoete bloemen.

Er zijn veel ouders op het plein.

Ze praten samen.

Ze wachten op hun kinderen.

De school is bijna uit.

Omar staat ook op het plein.

Omar is een jonge, vriendelijke man.

Hij is tweeëndertig jaar.

Omar heeft kort, zwart haar.

Hij heeft grote, bruine ogen.

Hij heeft een lichtgetinte huid.

Omar draagt een blauwe jas.

De jas is dik.

Hij draagt een grijze broek en bruine schoenen.

Hij lacht.

Hij is blij.

Het is bijna weekend.

Hij wacht op zijn dochter Emma.

Emma is zes jaar oud.

Ze zit in groep drie.

Naast Omar staat een vrouw.

De vrouw heet Karin.

Karin is een moeder.

Zij wacht ook op haar kind.

Haar zoon heet Tim.

Karin kijkt naar Omar.

Ze kent Omar niet.

Ze ziet hem voor het eerst.

Karin kijkt naar de school.

Dan kijkt ze weer naar Omar.

Karin fronst.

Ze denkt na.

Waarom staat deze onbekende man hier?

Dan gaan de deuren open.

De kinderen rennen naar buiten.

Ze zijn heel blij.

Het is weekend!

Ze roepen en lachen hard.

Het is een vrolijk geluid.

"Mama!

Papa!" roepen de kinderen.

Karin ziet haar zoon Tim.

Tim rent naar Karin.

Karin geeft Tim een knuffel.

"Hallo, lieve Tim," zegt Karin.

"Hoe was je dag?" "Heel leuk, mama!" zegt Tim.

Omar kijkt ook naar de deuren.

Hij zoekt Emma.

Ah, daar is ze.

Emma is een klein, vrolijk meisje.

Ze heeft lang, blond haar.

Ze heeft heldere, blauwe ogen.

Ze lijkt heel erg op haar moeder.

Haar moeder is Nederlands.

Omar is half Marokkaans.

Emma rent naar buiten.

Ze ziet Omar nog niet.

Omar tilt zijn hand op en zwaait.

Karin ziet Omar zwaaien.

Ze ziet het blonde meisje.

Karin stapt naar Omar toe.

Ze tikt zachtjes op zijn schouder.

"Pardon, meneer," zegt Karin.

Ze klinkt een beetje streng.

"Wat doet u hier?

Kent u dat meisje wel?" Omar draait zich om.

Hij kijkt Karin aan.

Hij is verrast door de vraag.

Dan lacht hij vriendelijk.

"Ja, mevrouw," zegt Omar rustig.

"Ik ken dat meisje heel goed." Karin kijkt kritisch.

"Wie bent u dan?" vraagt ze.

Op dat moment hoort Omar een bekende stem.

"Papa!

Papa!" roept een blije stem.

Het is Emma.

Het meisje met het blonde haar rent over het plein.

Ze rent direct naar Omar toe.

Omar bukt.

Hij opent zijn armen wijd.

Emma springt in zijn armen.

Omar geeft haar een dikke knuffel.

"Hallo, lieve Emma," zegt Omar blij.

"Hallo, papa!" zegt Emma.

Ze geeft hem een kus op zijn wang.

Karin ziet dit gebeuren.

Haar mond valt open.

Ze krijgt een rood gezicht.

Ze schaamt zich.

Ze dacht iets verkeerds.

Ze dacht dat Omar een vreemde man was.

Maar Omar is gewoon de vader van Emma.

Karin kijkt naar Omar.

"Oh, neem me niet kwalijk," zegt Karin zacht.

"Ik wist het niet." Omar lacht weer.

Hij is niet boos.

"Dat geeft niet, mevrouw," zegt Omar.

"Mensen vinden het vaak grappig.

Ze lijkt precies op haar moeder." Karin lacht nu ook.

"Ze is een prachtig meisje," zegt Karin.

Omar en Emma lopen naar huis.

Ze gaan pannenkoeken eten.

Het is een goede dag.

Tot de volgende.

Alle transcripten op dutchfluency.com slash transcripts. De blote man op de boot. Hallo allemaal.

Ik ben Rick, jullie leraar uit Den Haag.

Vandaag heb ik een heel grappig, maar ook gek verhaal uit Amsterdam.

Het is een verhaal over boten, muziek en een grote verrassing.

Luister maar mee.

Johan woont in het centrum van Amsterdam.

Hij woont in een heel mooi huis.

Het huis is oud en groot.

Het huis staat direct naast het water.

Het water in Amsterdam heet een gracht.

Johan houdt heel veel van zijn huis.

Hij houdt ook van de gracht.

Hij kijkt elke dag graag uit het raam.

Uit het raam ziet hij de boten.

Hij ziet kleine boten en grote boten.

Meestal is dat heel leuk.

Het is vrijdagavond.

De lucht is donkerblauw.

De lichten in de stad branden.

De lichten schijnen in het water.

Het is een heel mooi gezicht.

Johan is thuis.

Hij zit op zijn zachte bank.

Hij drinkt een kopje thee.

De thee is warm en ruikt lekker naar appel.

Johan leest een spannend boek.

Het is heel stil in zijn huis.

Johan is moe.

Hij heeft de hele week hard gewerkt.

Hij wil vanavond alleen maar rust.

Hij wil geen drukte.

Maar dan hoort Johan iets.

Hij hoort muziek.

De muziek is heel hard.

"Boem, boem, boem," doet de muziek.

Het geluid komt van het water.

Het komt van de gracht.

Johan zucht.

Hij staat op van de bank.

Hij legt zijn boek op tafel.

Hij loopt naar het grote raam in de woonkamer.

Hij kijkt naar buiten.

Er komt een boot aan.

Het is een heel grote boot.

Het is een rondvaartboot met veel glas.

Er zijn veel mensen op de boot.

Ze hebben een groot feest.

Ze drinken bier en wijn.

Ze zingen en ze lachen.

Johan kijkt goed naar de boot.

Hij kan het niet geloven.

Wat doen de mensen op de boot?

Er staat een man in het midden van de boot.

De man danst op de harde muziek.

Maar dat is niet alles.

De man heeft bijna geen kleren aan!

Hij doet zijn shirt uit.

Hij gooit zijn shirt in de lucht.

Dan doet hij zijn broek uit.

Het is een striptease!

Een echte striptease op de boot.

Johan doet zijn ogen wijd open.

Zijn mond valt open.

"Wat is dit?" denkt Johan.

"Ik wil dit helemaal niet zien!" De boot vaart heel langzaam.

De muziek is nog steeds heel hard.

De vrouwen op de boot lachen en roepen hard.

Johan ziet alles heel goed.

Het raam van Johan is namelijk heel groot.

Het voelt alsof de boot en de blote man in zijn woonkamer zijn.

Johan is niet blij.

Hij is eigenlijk best wel boos.

Hij pakt snel zijn telefoon.

Hij belt zijn buurvrouw.

De buurvrouw heet Lisa.

Ze woont in het huis naast Johan.

"Hallo Lisa," zegt Johan.

"Kijk jij toevallig ook uit het raam?" "Ja," zegt Lisa.

Ze klinkt heel boos aan de telefoon.

"Ik zie het ook.

Het is gewoon een seksshow op een boot!

Ik kan het niet geloven.

Ik wil die show niet langs mijn raam hebben.

Mijn kleine kinderen slapen boven!" "Ik vind het ook heel erg," zegt Johan.

"Ik zit gewoon rustig mijn thee te drinken.

Ik wil rust in mijn eigen huis.

Ik wil geen blote mannen voor mijn raam zien dansen." De boot vaart langzaam verder.

Het geluid van de harde muziek wordt gelukkig zachter.

"Boem, boem, boem," klinkt nu ver weg.

Johan zucht diep.

Hij is heel blij dat de boot weg is.

Lisa is ook blij.

"Gelukkig," zegt Lisa aan de telefoon.

"Ze zijn eindelijk weg.

Slaap lekker straks, Johan." "Slaap lekker, Lisa," zegt Johan.

Johan hangt de telefoon op.

Hij gaat weer op de bank zitten.

Zijn thee is nu koud.

Hij loopt naar de keuken en maakt nieuwe warme thee.

Hij loopt weer naar de woonkamer.

Hij kijkt nog één keer naar het grote raam.

Dan doet hij heel snel de gordijnen dicht.

Geen boten meer voor vanavond.

Geen blote mensen meer.

Hij wil gewoon rustig zijn boek lezen.

Wat een gekke stad is Amsterdam toch.

Tot de volgende.

Alle transcripten op dutchfluency.com slash transcripts. ## The Barbecue Fire Hallo allemaal, ik ben Rick, jullie taalleraar uit Den Haag.

Vandaag heb ik een grappig verhaal voor jullie.

Het is een verhaal van het internet.

Het gaat over vuur.

Het thema is een barbecue in de zomer.

Het is zaterdag.

Het is zomer in Nederland.

De zon schijnt.

Het is heel erg warm.

Misschien wel dertig graden.

Tom en Lisa wonen in een klein huis.

Het huis staat in een rustig dorp bij Eindhoven.

Ze hebben een mooie tuin.

In de tuin staat een grote tafel.

Er staan ook twee stoelen.

Het gras is groen.

De lucht is blauw.

Het is een perfecte dag.

Tom kijkt naar de lucht.

Hij lacht.

Hij heeft een goed idee.

"Lisa," zegt Tom, "het is vandaag heel mooi weer.

We gaan vanavond buiten eten.

We gaan barbecueën." Lisa kijkt naar Tom.

Ze is blij.

"Dat is een fantastisch idee," zegt ze.

"Ik heb honger.

Wat gaan we eten?" Tom antwoordt: "Ik ga naar de slager.

Ik koop lekker vlees.

En ik koop worstjes.

Jij kan groenten snijden.

En we maken een salade." Tom pakt zijn fiets.

Hij fietst naar het centrum van het dorp.

Hij koopt veel vlees.

Hij koopt ook brood.

Hij fietst terug naar huis.

Lisa is in de keuken.

Ze snijdt tomaten.

Ze snijdt komkommer.

Ze maakt een grote, frisse salade.

Het ruikt heel lekker in de keuken.

Het is nu zes uur in de avond.

Tom loopt naar de tuin.

Hij pakt de barbecue.

De barbecue is zwart en rond.

Tom doet kolen in de barbecue.

Hij wil vuur maken.

Maar vuur maken is moeilijk.

De kolen zijn koud.

Er is geen vuur.

Tom wacht tien minuten.

Nog steeds geen vuur.

Tom wordt een beetje boos.

Hij wil snel eten.

Hij loopt naar de garage.

Hij zoekt iets.

Hij vindt een fles.

Het is een fles met speciale vloeistof voor vuur.

Tom loopt terug naar de tuin.

Hij gooit veel vloeistof op de kolen.

Heel veel vloeistof.

Misschien te veel.

Dan pakt Tom een lucifer.

Hij maakt de lucifer aan.

Hij gooit de lucifer op de barbecue.

En dan...

WOESJ!

Er is een heel groot vuur.

Het vuur is geel en oranje.

Het is heel warm.

Het vuur is heel hoog.

Het gaat bijna tot aan het dak van het huis.

"Wow!" roept Tom.

Hij doet een stap naar achteren.

Hij is geschrokken.

Lisa rent naar buiten.

Ze hoort het harde geluid.

Ze ziet het grote vuur.

"Tom, wat doe je?" roept Lisa.

"Dit is gevaarlijk!" Tom kijkt naar het vuur.

Zijn gezicht is rood van de warmte.

Het ruikt naar rook.

De hele tuin staat vol met grijze rook.

"Ik wilde alleen maar een beetje vuur maken," zegt Tom zachtjes.

Na vijf minuten is het vuur kleiner.

Maar de barbecue is veel te heet.

Tom legt het vlees op de barbecue.

Hij legt de worstjes op de barbecue.

Het vlees maakt een hard geluid.

Sssssst.

Tom en Lisa wachten.

Ze drinken een glas water.

Ze praten over hun dag.

Na twintig minuten kijkt Tom naar het vlees.

Hij pakt een vork.

Hij draait het vlees om.

Oh nee.

Het vlees is niet bruin.

Het vlees is zwart.

Helemaal zwart.

Het is verbrand.

De worstjes zijn ook zwart.

Het ruikt niet meer lekker.

Het ruikt heel vies.

Tom zucht.

Hij kijkt naar de zwarte worstjes.

Hij kijkt naar Lisa.

"Sorry," zegt Tom.

"De barbecue was te heet.

Het vlees is kapot.

We kunnen dit niet eten." Lisa kijkt naar het zwarte vlees.

Dan kijkt ze naar Tom.

Ze begint te lachen.

Ze lacht heel hard.

"Het geeft niet," zegt Lisa.

"Jij bent geen goede kok met vuur.

Maar je bent wel heel lief." Tom lacht ook.

Hij gooit het zwarte vlees weg.

De barbecue is nu uit.

De tuin is weer rustig.

"Wat gaan we nu doen?" vraagt Tom.

"We hebben alleen een salade en brood." Lisa pakt haar telefoon.

"Dat is makkelijk," zegt ze.

"We bestellen pizza." Een half uur later komt er een jongen op een scooter.

Hij brengt twee grote pizza's.

De pizza's zijn warm.

Ze ruiken heerlijk.

Tom en Lisa zitten in de tuin.

Ze eten de pizza.

Ze eten de salade.

Het is een hele gezellige avond.

Het vuur is weg.

De honger is weg.

Alles is goed.

Tom weet nu één ding heel zeker.

De volgende keer bestelt hij direct een pizza.

Dat is veel veiliger.

Tot de volgende.

Alle transcripten vind je op dutchfluency.com slash transcripts. Het was te verwachten. Hallo allemaal!

Ik ben Rick, jullie leraar uit Den Haag.

Welkom bij een nieuw verhaal.

Vandaag heb ik een grappig verhaal van het internet.

Het gaat over sociale media.

Soms lezen we rare dingen op het internet, toch?

Dit verhaal gaat over Mark en zijn buurman Johan.

Het is maandagmorgen in Den Haag.

Het weer is slecht.

Het is koud en het regent heel hard.

De lucht is grijs.

Mark staat bij de bushalte.

Hij wacht op de bus naar zijn werk.

Hij heeft een grote, rode paraplu.

De paraplu is nat.

Mark hoort de regen.

Tik, tik, tik op de paraplu.

Hij voelt de koude wind in zijn gezicht.

Hij pakt zijn telefoon.

Hij wil het nieuws lezen.

Hij opent Facebook.

Op Facebook ziet Mark een bericht.

Het bericht is van Johan.

Johan is de buurman van Mark.

Johan is een beetje vreemd.

Hij leest veel rare dingen op het internet.

Mark leest het bericht van Johan.

Johan schrijft over de regen.

Johan schrijft: "Het regent weer.

Dat is geen toeval.

De regering maakt de regen.

Ze willen niet dat wij naar buiten gaan.

Het was te verwachten!" Mark moet lachen.

Hij kan het niet geloven.

De regering maakt de regen?

Dat is heel dom.

De bus komt eraan.

De bus is groot en geel.

De deuren gaan open.

Mark stapt in de bus.

Hij sluit zijn natte paraplu.

Het is warm in de bus.

Mark ziet zijn vriendin, Sanne.

Sanne zit achterin de bus.

Mark loopt naar Sanne.

Hij gaat naast haar zitten.

"Hoi Sanne," zegt Mark.

"Hoi Mark," zegt Sanne.

"Wat een slecht weer, hè?" Mark lacht.

Hij laat zijn telefoon aan Sanne zien.

"Kijk naar dit bericht van mijn buurman Johan," zegt Mark.

Sanne leest het bericht op de telefoon.

Ze leest het hardop.

"De regering maakt de regen.

Ze willen ons binnen houden.

Het was te verwachten." Sanne kijkt Mark aan.

Haar ogen zijn groot.

Dan begint ze heel hard te lachen.

"Wat een onzin," zegt Sanne.

"Het is gewoon herfst in Nederland.

In de herfst regent het altijd veel." Mark knikt.

"Ja, precies," zegt hij.

"Johan denkt altijd dat alles een geheim plan is.

Vorige week was het heel warm.

Toen zei Johan ook dat het een plan was.

Hij zei: het is warm, want we moeten meer dure ijsjes kopen.

Dat is goed voor de economie." Sanne lacht nog harder.

De mensen in de bus kijken naar Mark en Sanne.

Maar dat maakt niet uit.

Ze hebben veel plezier.

"Mensen schrijven echt rare dingen op het internet," zegt Sanne.

"Ze denken niet goed na.

En ze zijn altijd boos." Mark stopt zijn telefoon weer in zijn jas.

Hij wil het niet meer lezen.

"Ik lees geen Facebook meer vandaag," zegt Mark.

"Ik kijk liever naar buiten." Mark en Sanne kijken door het raam van de bus.

Ze zien de stad.

Ze zien de bomen en de huizen.

De regen valt op het raam.

De druppels glijden langzaam naar beneden op het glas.

Het is eigenlijk best mooi.

Ze praten verder over normale dingen.

Ze praten over lekkere koffie en over het weekend.

Mark voelt zich goed.

Hij is blij met zijn vriendin Sanne.

Hij is blij dat hij normaal kan nadenken.

Het internet is soms grappig, maar het is ook heel vermoeiend.

Soms is het beter om je telefoon weg te leggen.

Gewoon praten met een goede vriendin is veel leuker.

En de regen?

Ach, het is Nederland.

Het was te verwachten dat het gaat regenen.

Dat heeft niets met de regering te maken.

Tot de volgende.

Alle transcripten op dutchfluency.com slash transcripts.