Excuses aan Molukkers (Koen & open podium)

Nou, Koon zat die avond niet in een café en ook niet op een plein, maar in een kleine

koelissenruimte van een buurttheater in Zutphen.

Hij hield bij een open podium, want hij hield van stemmen en verhalen.

Op tafel lagen losse microfoonkabels, een pot papermuntjes en een oude kookwekker die steeds

ting deed, als iemand te lang praatte.

Koon had een notitieblok met vlekken van koffie, en hij voelde een beetje spanning, omdat hij

straks zelf ook iets moest aankondigen.

Hij keek naar het rode gordijn en luisterde naar het rumoer in de zaal.

Het klonk, alsof iedereen tegelijk een geheim wilde vertellen.

Koon dacht, als dit maar goed gaat, toen kwam Sunny binnen.

Een man met een gitaarhoes en een pet met een kleine speld erop.

Hij knikte naar Koon en zei.

Jij bent van de techniek, toch?

Koon zei.

Ja, ik ben Koon, zeg maar wat je nodig hebt.

Sunny glimlachte kort, maar zijn ogen stonden serieus.

Net op dat moment stond in de hoek een radiotje aan, zachtjes voor de vrijwilligers.

Een stem zei iets over oud-premier Van Agt.

Koon hoorde, hij vroeg de koning om excuses te maken aan Molukkers in Nederland.

Koon keek op, alsof iemand de kookwekker in zijn hoofd had aangezet.

Hey, zij hij.

Wat bedoelen ze met excuses?

Sunny legde zijn guitarhoes neer.

Ik ben mollukz, zij hij rustig.

Mijn opa kwam hier lang geleden.

Er is veel gebeurd.

Mensen dachten dat het tijdelijk was, maar het werd een heel leven.

Koon slikten.

Daas ook wat, zij hij.

Ik wist het niet zo precies.

Sunny pakte een papermuntje en draaide het papiertje langzaam los.

Sommige mensen wachten al heel lang operkening, zij hij.

Niet omdat één wordt alles oplost, maar omdat het laat zien.

We zien je.

Koon knikten.

De zoon excuses is niet alleen netjes, maar ook belangrijk.

Sunny zei, ja, het kan iets openen.

Een gesprek of een beetje rust in je hoofd.

Even later liep Koon mee naar de zijkant van het podium.

Het gordijnging open en het licht werd helder.

Sunny speelde een zachtlied en Koon horde in de muziek iets dat tegelijk zwaar en licht was.

Zoals een tas die je eindelijk even neerzet.

Na afloop klapte de zaal lang.

Koon zij achter de schermen.

Lekker bezig, man.

Dit is het.

Nukke.

Sunny lachte eindelijk echt.

Toen Koon later zijn kabels op rolde, dacht hij.

Nieuwse is soms een regel op een scherm, maar soms staat het ineens naastje met een gitaarhoes.

En dan luister je anders.

Nou, het volledige transcript is gratis de lezen op Dutchfluency.com.

De tulip trainer heeft het klaar staan als je interactief wil oefenen.

Tot morgen.