De voetbal en de buurman

Het is een zonnige zaterdagmiddag in een rustige straat in Den Haag.

Ik ben Rick, een leraar Nederland en ik woon in een klein huis met een tuin.

Vandaag wil ik even ontspannen.

Ik zit op een stoel in de tuin met een kopkoffie.

De lucht is blauw en de vogels singen.

Het is een perfecte middag.

Ik hoorde vogels fluiten en voelde warme zon op mijn gezicht.

De koffie ruikt lekker, een beetje zoet en bitter.

Ik neem een slok en het is precies goed.

Niet te heet, niet te koud.

Maar dan hoor ik een hart geluid.

Boon, iets valt op het dak van mijn schuurtje.

Het geluid is luid, een doffe klap.

Ik schrik en mijn koffie morst een beetje.

De warme fluistof valt op mijn hand en ik voel het prikken.

Ik sta op en loopt naar het schuurtje.

Wat is dat?

Mijn voeten maken een zacht geluid op het gras.

Ik kijk om hoog en zie een voetbal.

De bal is wit met zwarte vlakken.

Hij ligt op het dak, vlak bij de rand.

De zon schijnt op de bal en hij glimt een beetje.

Ik zucht, dit is niet de eerste keer.

De kinderen uit de straat spelen vaak voetbal op straat.

Ik hoor hun stemmen en het geluid van de bal.

Soms komt de bal in mijn tuin.

Maar op het dak, dat is nieuw.

Ik denk aan vorige week toen een bal in mijn bloemenviel.

Het was een roze bal.

Ik glim lag een beetje.

Ik pak een ladder en glim voorzichtig omhoog.

De ladder wibelt een beetje, maar ik houd me vast.

Ik pak de bal en glim weer naar beneden.

De bal is warm van de zon.

Ik voel het zachte leer onder mijn vingers.

Ik loopt naar de voorkant van het huis.

De straat is still alleen een auto rijd langzaam voorbij.

Daar zie ik een jongen.

Hij heet Tim.

Hij is ongeveer 10 jaar oud en woont twee huizen verderop.

Hij kijk naar de grond en zie even tussendoor.

Bedankt voor het luisteren.

Reageer onder deze aflevering of stuur me een DM op Instagram.

Dan stuur ik je een speciale kortingskode voor de interactieve versie van deze aflevering.

Veel plezier verder met het verhaal.

Witter een beetje zenuwachtig uit.

Zijn handen zijn in zijn zakken en hij wibelt op zijn benen.

Ik zeg.

Hey Tim, is deze bal van jou?

Hij kijkt op en zegt, ja meneer, sorry.

Ik schopte de bal en hij vloeg over de schutting.

Het was een ongelukje.

Zijn stem is zacht en een beetje trillere.

Ik glim lag.

Het is oké, jongen, maar wees voorzichtig.

Mijn dak is niet zo'n sterk.

Tim neemt de bal aan en zegt.

Dank u wel, meneer.

Ik zal beter opletten.

Hij kijkt me aan met grote ogen.

Ik denk, het is goed dat hij sorry zegt.

Ja, dat is netjes.

Maar dan gebeurt er iets grappigs.

Tim loopt weg, maar hij stopt na een paar meter.

Hij draait zich om en roept.

Meneer, mag ik u iets vragen?

Ik knik.

Natuurlijk, Tim.

Hij komt dichterbij en zegt, kunt u mij helpen met Nederland's?

Ik heb morgen een toets en ik vind het moeilijk.

Ja, zijn stem klingt hoopvol.

Ik lach.

Wat toevallig.

Ik ben lerar Nederland's.

Natuurlijk help ik je.

Kom van middag maar langs met je boek.

Tim's gezicht wordt blij.

Zijn ogen glimmen en hij lach breet.

Hij zegt, echt waar?

Dat is geweldig.

Dank u wel, meneer.

Hij rent weg met de bal onder zijn arm.

Ik kijk hem na en voel me warm van binnen.

Eerst was ik een beetje boos over de bal op het dak, maar nu ben ik blij.

Soms komen goede dingen uit kleine ongelukjes.

Ik denk aan de lesstraks met Tim.

Het wordt een leuke middag.

Ik hoop dat hij het goed doet op de toets.

Ik loopt terug naar mijn stoel in de tuin.

De koffie is een beetje koud, maar dat geeft niet.

Ik neem nog een slok.

De vogel zingen nog steeds en de zonschreiend.

Het is nog steeds een mooie dag.

Tot de volgende keer.

Alle transcripten op Dutchfluency.com.

Bedankt voor het luisteren naar Dutch Fluency.

Op Dutchfluency.com vind je de transcript en oefeningen.

Spreek Nederlandse zelfs als je stottert tot de volgende keer.