Een huis hoger op het eiland

Daarna had ze haar natte schoenen bij de deur gezet.

Het was al de derde keer deze maand.

Vroeger bleef het pad droog, ook bij harde wind.

Hun dorp lag op een eiland in de stille Oceaan.

Veel mensen hadden er hun hele leven gewoond.

Nu pakten verschillende families hun kleren en spullen in.

Er stonden nieuwe huizen op een heuvel, verder van zee.

Daar zouden Sela en Mika vanaf zaterdag gaan wonen.

Hun nieuwe huis had gele muren en een rood dak.

Past onze tafel wel door de nieuwe deur?

Vroeg Mika?

Sela keek naar de brede tafel in de keuken.

Haar vader had die tafel jaren geleden zelf gemaakt.

Aan een kant zat een grote donkere vlek.

Mika had daar ooit een pot rode verf omgestoten.

Dat gaan we straks meten, antwoordde ze met een glimlach.

Maar eerst eten we, want dit brood is nog warm.

Even later kwam hun buurman Bram door de open deur.

Hij droeg twee lege dozen en een zak koekjes.

Bram kwam uit Nederland en woonde al jaren op het eiland.

Hij hielp Sela vandaag met het inpakken van haar spullen.

Ik heb stroopwafels meegenomen, zei hij naast de tafel.

Ze zijn een beetje zacht geworden door de warmte.

Mika proefde er eentje en vond dat geen probleem.

Samen pakten ze de borden in oude handdoeken.

Sela legde foto's tussen haar shirts in een doos.

Op één foto stond Mika als kleine baby.

Achter hem lag het strand.

Breed en bijna wit.

Vandaag was er veel minder zand langs het water.

Sela keek even naar buiten en deed de doos dicht.

Bedankt voor het luisteren.

Reageer onder deze aflevering of stuur me een DM op Instagram.

Dan stuur ik je een speciale kortingskode voor de interactieve versie van deze aflevering.

Veel plezier verder met het verhaal.

Doos dicht.

Ze wilde die middag nog langs haar zus lopen.

Toen ze buiten kwamen, stroomde er water over het pad.

Bram tilde de doos met foto's meteen wat hoger.

Mika pakte zijn moeders hand en liep naast haar.

Het water voelde koud aan hun blote voeten.

Bij het huis van haar zus stond de deur open.

Binnen rook het naar zeep en gekookte rijst.

Ook daar stonden dozen tegen de houten muur.

Gaan jullie zaterdag ook naar de heuvel?

Vroeg Sela.

Haar zus knikte en zette drie bekers op tafel.

Ja, ik heb het nieuwe huis gisteren bekeken.

De tuin is klein, maar de grond bleef droog.

Mika wilde weten of er kinderen naast hen woonden.

Twee, zei zijn tante, en ze hebben een voetbal.

Hij vroeg meteen of hij zaterdag mee mocht spelen.

Op zaterdag kwam een kleine bus hun spullen ophalen.

De lucht was grijs en er waaide een harde wind.

Bram en Sela droegen samen de tafel naar buiten.

Mika hield de doos met zijn schrift stevig vast.

Voor ze instapten, keek Sela nog één keer naar binnen.

De keuken was leeg en rook nog naar brood.

Dit is lang ons thuis geweest, zei ze zacht.

Mika stond naast haar en gaf haar een knuffel.

Boven op de heuvel scheen de zon tussen de wolken.

De nieuwe buren hielpen de tafel door de deur dragen.

Het paste precies.

Zonder dat ze iets moesten veranderen.

Bram zette de laatste doos naast het gele raam.

In Nederland meten we eerst, zei hij met een lach.

Maar jullie manier werkt vandaag ook heel goed.

Sela lachte en zette water op voor de thee.

Die avond zaten Sela en Mika aan hun oude tafel.

Buiten hoorde ze kinderen lachen en een hond blaffen.

De zee was nog te zien tussen de bomen.

Sela miste haar keuken, maar haar voeten waren droog.

Mika tekende hun nieuwe huis in zijn blauwe schrift.

Dit keer maakte hij de muren geel.

Sela hing de tekening boven de tafel en ging zitten.

Tot de volgende keer.

Bedankt voor het luisteren naar Dutch Fluency.

Op Dutchfluency.com vind je de transcript en oefeningen.

Spreek Nederlands, alsjeblieft, tot de volgende keer.

Tot de volgende keer.