🎉 Trein-Twist: loopt's Verhaal

Vandaag gaan we samen op een warme reis door het A2 Nederlandse.

Fleur zit op een houtenbankje in een klein parkje in de stad Goringen.

Het is een frisse herfstochtend en de bladere, dwarrelen zachtjes naar beneden.

Ze geniet van haar kopje koffie dat ze net heeft gehaald bij een klein koffie-tentje om de hoek.

Terwijl ze nipt, blaast ze kleine wolkjes stom in de lucht en laat haar gedachten de vrijen loop.

Plotseling wordt haar rust verstord door een groepje mensen dat luidpratend voorbij loopt.

Heb je het gehoord?

Ruin de helft meer asieu aanvragen is afgewezen, zegt één van hen.

Fleur spits haar oren.

Het nieuws wekt haar nieuws gierigheid.

Ze proberen de rest van het gesprek op te vangen, maar de wind wijdt de woorden weg.

Fleur pakt haar smart phone en zoekt het nieuws bericht op.

Terwijl ze leest, voelt ze een lichte frons op haar voorhoofd verschijnen.

Een sterke daling van het aantal syrisse aanvraagers.

Montpolt ze zachtjes voor zich uit.

Ze denkt aan haar werk als vrijwilliger bij een lokale opvang voor asielzoekers.

Ze heeft veel syriers ontmoet en hun verhalen gehoord.

Hun hoop en dromen echoen nu door haar gedachten als hun zachten, maar in dringende herinnering.

Ze besluit om het nieuws te delen met haar collega vrijwilliger.

Sophie, ze tikt snel een berichtje.

Hoi Sophie, heb je het nieuws gezien?

Minder syrisse aanvragen.

Wat een toestand, he?

Terwijl ze wacht op een antwoord kijk ze om zich heen.

Het park lijkt in eens minder kleurijk als of de wereld even zijn glans heeft verloren.

Niet veel later ontvangt ze een reactie van Sophie.

Ja, ik las het net.

We moeten iets doen, misschien een bijeenkomst organiseren om te praten over wat we kunnen doen voor de huidige bewoners.

Fleur knikt in stemmend, hoe wel Sophie het niet kan zien.

Ze voelt een golf van vast beradenheid door zich heen stroomen.

Ze denkt aan de gezichten van de mensen die ze heeft ontmoet, hun vriendelijkheid en verkracht.

Dit nieuws mag hen niet ontmoedigen.

Met de nieuwe energie in haar hart staat Fleur op van het bankje.

Ze feitige vallen bladeren van haar jas en besluit naar het opvangcentrum te gaan.

Ze wil met eigen ogen zien hoe ze het daar gaat en plannen maken met Sophie en de andere.

Terwijl ze loopt, voelt ze de frisse bris op haar gezicht.

Het herinnert haar aan dat zelfs als de wind tegen zit, er altijd een kans is om de koers te veranderen.

Heel fijn dat je erbij was.

Morgen kijken we samen uit naar nieuwe kansen en verhalen.