Smiley-soep en appeltaart

RICK: Hè, hebben jullie die 'Ik😋ihe' van Mark ook gezien?

EMMA: Ja, wat een raar bericht was dat, zeg.

Het leek wel alsof hij met zijn neus typte.

Ik bedoel, wie stuurt er nu zoiets?

SOPHIE: Zou hij per ongeluk op zijn telefoon zijn gaan liggen?

Dat gebeurt mij wel eens, hoor.

Laatst had ik een bericht vol met 'asdf' omdat mijn telefoon in mijn tas zat.

RICK: Misschien, maar het werd wel door iedereen geïnterpreteerd, hoor.

Iedereen had een eigen uitleg.

Sommigen dachten dat het een code was.

EMMA: Door mij werd het als 'Ik lus ihe' gelezen, haha.

Ik dacht meteen aan een sms tijdens het eten.

Mijn broer stuurt ook altijd rare dingen als hij honger heeft.

SOPHIE: Nou, ik zou het niet beter hebben geweten, eerlijk.

Het was echt een raadsel.

Ik heb er de hele dag over nagedacht.

RICK: Als hij het expres had gedaan, was het briljant geweest.

Dan was het een grap van hem.

Hij heeft wel vaker van die momenten, toch?

EMMA: Temeer daar hij normaal zo formeel doet, toch?

Hij gebruikt altijd nette zinnen.

Maar dit was helemaal niet formeel.

SOPHIE: Ja, desalniettemin blijft het hilarisch.

Die emoji maakte het helemaal af.

Een likkende tong, dat is toch grappig?

RICK: Weet je, naarmate we ouder worden, worden we creatiever met emoji's.

Vroeger gebruikten we alleen smileys.

Nu hebben we van alles: dansende mensen, etenswaren, noem maar op.

EMMA: Of juist lui, maar dat terzijde.

Ik stuur soms per ongeluk een verkeerde emoji.

Laatst stuurde ik een aubergine in plaats van een duim omhoog.

SOPHIE: Ik zou wel eens willen weten wat hij écht bedoelde.

Misschien was het 'Ik mis je' of zoiets.

Of 'Ik lust ijs'?

RICK: Mits hij het ooit uitlegt, natuurlijk.

Maar ik denk dat hij het geheim houdt.

Hij is vaak mysterieus.

EMMA: Tenzij hij zich ervoor schaamt, hé?

Als ik zoiets stuur, duik ik onder de grond.

Ik zou me doodschamen.

SOPHIE: Ach, misschien was het gewoon een smakelijke fout.

Die emoji van een likkende tong, dat is typisch.

Het deed me denken aan een ijsje.

RICK: Ja, dat zou nog kunnen, hoor.

Het was in elk geval een gespreksonderwerp.

We hebben er de hele ochtend over gepraat.

EMMA: Maar over smakelijk gesproken, wie heeft er appeltaart?

Ik ruik iets lekkers.

Het ruikt naar kaneel en appel.

SOPHIE: Ik heb er een gebakken, maar die wordt nu opgegeten.

De geur trekt iedereen aan.

Mijn hele huis rukt ernaar.

RICK: Door wie dan, als ik vragen mag?

Is het een verrassing?

Heb je bezoek?

SOPHIE: Door mijn buurman, die langskwam voor koffie.

Hij had net vrij.

Hij kwam onverwacht binnen.

EMMA: Dat is ook wat, een taart die je niet zelf proeft.

Ik zou er zelf van genieten.

Ik zou er zeker een stuk van nemen.

RICK: Was het tenminste wel lekker, of werd het gewaardeerd?

Heb je een reactie gekregen?

Hij zei toch wel iets?

SOPHIE: Volgens mij wel, want hij zei niks negatiefs.

Hij at twee stukken op.

Dat zegt genoeg, toch?

EMMA: Anders was het vast teruggegeven, mits hij eerlijk was.

Maar twee stukken is een goed teken.

Hij vond het vast lekker.

RICK: Haha, satire ten top, zeg.

Je bent een echte bakker.

Je moet vaker bakken.

SOPHIE: Maar even serieus, die appeltaart, ik had er kaneel in gedaan.

Kaneel geeft een warme smaak.

Het is zo gezellig.

EMMA: Dat wordt dan wel een klassieker, hoor.

Kaneel en appel, dat is een gouden combinatie.

Het past altijd.

RICK: En ik maar denken dat je rozijnen gebruikte.

Rozijnen zijn vaak een twist in taart.

Mijn oma deed dat altijd.

SOPHIE: Nee, die worden door mij steevast geweerd.

Ik vind ze niet lekker in gebak.

Ze zijn te zoet voor mij.

EMMA: Goed zo, rozijnen in taart, dat is een ramp.

Ze worden taai en zoet.

Het verpest de textuur.

RICK: Temeer daar ze zo droog worden na het bakken.

Dan krijg je een rare textuur.

Ik ben het met je eens.

SOPHIE: Precies, dus het werd een kaneel-appel-mengsel.

Simpel maar effectief.

Het was snel klaar.

EMMA: Dat zou ik ook hebben gedaan, als ik de kans had gehad.

Volgende keer bak ik mee.

Dan maken we er een feestje van.

RICK: Naarmate we meer kletsen, krijg ik trek, hoor.

Die appeltaart klinkt heerlijk.

Ik kan het bijna ruiken.

SOPHIE: Volgende keer bak ik er twee, eentje voor jullie.

Dan proeven jullie zelf.

Ik zal er een apart houden.

RICK: Als dat maar geen loze belofte is, zeg.

Ik reken erop.

Ik kom er speciaal voor langs.

EMMA: Ja, anders wordt er door ons een klacht ingediend.

We houden je aan je woord.

Geen excuses.

SOPHIE: Desalniettemin, ik meen het echt.

Het is een belofte.

Ik zal het niet vergeten.

RICK: Nou, dan zien we het wel.

Tot de volgende.

Alle transcripten en meer Nederlandse verhalen op Dutch Fluency, dutchfluency.com slash transcripts.