🥛 loopt's Chaos

Vena zit op een houten bankje aan de rand van een kleurrijke bloemenmarkt in Apeldoorn.

Het is zaterdag ochtend en de lucht is fris met een lichte geur van vers gebakken strookwavels die uit de kraampjes komt.

Ze nipt van haar kopje koffie en laat haar gedachte dwalen terwijl ze de levende gemarkt bekijkt.

Vena denkt aan de verhalen van Iris die altijd met haar avonturen in Arnhemuiden haar dagen op vrolukt.

Ze vraagt zich af hoe Iris het maakt, daar in haar knussen huisje.

Terwijl Vena haar telefoonerbij pakt om Iris een berichtje te sturen, hoort ze in eens een luidgerozenmoes om haar heen.

Mensen staan still bij een groot televisie scherm dat boven een kraampje hangt.

Ze ziet beelden van nieuwsberichten over drone aanvallen in Russland en Oekraine.

Vena voelt een koude rilling over haar rug.

De beelden zijn verontrustend en de gezichten van de mensen om haar heen zijn bezorgd.

Een ouderen man naast Vena zucht diep en zegt.

Wat een toestand he? Het houd maar niet op. Vena knikt nog steeds gevoelkend op het scherm.

Ze denkt aan de impact van het nieuws en hoe dichtbij het ineens lijkt, ook al is het zo ver weg.

Ik hoop dat het snel beter wordt, zegt Vena zachtjes, terwijl ze haar koffineer zet en de damp ziet opstijgen in de coole lucht.

Ja, dat hopen we allemaal, zegt de man terwijl hij zijn hoofdschut.

Er ontstaat een praatgroepje rond om het scherm, mensen delen hun zorgen en hoop.

Vena luistert aan dachtig naar de meningen en voelt een lichte spanning in de lucht.

Ze denkt aan Frits die ze ooit in sneek ontmoeten en hoe hij altijd grappen maakte om de zware onderwerpen lichter te maken.

Terwijl de beelden nog verder gaan besluit Vena dat ze iets wil doen, hoe klein ook.

Ze denkt aan een vriend die vrijwilligers werkdoet voor een hulporganisatie en besluit hem te bellen.

Misschien kan zij ook helpen.

Met een vast berade blik pak ze haar telefoon en zoekt zijn nummer op.

Na het gesprek voelt Vena zich opgelucht en hoopvol.

Ze heeft besloten zich aantemelden als vrijwilliger voor een inzamelingsaksy.

Het nieuws heeft haar wakker geschut, maar ook gemotiveerd om iets positiefs te doen.

Ze glimlacht terwijl ze de drukte van de markt weer in zich opnept.

Vena weet dat ze niet de wereld kan veranderen, maar elke kleine stap telt.

En met die gedachten in haar hart loopt ze de markt op, klaar om haar dag voor te zetten met nieuwe energie.

Heel fijn dat je erbij was.

Morgen ontmoeten we elkaar weer voor nieuwe kansen en verhalen.