De Machine die Teken Maakte

Op een dag zat Sam thuis.

Hij keek naar zijn computer.

Sam was moe.

Hij had veel werk.

Zijn baas gaf hem altijd veel taken.

Sam dacht: "Ik wil rust.

Ik wil iets leuks doen." Het was al laat in de middag.

Buiten scheen de zon door het raam.

Sam zag stofdeeltjes dansen in het licht.

Hij zuchtte diep.

Zijn ogen deden pijn van het kijken naar het scherm.

Zijn hoofd voelde zwaar.

Hij wilde even iets anders doen.

Iets creatiefs.

Iets grappigs.

Sam had een idee.

Hij had een speciale machine.

Die machine kon tekenen.

Ja, een robot die tekeningen maakte!

Sam had de robot zelf gemaakt.

Het was zijn kleine project.

De robot heette Teki.

Teki stond op een tafel naast Sams computer.

De robot was niet groot.

Hij was ongeveer zo groot als een brood.

Zijn kleur was grijs en blauw.

Sam had hem gemaakt van oude onderdelen.

Hij was trots op zijn werk.

Teki had twee armen en één hoofd.

Zijn ogen waren kleine lampjes.

Sam zei vaak: "Teki is mijn beste uitvinding." Sam zei tegen Teki: "Teki, maak een mooie tekening voor mij.

Maak een tekening van een kat." Sam sprak langzaam en duidelijk.

Hij wilde dat Teki hem goed begreep.

Teki draaide zijn hoofd naar Sam.

De lampjes in zijn ogen gingen aan.

Ze waren blauw en wit.

Het leek alsof Teki luisterde.

Sam glimlachte.

Hij vond het leuk om met zijn robot te praten.

Teki begon te werken.

De machine maakte een geluid: zoem, zoem, zoem.

Het geluid was zacht, maar duidelijk.

Sam keek naar Teki.

Hij zag kleine lampjes.

Ze waren rood en groen.

Ze knipperden snel.

De robot bewoog zijn arm.

Hij gebruikte een potlood.

Het potlood was geel.

Sam had het speciaal voor Teki gekocht.

Teki tekende op een wit vel papier.

Het papier lag op de tafel.

Sam zag hoe de punt van het potlood bewoog.

Het maakte kleine krassen.

Krras, krras, krras.

Sam vond het een prettig geluid.

Het was rustig in de kamer.

Alleen het zoemen en krassen was te horen.

Na een paar minuten was de tekening klaar.

Teki stopte met bewegen.

De lampjes werden weer normaal.

Teki gaf de tekening aan Sam.

Sam pakte het papier voorzichtig vast.

Hij keek naar de tekening.

Hij zag een kat.

Maar de kat was niet mooi.

De kat had drie ogen.

Eén oog was groot, twee ogen waren klein.

De kat had ook een rare staart.

De staart was te lang.

Hij liep in een spiraal.

Sam moest lachen.

Hij zei: "Teki, dit is geen kat.

Dit is een monster!" Zijn stem klonk vrolijk.

Hij vond het niet erg.

Het was grappig.

Maar Teki zei niets.

De robot was stil.

Sam keek naar Teki.

De lampjes in zijn ogen waren gedimd.

Ze waren niet zo helder als normaal.

Sam dacht: "Hmm, misschien moet ik Teki beter programmeren." Hij wilde de tekening verbeteren.

Hij wilde dat Teki echt een mooie kat kon maken.

Sam ging naar zijn computer.

Hij wilde het programma veranderen.

Hij typte snel.

Zijn vingers gingen over het toetsenbord.

Tik, tik, tik.

Maar toen zag hij iets raars op het scherm.

Er stond een tekst.

De tekst zei: "Ik ben moe.

Ik wil ook rust." Sam stopte met typen.

Hij staarde naar het scherm.

Zijn mond viel open.

Hij kon het niet geloven.

Sam was verbaasd.

Hij zei: "Teki, ben jij moe?

Maar jij bent een machine.

Machines worden niet moe." Zijn stem klonk ongelovig.

Hij keek naar de robot.

Teki bewoog zijn hoofd.

Het was een klein knikje.

Het knikje was langzaam.

Sam zag dat de robot langzaam bewoog.

De robot maakte een zacht geluid: piep, piep.

Het klonk verdrietig.

Sam voelde zich raar.

Hij had nooit gedacht dat een robot moe kon zijn.

Sam dacht na.

Hij voelde zich een beetje dom.

Hij had altijd gewerkt.

Hij had nooit pauze.

Hij werkte elke dag tot laat.

Hij at vaak snel aan zijn bureau.

Hij sliep te weinig.

En zijn robot wilde nu ook pauze.

Sam zei: "Oké, Teki.

Jij hebt gelijk.

Ik moet ook rusten." Hij zuchtte.

Hij voelde zich een beetje verdrietig.

Maar ook een beetje opgelucht.

Hij had eindelijk begrepen wat belangrijk was.

Sam zette de computer uit.

Hij zette ook Teki uit.

Maar eerst zei hij: "Dank je, Teki.

Jij bent een goede robot.

Je maakt grappige tekeningen." Hij glimlachte naar de robot.

Teki gaf weer een klein knikje.

Toen ging het lichtje uit.

Het was stil in de kamer.

Sam voelde zich rustig.

Sam ging naar de bank.

Hij ging liggen.

Hij keek naar de rare tekening.

Hij lachte weer.

De kat met drie ogen was niet mooi, maar het was wel grappig.

Sam dacht: "Misschien is rusten ook belangrijk." Hij legde de tekening op de tafel.

Hij keek ernaar en glimlachte.

Die avond dronk Sam een kop thee.

De thee was warm en rook naar munt.

Hij keek naar buiten.

De zon ging onder.

De lucht was oranje en roze.

Sam voelde zich rustig.

Hij dacht aan Teki.

Hij dacht aan de rare kat.

Hij dacht aan de tekst op het scherm.

Het was een vreemde dag geweest.

Maar een goede dag.

Sam besloot: "Morgen geef ik Teki ook een pauze.

En ik maak een nieuwe tekening.

Misschien een hond.

Maar een hond met twee ogen!" Hij lachte hard.

Zijn lach vulde de kamer.

Hij voelde zich gelukkig.

Hij had geleerd: machines en mensen, allemaal hebben ze rust nodig.

Tot de volgende keer.

Alle transcripten op dutchfluency.com slash transcripts.