De Sleutel van Het Buurthuis

Oh, jij moet Karim zijn zeker? Ik ben Ria. Nou, ga maar even zitten, want we hebben een klein probleempje.

Een probleempje? Klinkt niet best zo vroeg op de ochtend.

Nee, nou ja, het valt wel mee. Alleen... ik ben de sleutel van het buurthuis kwijt.

Meen je dat? De sleutel van het hele gebouw?

Ja. Ik weet het, het is gênant. Ik heb hem gisteren nog gehad, want toen heb ik de sleutelbos meegenomen naar de vergadering.

En toen? Toen ben ik langs de supermarkt gegaan, daarna naar huis, en vanochtend kon ik hem nergens meer vinden.

Heb je in je tas gekeken? Wel drie keer. In mijn jaszak ook. Zelfs in de vriezer, want ik heb weleens vaker rare dingen gedaan als ik moe ben.

In de vriezer? Dat is wel een nieuwe plek voor sleutels.

Lach maar. Het is niet grappig. Straks komen de ouderen voor de koffieochtend en dan staat de deur op slot.

Hoeveel mensen komen er dan? Meestal een stuk of 15. Ze zijn allemaal boven de 70.

Mevrouw Bakker is er altijd als eerste, stipt om half 10.

En hoe laat is het nu? Kwart voor tien. Dus we hebben nog een kwartier om een wonder te verrichten.

Heb je de beheerder al gebeld? Ja, die is op vakantie in Zeeland.

Zijn vervanger komt pas om twaalf uur. Dat is veel te laat.

En de gemeente? Hebben die geen reservesleutel? Die hebben er wel een, maar dat is een heel gedoe.

Dan moet je een formulier invullen en dan duurt het minstens twee dagen voordat je hem krijgt.

Twee dagen voor een sleutel? Welkom bij de gemeente Utrecht. Alles gaat via het systeem.

Oké, even denken. Waar was je gisteren precies? Je zei: vergadering, supermarkt, huis.

Klopt. De vergadering was hier, in het buurthuis.

Daarna ben ik naar de Albert Heijn gegaan op de hoek.

En heb je daar iets gekocht waar je je sleutels bij nodig had?

Nee, ik heb gewoon met mijn pinpas betaald. Mijn sleutels zaten in mijn jaszak.

En thuis heb je daar nog iets gedaan waardoor je ze uit je zak moest halen?

Nou, ik heb de vuilnis buiten gezet. En toen heb ik mijn jas opgehangen.

Ah! Dus je jas hing aan de kapstok. En de sleutels zaten in je jaszak.

Ja, dat zei ik toch?

Dus toen je vanochtend je jas pakte, zaten ze er misschien nog in?

Nee, want ik heb de jas helemaal leeggehaald. Niks. Geen sleutel.

Behalve dan... heb je nog een andere jas?

Wat bedoel je?

Misschien heb je gisteren een andere jas aangehad dan vandaag.

Dan zitten de sleutels in die andere jas.

Oh nee, oh nee, dat zou zo maar kunnen.

Ik heb gisteren mijn regenjas aangehad, want het goot van de regen.

En vandaag draag je een korte jas?

Ja. Mijn regenjas hangt thuis in de gang. En mijn sleutels zitten waarschijnlijk in de zak.

Bel je man even? Of een buurvrouw?

Ik woon alleen. Maar ik heb een buurvrouw die een reservesleutel van mijn huis heeft.

Perfect. Bel haar, laat haar in je gang kijken.

Ik sta echt voor schut, hè?

Dit is mijn eerste indruk op jou als nieuwe vrijwilliger.

Ach, het maakt het wel spannend.

Beter dan een saai rondleidinkje.

Je bent nog lief ook.

Oké, ik bel even.

Blijf jij hier?

Ik blijf hier. Maar schiet op, want ik zie mevrouw Bakker al aankomen lopen.

Oh god, daar is ze.

Praat jij even met haar?

Dan bell ik snel.

Wat moet ik zeggen?

Verzin iets!

Zeg dat we een nieuwe activiteit aan het voorbereiden zijn.

Iets met, weet ik veel, bingo.

Bingo met de deur op slot.

Dat wordt vast een hit.

Karim, alsjeblieft! Ga nou maar bellen.

Ik red me wel.

Goedemorgen, Ria, ben je daar?

De deur is dicht hoor.

Goedemorgen mevrouw.

U bent mevrouw Bakker zeker?

Ja, dat klopt.

En wie bent u?

Ik ben Karim.

Ik kom helpen bij het buurthuis.

Nou, gezellig, maar waarom staat de deur op slot?

Is Ria ziek?

Nee, ze is er wel.

Alleen is er een klein misverstand met de sleutel.

Met de sleutel?

Dat is nog nooit gebeurd.

Ria is normaal gesproken heel georganiseerd.

Het schijnt dat ze hem in een andere jas heeft laten zitten.

O, dat heb ik ook weleens hoor.

Ik heb ooit mijn bril in de koelkast gelegd.

Echt waar?

Ja, naast de melk.

Mijn man vond het heel grappig.

Nou, dat stelt me gerust.

Ik dacht al dat dit niet normaal was.

Ach, jongen.

Bij ons in het buurthuis is niks normaal.

Wacht maar tot je de kaartclub meemaakt.

Karim, Karim, ze heeft hem gevonden.

Hij zat in mijn regenjas.

Yes, zie je wel.

Ik kom er aan.

Ik ben over 10 minuten hier met de sleutel.

Mevrouw Bakker, het komt goed.

Ria is onderweg.

Gelukkig maar. Anders had ik mijn koffie misgelopen.

En dat zou pas een ramp zijn.

U kunt wel even op de stoep wachten, toch?

Het is niet koud.

Vooruit.

Maar vertel eens, Karim.

Waarom ben je eigenlijk komen helpen?

Ik ben pas verhuisd. Ik ken hier nog niemand.

En ik dacht: als ik vrijwilligerswerk doe, leer ik mensen kennen.

Slim. En je hebt meteen de sleutelcrisis meegemaakt.

Dan hoor je er al bijna bij.

Dat gevoel heb ik ook.

Al was ik liever begonnen met koffieschenken dan met een detective spelen.

Nou, dat kun je straks doen.

Ik wil mijn koffie, versta je?

Ik ben er.

Ik heb de sleutel.

Sorry, sorry, sorry.

Eindelijk.

Mevrouw Bakker begon al ongeduldig te worden.

Mevrouw Bakker, het spijt me echt.

Ik schaam me dood.

Ach, kind.

Het is al vergeven.

Zolang je maar koffie voor me hebt.

Die heb ik.

Kom binnen allemaal.

En Karim bedankt.

Echt.

Graag gedaan.

Maar voor de volgende keer, welke jas moet ik checken?

Hou jij maar gewoon de sleutel, voortaan.

Serieus?

Ja, jij bent duidelijk betrouwbaarder dan ik.

Dat wordt mijn eerste officiële taak.

Sleutelbeheerder van het buurthuis.

Welkom bij de club Karim.

Je hebt geen idee waar je aan begint.