B1 Dutch - SS171 - Bushokjes gesloopt - Learn Dutch

De zons geen fel, de vogels zongen vrolijk en mensen waren druk in de wereer.

Een perfecte dag om een terrasje te pakken, dacht ik bij mezelf.

Terwijl ik richting het centrum liep, viel mijn oog op iets vreemds.

De bushoekjes aan de Manila Dreef, die meestal vol zaten met wachten de reisigers,

lagen er verlaten en kapot bij.

Bij naderen inspectie zag ik een briefje hangen aan de restanten van het geslopte bushoekje.

Het was een mededeling aan de vandalen die frantwoordelijk waren voor de baldadigheid.

Het, ik las het briefje en werd stompverbaasd.

Hopelijk realiseren de ideoten die dit hebben gedaan, zich op een dag hoeveel schade ze aanrichten, stond er geschreven.

Hoe wel ik meestal een verventen luisteraar ben van muziek tijdens mijn wandelingen, was mijn nieuwsgierigheid gewekt.

Ik zette mijn koptelefoon af en besloten routine van de dag te doorbreken.

Ik voelde me groepen om mijn zorgen te uiten en begon een gesprek met een voorbijganger over de vernieelingen.

Het is echt belachelijk, toch? Zij ik, wijzend naar het vernieuwde bushoekje.

Ik zag dit briefje hangen en het heeft echt mijn ogen geopend.

We moeten iets doen om bewustwoording te creëren, de voorbijganger knikten en zij.

Ja, dit is al de zoveelste keer dat dit gebeurt.

Het is echt een schanden, maar ik weet niet wat we kunnen doen om het te stoppen.

Ik dacht even na en besloten daar plekken een bewustwoordingskampagne te starten.

Hoe wel ik in het begin aarzelde, wist ik dat een goed begin het halve werk was.

Ik begon met het verspreiden van vlaiers en het starten van gesprekken met voorbijgangers.

Het doel was om de tongen los te maken en de aandacht te vestigen op het probleem.

Achteraf gezien was het een bewoogend dag.

Ik begon de dag met het idee om een terrasje te pakken, maar eindigte met het starten van een kampagne tegen vandalisme.

Het was een verrassing, maar het kwam goed uit.

Het was tijd om de stilte te doorbreken en aandacht te vragen voor de vernieelingen.

Want hoe wel er misschien een adertje onder het gras, zit bij het aanspreken van vreemden over een gevoelig onderwerp

is het belangrijk om iets te doen.

Ja, zelfs als dat betekent dat we iets moeten laten waar we van houden, zoals het rustige niet in op een terrasje,

als dat betekent dat we iets kunnen doen om onze stad te verbeteren.