De prijs van een brood

Hallo, ik ben Rick, jouw leraar uit Den Haag.

Vandaag heb ik een interessant verhaal voor je.

Het gaat over geld en werk.

Het is zaterdagochtend.

Het regent hard.

De lucht is grijs.

Maar binnen in het café in Leiden is het warm.

Het café heet De Rode Tulp.

Het ruikt er naar verse koffie en zoete taart.

Johan zit aan een kleine, ronde tafel.

Hij drinkt een grote kop zwarte koffie.

Hij leest de krant.

Johan is vijftig jaar oud.

Hij draagt een warme, blauwe trui.

Tegenover hem zit Emma.

Emma is achttien jaar oud.

Zij is de nicht van Johan.

Emma drinkt warme chocolademelk met veel slagroom.

Ze eten samen een groot stuk appeltaart.

De appeltaart is erg lekker.

Emma kijkt heel blij.

Ze lacht naar Johan.

"Ik heb goed nieuws, oom Johan," zegt Emma.

"Oh, vertel," zegt Johan.

Hij legt zijn krant op de tafel.

"Ik krijg meer loon," zegt Emma.

"Het minimumjeugdloon gaat omhoog.

Dat is het geld voor jonge mensen.

Ik werk in de supermarkt.

Nu krijg ik meer geld voor mijn werk." Johan knikt.

"Dat is heel goed nieuws, Emma.

Gefeliciteerd." Maar dan kijkt Johan een beetje bezorgd.

Hij kijkt naar zijn koffie.

Hij denkt na over geld.

Alles is al zo duur.

"Maar Emma," zegt Johan.

"Als jij meer geld krijgt, worden de boodschappen dan niet heel duur?

Moet ik straks veel meer betalen voor mijn brood en kaas?" Emma neemt een slok van haar chocolademelk.

Ze denkt even na.

"Dat is een goede vraag," zegt ze.

"Veel mensen denken dat.

Ze denken: jonge mensen krijgen meer geld, dus de supermarkt wordt heel duur." "Ja, precies," zegt Johan.

"De baas van de supermarkt wil geen geld verliezen.

Dus hij maakt de appels en het brood duurder." Emma pakt een wit servet.

Ze pakt ook een pen uit haar tas.

"Kijk," zegt ze.

Ze tekent een cirkel op het servet.

"Dit is de prijs van een brood.

Het brood kost drie euro." Johan kijkt naar de tekening.

"Ja, drie euro.

Dat is al best veel." "Mijn loon is maar een heel klein stukje van die drie euro," zegt Emma.

Ze kleurt een heel klein stukje van de cirkel zwart.

"De rest van het geld is voor de boer, de fabriek, en de huur van de winkel." "Dus als jouw loon omhoog gaat, verandert er niet veel?" vraagt Johan.

"Nee," zegt Emma.

"Misschien kost het brood straks drie euro en twee cent.

Niet vier euro.

De prijzen stijgen een heel klein beetje.

Maar ik kan nu wel mijn boeken voor school betalen." Johan kijkt naar het servet.

Hij begrijpt het nu.

Hij lacht.

"Twee cent extra voor een brood," zegt Johan.

"Dat vind ik niet erg.

Ik betaal graag twee cent extra.

Dan hebben jonge mensen zoals jij een goed loon." Emma lacht ook.

"Dank je wel, oom Johan." Ze eten de rest van de appeltaart op.

De muziek in het café is rustig.

Buiten regent het nog steeds, maar binnen is het gezellig.

Johan is blij.

Hij is niet meer bang voor dure boodschappen.

Hij is blij dat Emma een goed loon heeft.

Jonge mensen werken hard.

Ze verdienen eerlijk geld.

Johan roept de ober.

Hij betaalt de rekening voor de koffie en de taart.

En hij geeft de ober een extra fooi.

Tot de volgende.

Alle transcripten op dutchfluency.com slash transcripts.