B1 Dutch - SS188 - Waarom verdienen kantoorbanen zo goed terwijl dit vaak de... - Learn Dutch

Ik hield de voorbijgangers in de gaten en dag na over mijn werk.

Ik ben een van die mensen met een kantorbaan en ik vraag me vaak af waarom we zoveel verdienen.

Hoe wel we thuiswerken en vaak geen duidelijke doelen hebben.

Genieten we van salarisen die variere van 4400 tot 8000 euro brutto.

We werken voornaamelijk vanuit huis, doen soms winkelbezoeken, brengen de kinderen naar school en terug

en houden ons bezig met allerlei persoonlijke zaken. Op kantoordagen beginnen we vaak later dan gebruikelijk.

We zijn constant bezig met e-mills, beleidsvorming, vergaderingen en andere zaken die veel tijd in beslag nemen,

maar weinig concrete resultaten opleveren. Er lijkt een addertje onder het gras te zitten, iets wat niet helemaal klopt.

De ongelijkheid met praktische beroepen is gandaalig.

Als ik denk aan een timmerman die zich in het zwetwerk om een huis te bouwen of een verpleegkundige die uren lang patiënten verzorgt,

dan lijkt mijn werk in vergelijking vrij eenvoudig.

Achteraf gezien begrijp ik dat het systeem zo werkt omdat onze samenleving waarde hecht aan de taken die we uitvoeren.

Hoe wel we niet fysiek hard werken, verijzen onze taken wel bepaalde vaardigheden en kennis die niet iedereen heeft.

Ons werk is misschien niet altijd zichtbaar of tastbaar, maar het draagt toch bij aan het functioneren van onze organisaties en onze economie,

maar omdat we vaak kunnen werken wanneer we willen en waar we willen en omdat we vaak geen directe resultaten zien van ons werk,

voelt het soms als of we de boel bedriegen, we werken misschien niet zo hard als andere, maar toch verdienen we goed.

De mat is vol, dacht ik, terwijl ik de laatste slok van mijn koffie lukte.

Het is tijd dat we de waarde van werk op een andere manier gaan beoordelen.

Misschien moeten we meer waardering hebben voor praktische beroepen en hun inzet er kennen.

Misschien moeten we minder waarde hechten aan de status en meer aan de inspanning die mensen leveren.

Ik stond op van het ras, klaar om naar mijn volgende vergadering te gaan, maar ik was vastberaden om iets te doen aan deze ongelijkheid.

Het was tijd om in te grijpen om een verandering te maken en dat realiseren ik me was de echte waarde van mijn werk.