Asociaal op het Terras

LARS: Zo.

Proost, mensen.

EMMA: Proost!

Wat een heerlijk weertje, zeg.

RICK: Pff, proost.

Ik kan me soms zo ergeren, hoor.

EMMA: Oei, wat is er nu weer aan de hand, Rick?

RICK: Ik liep net hierheen, komt er zo'n gast voorbij.

LARS: En toen?

Vertel op.

RICK: Met keiharde muziek uit zo'n bluetoothspeaker in z'n rugzak.

EMMA: Oh nee, vreselijk.

Dat is toch de definitie van asociaal?

LARS: Ah, de wandelende discotheek.

Een modern cultureel fenomeen.

RICK: Ik snap het gewoon niet.

Alsof iedereen wil meegenieten.

EMMA: Precies!

Dat heb je in de trein ook, maar dan met telefoongesprekken.

LARS: Op speaker, uiteraard.

EMMA: Ja, natuurlijk.

Zodat je het hele liefdesdrama van een vreemde meekrijgt.

RICK: Er zijn toch oortjes voor uitgevonden, zou je denken.

LARS: Misschien is dat juist het punt.

Het is een statement.

EMMA: Wat voor statement dan?

'Ik heb een hekel aan iedereen'?

RICK: Nou, dat gevoel had ik dus net ook even.

Vandaar mijn zucht.

LARS: Het is wel een trend, hè.

Dat gebrek aan rekening houden met elkaar.

EMMA: Zeker.

Kijk maar naar al het afval dat in parken wordt achtergelaten.

RICK: Precies!

Ik zou me kapot schamen als ik mijn troep zo liet liggen.

LARS: Tja, tenzij je denkt dat opruimen de taak van een ander is.

EMMA: Dat is toch een bizarre denkwijze?

RICK: Het is extra frustrerend, temeer daar het zo'n kleine moeite is.

LARS: Naarmate het anoniemer wordt in de stad, neemt zulk gedrag toe.

EMMA: Dat geloof ik wel.

Niemand spreekt elkaar er nog op aan.

RICK: Nee, je weet nooit hoe er gereageerd wordt.

Dat is het enge.

LARS: Ik heb eens iemand aangesproken op het voordringen in de supermarkt.

EMMA: En?

Hoe liep dat af?

LARS: Nou, ik werd aangekeken alsof ik van een andere planeet kwam.

RICK: Dat meen je niet.

Werd er niets gezegd?

LARS: Jawel.

'Doe even normaal, joh'.

Ik was blijkbaar de zeurpiet.

EMMA: De wereld op z'n kop.

Dat is toch niet te geloven?

RICK: Ik zou er denk ik niks van durven zeggen.

Meestal niet.

LARS: Ik zeg er normaal ook niks van, tenzij het echt de spuigaten uitloopt.

EMMA: En hondenpoep op de stoep dan?

Dat is ook zoiets.

RICK: Oh, hou op, schei uit.

Vooral voor de deur van een school.

LARS: Ach, dat geeft het leven wat extra smaak, zullen we maar zeggen.

EMMA: Haha, viespeuk.

Nee, serieus.

Dat is toch pure onwil?

RICK: Absoluut.

Iedereen mag van mij doen wat hij wil, hoor.

LARS: Maar?

RICK: Maar wel mits je een ander niet tot last bent of benadeelt.

EMMA: Precies.

Jouw vrijheid eindigt waar die van een ander begint.

LARS: Dat zou op een tegeltje gedrukt moeten worden.

RICK: Dat is het al, vrees ik.

Maar de boodschap is niet aangekomen.

EMMA: We klinken nu wel een beetje als mopperende oudjes, vinden jullie niet?

LARS: Haha, oeps.

Betrapt.

We missen alleen de geraniums nog.

RICK: Desalniettemin, het moest er even uit.

Ik voel me alweer beter.

EMMA: Gelukkig maar.

Het is ook zonde van dit lekkere biertje.

LARS: Precies.

Zullen we er nog eentje bestellen om het te vieren?

EMMA: Ja, goed plan!

Ik trakteer.

RICK: Kijk, dat is dan weer heel sociaal gedrag.

LARS: Dat compenseert die wandelende discotheek weer een beetje.

EMMA: Proost dan maar, op de kleine ergernissen die ons verbinden.

RICK: Proost!

Hierna moet ik wel echt naar huis, hoor.

Lars: Oh ja?

Drukke avond voor de boeg?

RICK: Zeker.

Ik moet nog een nieuwe dialoog schrijven voor Dutch Fluency.

EMMA: Haha, over asociaal gedrag misschien?

RICK: Wie weet!

De inspiratie is er vandaag in ieder geval wel.