De Verhuiskaart en de Vergeten Plant

Mark has just moved into a new apartment in Utrecht.

While trying to figure out where to put his boxes, he meets his neighbor, Sanne, who comes by to welcome him.

Their conversation reveals a small misunderstanding about a plant, a forgotten doorbell, and a neighborhood app group.

Mark: Hè, hallo?

Oh, sorry, ik zag je niet staan.

Ben je voor mij?

Sanne: Ja, ik hoop het!

Ik ben Sanne, van nummer 12, twee hoog.

Ik zag de verhuiswagen vanmorgen al staan.

Welkom in de straat!

Mark: Ah, leuk!

Dank je wel.

Ik ben Mark.

Even kijken, ik sta hier een beetje in de weg, hè?

Vol met dozen.

Sanne: Geeft niks, hoor.

Dat hoort erbij.

Heb je alles een beetje heelhuids overgehouden aan de verhuizing?

Mark: Nou, op één ding na misschien.

Mijn moeder gaf me een plant cadeau voor het nieuwe huis, maar die is helemaal geknakt tijdens het tillen.

Ik heb hem nu boven op het balkon gezet, in de hoop dat hij nog bijkomt.

Sanne: Oh nee, wat zonde!

Wat voor plant is het dan?

Mark: Ik heb echt geen idee.

Zo'n grote groene met van die glanzende bladeren.

Mijn moeder zweert dat ie onverwoestbaar is, maar die kregen we dus net wel stuk.

Sanne: Een Monstera, waarschijnlijk?

Die zijn best wel sterk, hoor.

Geef hem wat water en wat licht, en die komt vast weer op.

Ik heb er zelf ook één, die staat hier al jaren.

Mark: Dat klinkt goed.

Mag ik hem eigenlijk even laten staan op het balkon, of is dat een probleem met de VVE?

Sanne: Haha, nou, de VVE heeft er vast een mening over, maar zolang je geen wasmachine op het balkon zet of een kerstboom in de gang, valt het wel mee.

We zijn hier niet zo streng.

Alleen die ene van nummer 5, die klaagt over alles.

Maar die is nu op vakantie, dus je hebt even geluk.

Mark: Goed om te weten.

Ik was al bang dat ik meteen een waarschuwing zou krijgen.

Ik moet überhaupt nog uitzoeken hoe het hier werkt.

Is er een huishoudelijk reglement of zo?

Sanne: Ja, dat ligt vast in de map die je van de makelaar hebt gekregen.

Maar het belangrijkste heb ik zo voor je: donderdag is het oud papier, en de container voor plastic staat achter in het tuintje.

En fietsen moet je echt binnen zetten, anders worden ze weggehaald.

Mark: Fietsen binnen?

Waar dan?

Ik heb maar één kamer, en die staat nu al vol met dozen.

Sanne: Ja, dat is hier het gedoe.

Er is een gezamenlijke berging, onder de trap.

Je krijgt er een sleutel van.

Heb je die niet gekregen?

Mark: Eh, ik heb een sleutelbos gekregen, maar ik wist niet waar die ene sleutel voor was.

Ik dacht dat het een reserve was voor de voordeur.

Sanne: Nee, waarschijnlijk is dat de sleutel van de berging.

Even checken, die heeft zo'n rood plastic dingetje eraan?

Of was het groen?

Bij mij is het rood.

Mark: Ja, er zit inderdaad een rood dingetje aan.

Nou, dan weet ik dat ook weer.

Handig dat je langskomt, anders was ik daar nooit achter gekomen.

Sanne: Graag gedaan.

Zeg, we hebben ook een buurtapp.

Wil je dat ik je toevoeg?

Daar wordt van alles gedeeld: van vergeten sleutels tot het lenen van een boormachine.

En vorige maand nog iemand die een kat kwijt was.

Mark: Ja, lijkt me handig!

Alleen, eh, mijn telefoon staat nog ergens in zo'n doos, dus ik weet niet of ik het nu al kan installeren.

Sanne: Geen probleem.

Ik stuur je zo een uitnodiging.

Staat alleen je huisnummer erbij, dus ik weet wel welke Mark je bent.

Er zijn hier namelijk twee Marken, geloof ik.

Een op de begane grond en nu dus jij.

Mark: Serieus?

Twee Marken in één gebouw?

Dat wordt verwarrend.

Sanne: Ja, maar die andere Mark is nooit thuis, die werkt in het buitenland.

Dus jij bent waarschijnlijk de beroemdste Mark van het gebouw.

Zeg, wil je trouwens een kop koffie?

Ik heb net een pot gezet.

Of heb je nog geen koffiezetapparaat uitgepakt?

Mark: Nou, dat apparaat ligt hier ergens bovenop, maar ik heb nog geen melk of suiker in huis.

En ik durfde de koffie van de buren niet te vragen, zo op dag één.

Sanne: Ik heb genoeg melk, hoor.

En suiker heb ik niet, maar ik heb wel zo'n strooipotje met kandij.

Kom je anders even mee naar boven?

Dan kun je de plant ook even zien, misschien weet ik wat eraan schort.

Mark: Ja, dat is heel aardig.

Ik moet alleen even deze twee zware dozen naar binnen tillen, anders staan ze hier in de weg voor de andere buren.

Sanne: Ik help wel even met een doos.

Waar moet die heen?

Mark: Oh, dat hoeft echt niet, hoor.

Ze zijn best zwaar.

Boeken, weet je wel.

Ik heb veel te veel meegenomen.

Sanne: Boeken?

Nou, dan ben je bij mij aan het goede adres, ik werk bij de bieb.

Maar we tillen ze samen wel even.

Ik ben sterker dan ik lijk, hoor.

Mark: Oké, dan pak jij die kant.

En voorzichtig, want ik heb net mijn rug nog.

Maar dat komt door de verhuizing, hoor, niet door de leeftijd.

Sanne: Haha, natuurlijk.

Zeg, heb je eigenlijk al iets gegeten?

Er is een goede snackbar op de hoek, de Koperen Kees.

Die doen ook bezorgen, mocht je nog geen zin hebben om te koken.

Mark: Ja, die zag ik al.

Ik dacht: dat wordt mijn redding de eerste week.

Zolang de keuken nog een zooitje is.

Sanne: Precies.

En als je een keer iets nodig hebt, zoals een kurkentrekker of een extra stoel, dan klop je gewoon aan.

Iedereen kijkt hier wel een beetje naar elkaar om.

Mark: Dat is fijn om te horen.

In mijn vorige appartement wist ik niet eens wie er naast me woonde.

Echt niet.

Na drie jaar.

Sanne: Oh, dat is ook niet gezellig.

Hier is het gelukkig anders.

We hebben zelfs een jaarlijkse straatbbq, in de zomer.

Dan zetten we de hele straat af met van die dranghekken en staat er een grote barbecue op het grasveldje.

Mark: Klinkt goed.

Wanneer is dat dan?

Sanne: Meestal eind juni.

Ik stuur je het bericht wel in de app.

Zeg, die koffie, komt dat nog?

Want ik word een beetje koud hier in de gang.

Mark: Ja, sorry!

Ik sta te kletsen.

Laten we die dozen eerst naar binnen schuiven, dan kom ik zo naar boven.

Ik moet even mijn schoenen uitdoen, denk ik, want ik heb nog modder aan mijn laarzen.

Sanne: Ja, goed idee.

Ik zie je over vijf minuten?

Bel maar aan, nummer 12, tweede verdieping.

Let op, de bel doet het soms niet, dus als je geen gehoor krijgt, moet je even op het raam tikken.

Mark: Dat klinkt alsof je vaker bezoek krijgt dat wegloopt, omdat de bel het niet doet.

Sanne: Ja, helaas.

De loodgieter is vorige week twee keer weggegaan.

Ik heb nu een briefje op de deur geplakt, maar dat helpt ook niet.

De bel heeft een los contact.

Mark: Ik zal het onthouden.

En anders stuur ik wel een appje.

Oh wacht, ik heb je nummer nog niet.

Sanne: Staat in de app, als je die geïnstalleerd hebt.

Nou, succes met de dozen.

En die plant, die komt echt wel goed.

Vertrouw me maar.

Ik ben de plantenfluisteraar van de straat.

Mark: Plantenfluisteraar, dat klinkt als een goed beroep.

Tot zo!

Sanne: Tot zo!

En welkom, Mark.

Je hebt alvast een goede buur, dat scheelt een hoop.