De man die alles wist over 2030

Het is een rustige woensdagavond.

Ik zit op de bank met een kop T.

Mijn telefoon trilt.

Ik kijk op het scherm.

Een bericht van mijn neef Kevin.

Kevin woont in een klein dorp.

Hij stuurt vaak grappige filmpjes.

Maar dit keer is het anders.

Het is een lang bericht.

Ik lees het langzaam.

Kevin schrijft.

Oh, ik moet je iets vertellen.

Het gaat over 2030.

Ik heb het van een man op het internet.

Hij heet Gerrit.

Gerrit is 58 jaar.

Hij woont in een stacara van.

Hij heeft een baart en een pet.

Gerrit zegt dat hij alles weet over de toekomst.

Hij waarschuwd voor 2030.

In 2030 komt er een groot probleem.

Alle computers stoppen.

Alle telefoon stoppen.

Alle auto's stoppen.

We moeten terug naar het baart en de wagen.

We moeten onze eigen groente verbouwen.

We moeten een kaars en kopen.

Ik geloof hem.

Wat vind jij?

Ik zucht.

Ik lees het bericht nog een keer.

Dan lees ik het nog een keer.

Mijn thee wordt koud.

Ik zet de kopp op tafel.

Ik denk aan Kevin.

Kevin is 24 jaar.

Hij is lief.

Maar hij geloofd alles.

Vorige maand geloofde hij dat de maand van Kaas was.

Nu geloofd hij Gerrit uit de stacara van.

Ik bel Kevin.

Hij neemt op.

Hallo Oom.

Heb je het gelezen?

Ja, Kevin.

Ik heb het gelezen.

Maar wie is die Gerrit?

Gerrit is een expert.

Hij heeft een website en een kanaal.

Hij heeft 200 volgers.

Hij zegt dat de regering ons iets verbergt.

In 2030 komt er een grote ramp.

Alles strom valt uit.

Voor altijd.

We moeten nu beginnen met voorbereiden.

Ja.

En wat zegt Gerrit dat we moeten doen?

We moeten water kopen.

Heel veel water.

En blikjes eten.

En een geweer.

En een generator.

En een boek over hoe je een kip slacht.

Ik heb al een lijst gemaakt.

Wil je de lijst zien?

Ik hoor Kevin Ademen aan de andere kant van de lijn.

Hij is serieus.

Ik probeer niet te lachen.

Kevin, luister, waar woont hij Gerrit?

In een stakkaar van.

Aan de rand van het bos.

Bij het meer.

Hij heeft geen baan.

Hij heeft geen vrouw.

Hij heeft alleen zijn hond.

De hond heeft brutus.

En hoe weet Gerrit dat de stroom uitvalt in 2030?

Dat heeft hij gehoord van een man.

Die man werkt bij een groot bedrijf.

Het bedrijf maakt computers.

De man zegt dat de computers op 1 januari 2030 allemaal stoppen.

Het is een geheim, maar Gerrit weet het.

Ik kijk naar buiten.

Het regent.

De lamp in de kamer brand.

De televisie staat uit.

Alles werkt.

Kevin, ik denk dat Gerrit een verhaal vertelt.

Een spannend verhaal?

Maar het is niet echt.

Nee, je moet hem geloven.

Hij heeft bewijs.

Hij heeft een foto van een gebouw.

En een foto van een brief.

En een foto van een paard.

Hij zegt dat we allemaal een paard moeten kopen.

Een paard?

Een jouw vlet?

Kevin is still.

Dan zegt hij.

Misschien niet in de vlet.

Maar in de tuin van mijn moeder.

Daar is ruimte.

Ik lach nu zachtjes.

Kevin ga eens naar die...

Even tussendoor.

Bedankt voor het luisteren.

Reageer onder deze aflevering.

Of stuur me een DM op Instagram.

Dan stuur ik je een speciale kortingskode voor de interactieve versie van deze aflevering.

Veel plezier verder met het verhaal.

Gerrit toe.

Ga naar de stakare van.

Kijk met je eigen ogen.

Vraag hem naar het bewijs.

Vraag hem hoe hij dat weet.

Kevin denkt na.

Oké.

Ik ga morgen.

Maar ik kopen al vast water.

Voor de zekerheid.

De volgende dag krijg ik een foto.

Kevin staat bij de stakare van.

De caravan is oud en grijs.

Er staat een man in de dooropening.

Hij heeft een baard en een pet.

Hij lacht.

Naast hem zit een grote hond.

Brutus.

Kevin stuurt een bericht.

Om.

Gerrit zegt dat ik te veel water heb gekocht.

Hij zegt dat het niet nodig is.

Hij zegt dat de strom niet uitvalt.

Hij zegt dat hij een grap maakte.

Hij wilde alleen maar veel volgers.

Ik lees het bericht.

Ik schut mijn hoofd.

Ik voel me een beetje boos.

Maar ook een beetje opgelucht.

Ik stuur terug.

Kom je vanavond eten?

Ik maak zoep.

En we praten erover.

Kevin komt.

Hij ziet er moe uit.

Maar hij lacht.

Ik heb 40 flessen water.

Wat moet ik daarmee?

Je kunt ze aan je moeder geven.

Zij heeft een tuin.

Ze kan de planten water geven.

We eten zoep.

Kevin vertelt over Gerrit.

Gerrit woont alleen.

Hij verveelt zich.

Hij verzint verhalen.

Mensen vinden het spannend.

Ze komen naar zijn caravan.

Ze geven hem geld.

Ze kopen zijn boek.

Het boek heet?

De toekomst is nu.

Het kost 25 euro.

Kevin heeft het gekocht.

Hij laat het zien.

Het is een dumboekje.

De letters zijn groot.

Heb je het gelezen?

Vraag ik?

Nee, nog niet.

Ik was te bang.

Lees het maar.

Dan zie je dat het ons in is.

Kevin lees een stukje voor.

In 2030 zal de wereld veranderen.

De rijke nemen alles.

De armen hebben niets.

We moeten ons voorbereiden.

Kopen paard.

Leers gieten.

Vergeet de supermarkt.

Kevin kijkt op.

Dit is raar om.

Dit klopt niet.

Nee.

Daarom moet je niet alles geloven wat je leest.

Kevin zucht.

Ik voel me ston.

Je bent niet ston.

Je bent jong.

Je wilt avontuur.

Maar je moet leren kijken.

Wie zegt iets?

Waarom zegt hij het?

Wat wil hij?

Gerrit wil geld.

En aandacht.

Dat is alles.

Kevin knikt.

Hij eet zijn soep op.

Buiten stopte regen.

De lucht wordt donker.

De lampen in de kamer branden nog.

Alles is normaal.

Geen ramp.

Geen paard.

Geen geweer.

Alleen soep en een neef die iets heeft geleerd.

Later breng ik Kevin naar de bus.

Hij lacht.

Ik ga die 40 flessen water verkopen.

Op marktplaats.

Voor 1 euro per stuk.

Dan heb ik mijn geld terug.

Goed idee.

En dat boek?

Dat bewarek.

Als een herinnering.

Aan de dag dat ik bijna een paard kocht.

De bus komt.

Kevin stapt in.

Hij zwaait.

Ik zwaai terug.

Dan lop ik naar huis.

Ik denk aan Gerrit in zijn caravan.

Aan Brutus de hond.

Aan alle mensen die bang zijn voor 2030.

Ik hoop dat ze leren kijken.

Zoals Kevin.

Langzaam.

Met vallen en opstaan.

Tot de volgende.

Open de interaktieve speler.

Op Dutchfluency.com.

Slash transcripts.

Tick op een woord als je vast loopt.

Bedankt voor het luisteren naar Dutchfluency.

Op Dutchfluency.com vind je de transcript en oefeningen.

Spreek Nederlands.

Zelfs als je stottert.

Tot de volgende keer.