Buurman wil je vloer isoleren

De buuren van boven, Thomas en zijn vriendin Lisa waren eindelijk klaar om te verhuizen naar hun nieuwe appartement.

Het was een lang gekoesterde droom, een eigen plek met een mooie nieuwe vloer.

Ze hadden alles zorgvuldig gepland.

Hoe wel?

De verhuising veel energie koste hadden ze toch besloten om eerst de vloer te leggen voor dat ze hun meubels naar binnen brachten.

Dat leek logisch.

De aannemer had een houten ondervloer van 20 millimeter gelecht met daar bovenop een speciale deckvloer van 10 millimeter.

Dit is meer dan genoeg, had hij gezegd, terwijl hij zijn gereedschap opruimde.

Thomas fronsten zijn wengbrouwen een beetje, maar vertrouwde op de expertise van de man.

Achteraf gezien had hij misschien meer vragen moeten stellen,

want twee weken na de verhuising midden in het uitpakken van de laatste dozen klopten er iemand op de deur.

Het was meneer van der Berg, de onderbuur man.

Hij stond daar met een vriendelijke, maar bezorgde uitdrukking op zijn gezicht.

Ik wil geen moeilijke buur zijn, begon hij voorzichtig.

Maar ik hoort toch wel veel geluiden van boven.

Elke stap, elke stuur die verschuift, zou het mogelijk zijn om de vloer beter te isoleren.

Thomas kek hem aan, omdat hij op goede voet wil de blijven met zijn buurman knikten hij beleefd en zij dat hij erover na zou denken.

Maar van binnen dacht hij, de vloer opnieuw doen.

Nu er al meubel staan, dat leek hem voor Jan Lul.

Hij belde de aannemer opnieuw, die was duidelijk.

Extra isolatie zou weinig verschil maken.

De vloer was al goed genoeg, maar meneer van der Berg was er niet van overtuigd en dat maakte de situatie overweldigend voor Thomas.

Hij wilde niemand storen, maar een nieuwe vloer leggen was simpel weg geen optie meer.

Daarom ging Thomas op zoek naar alternatieve.

Hij kocht dikke vloerkleiden voor de woonkamer en de slaapkamer.

Bovendien plaatste hij zachte doppjes onder de stoelpoten,

zodat het schuifen minder la wij maakte.

Het was misschien niet perfect, maar het was de moeite waard om te proberen.

Hij kloppt de opnieuw bij meneer van der Berg aan.

En legde alles uit.

De buurman luisterde knikte langzaam, en zij uiteindelijk.

Nou, dat is al een stuk beter.

We zien wel hoe het gaat, hoe wel er nog steeds een klein adertje onder het gras zat.

Want geluid blijf nu eemaal reizen door beton,

was de spanning tussen de buuren verdwenen.

Thomas leerde die dag iets belangrijks.

In een appartementenkomplex is een goed gesprek.

Soms de beste isolatie van alle maanden.