Rotterdam feels like a city for people who don't need...

Ik heb blauwe haar. Ik draag een broek en socken. Mijn socken zijn niet hetzelfde. Een sock is groen, de andere sock is rood.

Niemand kijkt naar mijn socken. Niemand zegt iets over mijn haar. In Rotterdam luister ik naar muziek.

Mijn muziek is luid. Het is 8 uur in de ochtend. Ik speel mijn muziek op mijn fiets. Niemand zegt iets over mijn muziek.

Ze zeggen alleen goede morgen. De gebouwen in Rotterdam zijn groot. Ze zijn van beton. Sommige gebouwen zijn nog niet klaar.

Er is graffiti op de muren. De graffiti blijft er altijd. Niemand haalt de graffiti weg.

Er zijn ook oude gebouwen in Rotterdam. Er zijn oude havens naast de nieuwe gebouwen. De stad is niet perfect.

Dat is goed. Rotterdam is trots. Ik ben ook trots in Rotterdam. Hoef je niet perfect te zijn. Je hoeft niet te doen wat andere mensen willen.

Je hoeft alleen maar te zijn wie je bent. In Rotterdam ben je goed zoals je bent. Ik hou van Rotterdam.

Ik voel me thuis in deze stad. Hier hoef ik niet te veranderen. Ik kan zijn wie ik wil zijn. En dat is genoeg.

In Rotterdam ben ik genoeg. Ik ben blij in Rotterdam. Ik ben blij met wie ik ben. Ik ben blij met mijn blauwe haar.

Ik ben blij met mijn gekke socken. Ik ben blij met mijn luide muziek. En Rotterdam is ook blij met mij. En dat is goed. Dat is Rotterdam.