Kinderen in een rubberboot

RICK: Jongens, hebben jullie dat bericht gelezen over die rubberboot bij Zeeland?

TOM: Ja, dat zag ik op Nu.nl.

Zes opvarenden en allemaal minderjarig, toch?

RICK: Klopt.

Ze waren onderweg naar Engeland, geloof ik.

JULIA: Wacht, even serieus?

Kinderen in een rubberbootje de zee op?

TOM: Ja, dat is toch te gek voor woorden.

De Kustwacht heeft ze opgepikt.

RICK: Precies, en dat kwam goed uit ook, want de wind stond verkeerd.

JULIA: Ik vind het vooral sneu.

Die kinderen zijn natuurlijk gewoon meegenomen.

TOM: Aan de ene kant wel, maar ze hadden ook zelf kunnen nadenken.

RICK: Nou, als je vijftien bent en iemand zegt dat je naar familie in Londen gaat, dan stap je in.

JULIA: Dat bedoel ik.

Volwassenen zouden beter moeten weten.

TOM: En achteraf gezien hadden die smokkelaars natuurlijk nooit zo'n bootje moeten pakken.

RICK: Nee, dat is vragen om moeilijkheden.

Een rubberboot is geen veerboot.

JULIA: Hebben jullie gezien hoe koud het water was die dag?

Ik zou er niet in willen liggen.

TOM: Ik ook niet.

Ik doe al moeilijk als de verwarming in de trein het niet doet.

RICK: Haha, stel je voor.

Jij in een reddingsvest op de Oosterschelde.

JULIA: Even terug naar het punt: waarom stappen mensen in zo'n ding?

TOM: Omdat ze wanhopig zijn, denk ik.

Ze willen gewoon een beter leven.

RICK: Dat snap ik, maar je kunt toch niet verwachten dat een bootje van drie meter de Noordzee oversteekt?

JULIA: Nee, natuurlijk niet.

Dat is toch algemeen bekend?

TOM: Blijkbaar niet voor iedereen.

Anders deden ze het niet.

RICK: Weet je wat ik lastig vind?

Dat er blijkbaar mensen zijn die hier geld aan verdienen.

JULIA: Ja, dat is het echte probleem.

Die smokkelaars lachen in hun vuistje.

TOM: Precies.

Zij blijven droog en die kinderen dobberen rond.

RICK: De Kustwacht heeft trouwens wel snel gehandeld, hoor.

Petje af.

JULIA: Zeker, maar dat is hun werk.

Gelukkig maar.

TOM: Ik zag dat ze naar een opvang zijn gebracht.

Dat is dan weer netjes geregeld.

RICK: Ja, en dan begint het pas.

Papieren, gesprekken, weet ik veel.

JULIA: Nou, laten we hopen dat ze snel duidelijkheid krijgen.

TOM: En dat ze die smokkelaars pakken.

Dat zou pas mooi zijn.

RICK: Eens.

Maar goed, genoeg over het nieuws.

Hoe is het met jullie koffie?

JULIA: Sterk genoeg.

Ik heb hem bij de Albert Heijn gehaald, scheelt weer twee euro.

TOM: Kijk, dat is pas nuchter Nederlands.

Besparen op koffie, uitgeven aan een goede wandeling.

RICK: Haha, en dan klagen dat het regent.

Typisch wij.

JULIA: Zeg, gaan we nog een rondje of blijven we hier staan?

TOM: Laten we doorlopen.

Dan zijn we tenminste in beweging.

RICK: Goed idee.

En wie weet komen we nog een verdwaalde rubberboot tegen.

JULIA: Rick, dat is flauw.

Maar ik moet wel lachen.

TOM: Nou, vooruit.

Op naar de volgende bankje met uitzicht.

RICK: Tot de volgende keer, en open de interactieve speler op dutchfluency.com slash transcripts.

Tik op een woord als je vastloopt.