De kapotte microfoon

Het is vrijdagavond.

In een klein zaaltje in de stad is een feest.

Er is muziek en er zijn veel mensen.

De muziek is vrolijk en de mensen praten en lachen.

Het zaaltje ruikt naar koffie en naar een beetje zoete cake.

Er hangen kleurige lampjes aan het plafond.

Ze geven een warm licht.

De lampjes zijn rood, geel en blauw.

Ze glinsteren zacht.

De microfoon staat klaar.

Een man, Tom, pakt de microfoon.

Hij wil een liedje zingen.

Het is zijn lievelingsliedje.

Iedereen kijkt naar hem.

Tom doet zijn mond open.

Hij zingt.

Maar er komt geen geluid.

De microfoon is kapot.

Tom kijkt naar de microfoon.

Hij schudt ermee.

Nog steeds geen geluid.

De mensen beginnen te lachen.

Tom lacht ook, maar hij voelt zich een beetje dom.

Hij voelt zijn wangen warm worden.

Hij probeert het nog een keer.

Hij zingt harder.

Nog steeds niets.

Dan pakt een vrouw, Lisa, een andere microfoon.

Zij geeft hem aan Tom.

Tom zingt weer.

Nu werkt de microfoon wel.

Zijn stem klinkt helder door het zaaltje.

Iedereen klapt.

Tom is blij.

Hij voelt zich trots.

Maar dan ziet hij iets raars.

De eerste microfoon ligt op de grond.

En hij piept.

Heel zacht.

Tom buigt zich voorover.

Hij hoort een stem.

Een heel klein stemmetje.

Het zegt: help.

Tom schrikt.

Hij kijkt naar de microfoon.

Er zit een klein mannetje in.

Het mannetje is boos.

Hij zegt: ik zat daar.

Jij duwde mij erin.

Tom weet niet wat hij ziet.

Hij kijkt naar Lisa.

Lisa haalt haar schouders op.

Ze zegt: ja, dat gebeurt soms.

De microfoon is te klein.

Tom weet niet wat hij moet doen.

Hij zet de microfoon voorzichtig neer.

Het mannetje klimt eruit.

Hij is heel klein, maar hij ziet er normaal uit.

Hij heeft een klein jasje aan en kleine schoenen.

Het mannetje zegt: dank je.

Ik ga naar huis.

En hij loopt weg.

Tom kijkt hem na.

Dan lacht hij.

Hij denkt: wat een rare avond.

Maar hij is ook blij.

Hij heeft zijn liedje gezongen.

En hij heeft een klein mannetje geholpen.

De muziek gaat verder.

Tom danst met Lisa.

De kapotte microfoon staat in de hoek.

Hij is nu stil.

Maar Tom zal het nooit vergeten.

Hij voelt zich warm van binnen.

Hij denkt aan het kleine stemmetje.

Help, zei het.

En Tom hielp.

Dat is goed.

Het is een goede avond.

Tom kijkt nog eens naar de hoek.

De microfoon is stil.

Maar hij hoort nog steeds die kleine stem.

Help.

Hij glimlacht.

Hij denkt: ik heb iemand geholpen.

Dat is fijn.

De lampjes glinsteren boven zijn hoofd.

De muziek is vrolijk.

Tom danst verder.

Hij voelt zich blij.

Hij voelt zich warm.

Het is een goede avond.

Tot de volgende.

Open de interactieve speler op dutchfluency.com slash transcripts.

Tik op een woord als je vastloopt.