Zonnebrand en Zandkastelen

It's a blazing hot summer day in Scheveningen, and Lisa has dragged her friend Mark to the beach for what she promised would be a relaxing afternoon.

Between the wind, the sand, and a missing bottle of sunscreen, their plans quickly go off course.

Lisa: Ik kan niet geloven dat we hier eindelijk zijn!

Kijk die zee dan, zo blauw heb ik hem nog nooit gezien.

Mark: Ja, prachtig.

Alleen jammer dat we nu al twintig minuten lopen te zoeken naar een plekje.

Lisa: Niet zo zeuren, joh.

Het is zaterdag, dan is het gewoon druk.

Daar bij die paal lijkt me wel wat.

Mark: Bij die paal?

Waar iedereen z'n fiets tegenaan heeft gezet?

Nee, dank je.

Lisa: Nou, dan zoeken we zelf wel verder.

Ik wil gewoon lekker liggen en niks doen.

Mark: Goed, goed.

Hier dan, tussen die twee gezinnen in.

Maar ik ga niet naast dat krijsende kind zitten.

Lisa: Prima, ik zit wel aan de andere kant.

Help me even met die handdoek, wil je?

Mark: Hier.

Moet je die tas nog hebben of kan die onder de handdoek?

Lisa: Zet hem maar naast me.

En gooi de koelbox niet om, er zit net een nieuwe fles ijsthee in.

Mark: Ja ja, ik ben voorzichtig.

Hé, heb jij eigenlijk zonnebrand meegenomen?

Ik voel mijn nek al branden.

Lisa: Natuurlijk heb ik die meegenomen.

Die zit in mijn rugzak... even zoeken.

Mark: Je hebt hem toch niet thuis laten staan?

Lisa: Nee, hij moet hier ergens zitten.

Wacht... oh nee.

Mark: Oh nee?

Wat bedoel je met "oh nee"?

Lisa: Ik denk dat ik hem op het aanrecht heb laten liggen.

Naast mijn sleutels.

Mark: Meen je dat nou?

Het is nu al vijfentwintig graden en jij hebt geen zonnebrand?

Lisa: Rustig maar, er zijn vast wel winkels hier.

Ik loop zo even naar de boulevard.

Mark: Voorlopig blijf ik in de schaduw.

Ik ga echt niet verbranden op onze eerste stranddag.

Lisa: Sinds wanneer ben jij zo'n mopperkont?

Vorig jaar ging je toch ook mee?

Mark: Vorig jaar was het twintig graden en zaten we in de duinen.

Dat is heel wat anders.

Lisa: Oké, oké.

Luister, ik ga die zonnebrand halen en ik trakteer jou op een ijsje.

Deal?

Mark: Doe maar een dubbele bol.

En niet weer vanille, dat vind ik kinderachtig.

Lisa: Pfff.

Je bent me er eentje.

Ik ben zo terug.

Mark: Wacht even, neem je telefoon mee?

Straks raak ik je hier kwijt tussen al die parasols.

Lisa: Hij zit in mijn zak.

Stuur me maar een appje als het te lang duurt.

Mark: Doe ik.

En kijk uit voor die meeuwen, die jatten alles hier.

Lisa: Ja, mam!

Mark: Het is trouwens wel echt heerlijk weer, hè?

Ondanks mijn gezeur.

Lisa: Zie je wel?

Ik zei toch dat het een goede dag zou worden.

Mark: Nou, één ding is zeker: als jij terugkomt met die zonnebrand, ga ik meteen het water in.

Lisa: Beloofd?

Het is vast koud, hoor.

Het is pas juni.

Mark: Maakt niet uit.

Ik heb het zo warm dat ik er nu al in wil springen.

Lisa: Dan wacht ik wel op de kant.

Ik ben niet zo van het koude water.

Mark: Wat is dat nou?

Vorig jaar zwom je nog naar die boei en terug!

Lisa: Dat was augustus.

Dat telt niet.

Mark: Als jij geen zonnebrand hebt, heb je ook geen excuus.

Ik sleep je mee het water in.

Lisa: Dat zie je dan wel weer.

Eerst dat ijsje en die zonnebrand.

Mark: En dan een wedstrijdje naar die boei.

Lisa: Dromen mag, Mark.

Ga jij maar even lekker liggen, ik ben zo terug.

Mark: Oké.

En Lisa... kijk even goed uit als je oversteekt bij de boulevard.

Lisa: Ik ben niet van plan om aangereden te worden, hoor.

Tot zo!

Mark: Tot zo.

En schiet een beetje op, de zon wacht niet op ons.