Kees wil thuis blijven

Kees opent het raam van zijn keuken in Moerdijk.

Buiten rijdt een fiets over de natte straat.

Hij hoort een schip bij de haven.

Het ruikt naar koffie en vers brood.

Zijn kat zit naast een lege bak.

'Jij wilt ook graag eten,' zegt Kees.

Hij geeft de kat eten en pakt zijn telefoon.

Op zijn telefoon staat nieuws over zijn dorp.

Misschien kunnen de huizen in Moerdijk toch blijven staan.

Er komt misschien minder ruimte voor nieuwe fabrieken.

Ook de haven wordt dan minder groot.

Kees leest de tekst nog een keer.

Zijn huis hoeft dus misschien niet weg.

Dat klinkt goed, maar hij lacht nog niet.

Al jaren hoort hij andere plannen voor zijn dorp.

Soms denkt hij dat hij moet verhuizen.

Soms denkt hij dat hij hier kan blijven.

Kees wil niet elke dag over zijn huis piekeren.

Hij wil weten of hij hier kan blijven wonen.

Zijn fiets heeft trouwens ook een nieuwe band nodig.

Daar kan hij vandaag wel iets aan doen.

Kees trekt zijn blauwe jas aan en loopt naar buiten.

Bij de bakker ziet hij zijn vriendin Sara.

Zij zet een mand met brood op de tafel.

Kees werkt hier drie dagen per week.

Vandaag begint hij pas om tien uur.

'Heb je het nieuws gezien?' vraagt Sara meteen.

Kees zegt ja en hangt zijn jas op.

'Moeten we nu taart eten?' vraagt ze.

'Taart kan altijd,' zegt Kees.

'Maar ik ben nog niet blij.' Sara zet twee kopjes koffie neer.

'We moeten nog anderhalf jaar wachten,' zegt ze.

'Dat zijn achttien maanden.' Kees kijkt naar de klok boven de deur.

'Die klok gaat vandaag zeker ook extra langzaam.' Sara moet even lachen.

Dan komt Joost binnen voor vier bruine broodjes.

Hij werkt bij de haven, vlak bij het water.

Zijn dochter gaat in het dorp naar school.

'Ik wil mijn werk houden,' zegt hij.

'Maar ik wil hier ook met mijn gezin wonen.' Kees geeft hem de broodjes.

Niemand zegt even iets.

Buiten rijdt een grote vrachtwagen voorbij.

Sara pakt haar telefoon en leest de tekst hardop.

Mensen gaan kijken hoe het leven hier straks is.

Is er te veel lawaai van de haven?

Hoe is de lucht rond de huizen?

Pas daarna komt er meer nieuws.

'Ik snap dat ze goed moeten kijken,' zegt Kees.

'Maar het wachten maakt me moe.' Tijdens het werk denkt Kees aan zijn kleine tuin.

Hij wil daar een nieuwe tafel neerzetten.

Nu wacht hij steeds met grote aankopen.

Sara wil graag haar keuken verven.

Ook zij wacht op meer nieuws.

'Mijn muur wordt niet mooier van wachten,' zegt ze.

'Mijn oude tafel ook niet,' zegt Kees.

Ze lachen, maar daarna blijft het stil.

Na zijn werk brengt Kees zijn fiets naar een winkel.

De man in de winkel maakt de band.

Kees loopt intussen een klein rondje door het dorp.

Hij hoort kinderen lachen op weg naar huis.

Bij een tuin praat een vrouw met haar buurman.

Dit zijn de kleine dingen die Kees graag hoort.

Later zit hij weer thuis met zijn koffie.

Hij kan vandaag niet alle vragen over Moerdijk beantwoorden.

Hij kan wel Sara bellen voor een wandeling.

Samen lopen voelt beter dan alleen zitten wachten.

Zijn kat springt op de stoel naast hem.

Kees kijkt naar zijn tuin en voelt een beetje hoop.

Voor nu is hij thuis.

Tot de volgende keer.