Het magische brood

Hallo allemaal.

Ik ben Rick, jullie leraar uit Den Haag.

Welkom bij een nieuw verhaal voor taalleerders.

Vandaag heb ik een grappig verhaal van het internet voor jullie.

Het gaat over vreemde berichten op sociale media.

Soms lees je dingen en dan denk je echt: hoe is het mogelijk?

Laten we snel beginnen met het verhaal.

Het is zaterdagochtend in de stad Utrecht.

De zon schijnt en de lucht is prachtig blauw.

Johan zit op een groen bankje in het park.

Hij is een rustige man en hij houdt van de zaterdagochtend.

Hij heeft een warme kop koffie in zijn rechterhand.

De beker voelt lekker warm aan.

Hij ruikt de lekkere, sterke koffie.

Hij neemt een klein slokje.

Heerlijk.

Hij hoort de kleine vogels zingen in de hoge bomen.

Hij ruikt ook het verse groene gras.

Het is een heerlijke, rustige ochtend.

Johan heeft vandaag geen stress.

Hij hoeft niet te werken.

Hij heeft de hele dag de tijd om te doen wat hij wil.

Een oude man leest een krant en een vrouw loopt met haar hond.

Johan pakt zijn mobiele telefoon uit zijn jaszak.

Hij opent de app van Facebook.

Hij kijkt heel vaak op de speciale pagina van zijn buurt.

De pagina heet 'Buren in Utrecht'.

Johan herinnert zich nog goed dat hij vorige maand zijn oude fiets op deze pagina heeft verkocht.

Dat was heel makkelijk.

Een student kocht de fiets voor dertig euro.

Soms staan er hele leuke dingen op deze pagina.

Mensen zoeken bijvoorbeeld een oppas voor hun kat, of ze verkopen oude meubels.

Maar soms staan er heel rare berichten op.

Vandaag leest Johan een bericht van een buurvrouw.

Ze heet mevrouw De Vries en ze is heel boos.

Johan leest haar bericht.

Er staat: "Help!

Wie heeft mijn blauwe tuinkabouter gezien?

Hij stond in mijn voortuin, maar nu is hij weg.

Hij is dertig centimeter groot en heeft een rode muts op." Johan moet een beetje lachen.

Wie steelt er nu een blauwe tuinkabouter?

Johan leest de reacties onder het bericht.

Een buurman schrijft: "Misschien is hij weggelopen." Johan vindt de pagina 'Buren in Utrecht' echt heel grappig.

Je leest altijd iets nieuws.

Johan neemt nog een slokje van zijn warme koffie.

Hij kijkt weer naar het park.

Dan ziet hij ineens iets vreemds.

Bij een grote boom, niet ver van zijn groene bankje, ziet hij iets blauws.

Ligt daar een blauwe tuinkabouter in het gras?

Johan staat op en loopt langzaam naar de boom.

Ja hoor, het is echt waar.

Daar ligt een blauwe tuinkabouter met een rode muts.

Er zit een beetje zand op zijn gezicht.

Naast de kabouter zit een kleine, zwarte hond.

De hond is blij en beweegt zijn staart.

Hij denkt dat de kabouter speelgoed is.

Een jonge jongen komt aanrennen.

"Sorry meneer," zegt de jongen, "mijn hond heeft dit ding ergens gevonden." Johan lacht vriendelijk.

"Geeft niet," zegt Johan.

"Ik weet toevallig van wie deze tuinkabouter is." Johan pakt de kabouter op.

Hij maakt snel een foto met zijn mobiele telefoon.

Hij plaatst de foto op Facebook, onder het bericht van mevrouw De Vries.

Hij typt: "Ik heb uw kabouter gevonden in het park.

Een hond wilde ermee spelen.

Ik breng hem zo naar u toe." Binnen twee minuten krijgt Johan een berichtje terug.

"Oh, dank u wel!

U bent een held!" typt mevrouw De Vries.

Johan glimlacht.

Hij loopt met de blauwe tuinkabouter onder zijn arm het park uit.

Hij kijkt naar de blauwe lucht en voelt de warme zon op zijn gezicht.

Het was een heel normale zaterdagochtend, maar nu is het een grappig avontuur.

Sociale media is soms vreemd, maar vandaag was het heel handig.

Johan is blij dat hij de kabouter heeft gevonden.

Tot de volgende.

Alle transcripten op dutchfluency.com slash transcripts.