De Regenboogvlag

Het is een zonnige dag in Den Haag.

Ik loop door de stad.

Ik zie veel mensen.

Ze lachen en praten.

Dan zie ik iets bijzonders.

Een huis heeft een grote vlag.

De vlag heeft alle kleuren: rood, oranje, geel, groen, blauw en paars.

Het is een regenboogvlag.

De vlag hangt aan een stok voor het raam.

Maar de vlag hangt een beetje scheef.

De wind is niet sterk.

De vlag beweegt een beetje, maar niet fier.

Ik denk: "De vlag is mooi.

Maar waarom hangt hij zo laag?" Ik kijk naar de vlag.

Hij is een beetje vies.

De kleuren zijn niet helder.

Misschien hangt de vlag daar al lang.

Ik denk aan mijn vriend Mark.

Mark heeft ook een regenboogvlag.

Hij hangt de vlag elk jaar op in juni.

Juni is de maand van de regenboog.

Maar dit jaar zie ik zijn vlag niet.

Ik ga naar het huis van Mark.

Ik bel aan.

Mark doet de deur open.

Hij ziet er moe uit.

"Hallo Rick," zegt hij.

"Kom binnen." Ik ga zitten in zijn keuken.

Er staat een kop koffie op tafel.

De koffie is koud.

Mark kijkt naar buiten.

Hij zegt: "Ik heb de vlag niet opgehangen dit jaar." Ik vraag: "Waarom niet?" Mark zucht.

"Ik weet het niet.

Mensen zeggen dat ze mij steunen.

Maar ik voel het niet.

Vorig jaar was er een feest.

Veel mensen kwamen.

Ze zwaaiden met kleine vlaggen.

Maar nu, een jaar later, praten ze niet meer met mij.

De steun is weg." Ik drink een slok van mijn koude koffie.

Ik denk na.

Mark heeft gelijk.

Mensen kunnen aardig doen, maar soms is het niet echt.

Ik herinner me een dag op het plein.

Er was een grote bijeenkomst.

Mensen hielden borden vast.

Op de borden stond: "Iedereen is welkom." Maar later, in de winkel, hoorde ik iemand een grap maken over Mark.

Het was niet aardig.

De steun was alleen voor de show.

Ik kijk naar Mark.

"Het spijt me," zeg ik.

"Het is niet eerlijk." Mark lacht een beetje.

"Dank je, Rick.

Maar ik ben niet boos.

Ik ben verdrietig.

De vlag is mooi, maar de steun moet uit het hart komen.

Een vlag alleen is niet genoeg." Ik knik.

"Je hebt gelijk.

We moeten beter kijken naar wat mensen doen, niet alleen naar wat ze zeggen." We praten nog wat.

Dan ga ik naar huis.

Ik kijk nog een keer naar de regenboogvlag.

De wind wordt sterker.

De vlag beweegt.

Hij is nog steeds mooi.

Maar ik denk: "Een vlag is een symbool.

Het is belangrijk dat mensen echt elkaar steunen, niet alleen met woorden." Die avond zit ik op mijn bank.

Ik denk aan Mark.

Ik wil iets doen.

Ik pak mijn telefoon.

Ik stuur een bericht naar Mark.

"Morgen hang ik mijn vlag op.

En ik zal elke dag aan je denken.

Steun is niet voor één dag.

Steun is voor altijd." Mark antwoordt snel: "Dank je, Rick.

Dat betekent veel." Ik glimlach.

De regenboogvlag is niet alleen een vlag.

Het is een belofte.

Een belofte om er te zijn voor elkaar.

Tot de volgende.

Alle transcripten op dutchfluency.com slash transcripts.