Het laatste seizoen van een televisieicoon

Grijs en een beetje mistig, zoals het in Leiden zo vaak is in de herfst.

Lisa had haar fiets tegen de gevel van haar zus gezet en belde aan.

Ze had een fles wijn bij zich en een zak stroopwafels, want dat was bij hen altijd de combinatie voor een gezellige avond.

Haar zus Noor deed open met een theedoek over haar schouder.

Kom binnen, het is al bijna klaar, zei ze.

En Lisa stapte de warme gang in.

Ze rook meteen de geur van pasta met tomatensaus.

Buiten begon het zachtjes te regenen.

Nou, luister, de avond begon eigenlijk heel rustig.

Ze aten, dronken een glas wijn en praatten over van alles.

Noor vertelde over haar nieuwe collega die altijd te laat kwam.

En Lisa klaagde een beetje over de drukte op het werk, gewone dingen.

Maar na het eten, toen ze op de bank zaten met een tweede glas wijn, zette Noor de televisie aan.

Ze zapte even door de kanalen en bleef hangen bij een nieuwsprogramma.

Wacht, zei Noor en ze zette het geluid harder.

Op het scherm verscheen het gezicht van Janine Abbring.

De presentator vertelde het nieuws.

Abbring zou het laatste seizoen van Zomergasten presenteren.

Ze had het programma al eerder gepresenteerd, van 2017 tot 2022.

En nu was ze terug voor één laatste keer.

O nee, zei Lisa en ze zette haar glas neer.

Dat meen je niet, het laatste seizoen, ze keek haar zus aan met een mengeling van verrassing en een beetje verdriet.

Want Zomergasten was voor Lisa niet zomaar een televisieprogramma.

Ze herinnerde zich hoe ze vroeger met haar ouders op zondagavond keek.

Hoe de lange gesprekken haar altijd aan het denken zetten.

Abbring is gewoon de beste, zei ze beslist.

Noor knikte.

Ik begrijp het.

Ze heeft iets bijzonders.

Die rust, die diepgang, ze pakte de stroopwafels en gaf de zak aan Lisa.

Maar goed, dan wordt het wel een mooi afscheid, toch.

En toen begonnen ze te praten.

Over televisie vroeger, over programma's die ze allebei hadden gemist.

Over hoe anders alles nu was met al die streamingdiensten.

Lisa vertelde dat ze de vorige zomer een aflevering van Zomergasten had teruggekeken.

En er bijna van had gehuild.

Hmm.

Dat klinkt overdreven, zei ze lachend.

Maar het was echt heel goed.

Later op de fiets naar huis, door de natte straten van Leiden.

Dacht Lisa nog even aan het nieuws.

Een laatste seizoen.

Ze besloot dat ze dit jaar echt elke aflevering zou kijken.

Soms is een afscheid de beste reden om eindelijk goed op te letten.