B1 Dutch - SS391 - Chiptekort bij Binnenhof (Jurre zoekt onderdeel) - Learn Dutch

Hoi, Rick hier, fijn dat je luistert.

Bedankt voor jullie support.

Nou, Jure zat van middag in een kleine elektronica winkel, vlak bij het binnenhof, zo'n zaak waar de vitrines vol liggen, met kabeltjes, batterijen en schroefjes die je alleen met een loop kunt zien.

Hij had een piep klein printplaatje in zijn hand, als of hij een kruimel van de toekomst vastheelt.

Naast de kassa stond een bakje met soldeertin, het roek een beetje metaalachtig, bijna, als of iemand net een munt had verwarmd.

Jure wilde een onderdeel, een chip voor het oude spelcomputertje van zijn neefje.

Hij had beloofd dat ding te fixen, en Jure was niet het type dat zo maar sorry zegt en het dan laat zitten.

Terwijl hij wachten tot de eigenaar klaar was, las hij op zijn telefoon de NOS, hij mompelde, ASMR, meer vraag naar chips, dan er nu gemaakt kan worden, daar is ook wat.

Jure, op dat moment kijk de eigenaar op, een man met een bril die altijd net te lagen op zijn neus hangt.

Je leest dat ook?

Vroeg die, terwijl het pinapperaad een kort piepuggaf bij iemand anders.

Het is serieus hoor, mensen denken ach, zo'n chip, maar zonder die dingen ligt de wereldstil.

Jure ligt de schuin, kom op zeg, het gaat toch om mijn neefjes een spelletje, de man's schudden ze hoofd.

Bijna, we zeggen eigenlijk het spel van mijn neefje, maar luister zelfs voor speelgoed is het lastig.

Achter de toombank trok hij een laatje open, leeg, nog een laatje, weer leeg.

Jure voelde in eens een soort spanning in zijn buik, als of hij een sleutel kwijt was zonder het te weten.

Heb je echt niks?

Vroeg Jure, de man's zuchten.

Normaal wel, maar zo was zo vaak, alles komt tegelijk.

Reparateurs, hobbyisten, scholen, en ondertussen willen bedrijven ook alles.

Daarom, hij tikte met zijn nagel op de krant die op de toombank lag.

De krant lezen helpt je soms beter plannen dan je portemonnee.

Net toen Jure wilde opgeven, kwam er een bezorger binnen met een klein doodje.

Niet groot, niet zwaar, maar de eigenaar pakten het aan als of het porceline was.

Dit is het, riep hij, half voor de grap.

Eensheid chips, meer niet.

Jure stak zijn hand op.

Mag ik er een?

Ik heb alweken gezorgd, de bezorger grinnikten.

A-S-M-L maakt machines, maar dat betekent niet dat de chips van zelf in je la liggen.

Jure slikten.

Achteraf gezien had ik die beloffte aan mijn neefje iets minder stoer moeten brengen.

De eigenaar knikten.

Toch komt het goed uit.

Ik kan je er eentje geven, maar dan moet je beloven.

Je gebruikt hem echt om te repareren, niet om door te verkopen.

Jure legde zijn hand op zijn borst over dreven serieus.

Eerlijk, ik ben haag ze glorie, geen handelaar.

Later liep Jure langs een haarinkraam.

Heel te chipsak je stevig vast en dacht, gek eigenlijk.

Iedereen jaagt op iets dat je bijna niet kunt zien, en toch bepaalt het zoveel.

Tuis, nou ja, waar hij logeerde, ging hij meteen solderen.

Toen het spelcomputertje eindelijk weer opstarten, voelde Jure zich net zo trots als een kind met haagelslag op zijn wangen.

Lekker bezig, vluisterde hij tegen zichzelf.

En morgen, eerst even beter nadenken en pas dan beloven, nou, het volledige transcript is gratis te lesen op Dutchfluency.com.

De tuleptrainer heeft het klaarstaan als je interactief wil oefenen tot morgen.