De Vacatureval

Tim heeft zojuist zijn baan in de logistiek verloren.

Zijn vriendin Lisa probeert hem te overtuigen om meteen te solliciteren, maar Tim wordt overweldigd door de hoeveelheid vacatures en voelt zich ontmoedigd.

Ze bekijken samen een vacaturesite.

Tim: Ik snap het gewoon niet.

Ik heb de hele ochtend zitten scrollen, maar alles lijkt hetzelfde.

Lisa: Wat bedoel je, hetzelfde?

Er staan honderden vacatures online.

Tim: Ja, maar het zijn allemaal dezelfde functies. ‘Logistiek medewerker’, ‘Teamleider magazijn’, ‘Supply chain coordinator’.

Het is zo saai.

Lisa: Saai of niet, je moet toch iets vinden.

Wat dacht je van deze? ‘Junior planner bij een groot distributiecentrum in Utrecht.’ Tim: Utrecht?

Dat is minstens veertig minuten rijden.

En het is een junior-functie, ik heb al vijf jaar ervaring.

Lisa: Maar het is een kans, Tim.

Je kunt altijd onderhandelen over het salaris.

Tim: Onderhandelen?

Volgens mij staat er gewoon een vast bedrag.

Kijk, ‘€2.500 – €3.000 bruto per maand’.

Dat is minder dan wat ik hiervoor verdiende.

Lisa: Dat is een schatting.

En je vergeet de secundaire arbeidsvoorwaarden.

Vakantiegeld, dertiende maand, reiskostenvergoeding… Tim: Ja, ja, dat weet ik wel.

Maar ik wil niet weer in een magazijn staan.

Ik wil iets met meer uitdaging.

Lisa: Wat voor uitdaging dan?

Je hebt me nooit verteld dat je ongelukkig was in je vorige baan.

Tim: Niet ongelukkig, maar… ik weet het niet.

Misschien wil ik iets heel anders doen.

Lisa: Zoals?

Iets met computers?

Of meer in de planning?

Tim: Misschien richting inkoop.

Of projectmanagement.

Maar daar heb ik geen ervaring in.

Lisa: Dan kun je een cursus volgen.

Maar intussen moet je toch de rekeningen betalen.

Tim: Je klinkt net mijn moeder.

Lisa: Ik probeer je alleen te helpen.

Kijk, deze vacature is misschien interessant: ‘Logistiek projectmedewerker bij een startup in Amsterdam.’ Tim: Amsterdam?

Met de trein?

Dat kost een fortuin.

Lisa: Maar het is een startup.

Die hebben vaak flexibele werktijden en doorgroeimogelijkheden.

Tim: Doorgroeimogelijkheden… dat zeggen ze altijd.

Maar na twee jaar zit je nog op dezelfde plek.

Lisa: Je bent echt negatief vandaag.

Heb je al ontbijt gehad?

Tim: Nee, ik heb geen honger.

Ik wil gewoon een baan die bij me past.

Lisa: Dat begrijp ik.

Maar je moet ergens beginnen.

Laten we een lijst maken van vacatures die je aanspreken.

Tim: Een lijst?

Van wat?

Ik zie niks dat me aanspreekt.

Lisa: Oké, dan doen we het anders.

Welke bedrijven vind je interessant?

Tim: Bedrijven?

Eh… Bol.com is wel cool.

Of Coolblue.

Die hebben een goed imago.

Lisa: Mooi.

Laten we kijken of zij vacatures hebben.

Tim: Ja, maar die krijgen duizenden sollicitaties.

Wat maakt mij nou bijzonder?

Lisa: Je hebt ervaring, je bent betrouwbaar, en je kunt goed met mensen omgaan.

Tim: Dat staat in elk cv.

Dat is niet bijzonder.

Lisa: Je bent ook creatief.

Herinner je die keer dat je het hele magazijn opnieuw indeelde?

Dat bespaarde uren per dag.

Tim: Ja, maar dat is geen officiële functie.

Dat was gewoon iets wat ik deed.

Lisa: Precies!

Dat kun je in je sollicitatiebrief zetten.

Dat is een concreet voorbeeld.

Tim: Misschien… maar ik zie het niet zitten om weer een motivatiebrief te schrijven.

Lisa: Je hoeft niet alles in één dag te doen.

Laten we eerst een paar vacatures opslaan.

Tim: Oké, oké.

Welke vond jij goed?

Lisa: Deze bij Bol.com: ‘Logistiek optimalisatiespecialist’.

Dat klinkt perfect voor jou.

Tim: Optimalisatiespecialist… dat klinkt inderdaad interessant.

Maar de eisen zijn hoog.

Lisa: ‘Minimaal 3 jaar ervaring in logistiek en affiniteit met data-analyse.’ Dat heb je toch?

Tim: Data-analyse?

Ik kan een Excel-sheet maken, maar dat is alles.

Lisa: Data-analyse betekent niet dat je een programmeur bent.

Het gaat om het interpreteren van cijfers.

Tim: Dat doe ik al.

Ik keek altijd naar de doorlooptijden en foutpercentages.

Lisa: Zie je wel?

Je kunt het.

Schrijf het op in je cv.

Tim: Maar ik heb geen diploma in data-analyse.

Lisa: Dat staat er niet.

Er staat ‘affiniteit’.

Dat is anders.

Tim: Goed, ik zal erover nadenken.

Laten we nog een paar vacatures bekijken.

Lisa: Kijk, deze bij Coolblue: ‘Teamcoach magazijn’.

Dat is een leidinggevende functie.

Tim: Leidinggeven?

Ik heb nog nooit een team gehad.

Lisa: Je hebt stagiairs begeleid, toch?

Dat is ook leidinggeven.

Tim: Ja, maar dat was informeel.

Lisa: Informele leidinggevende ervaring is ook ervaring.

Zet het in je cv.

Tim: Je bent wel overtuigend vandaag.

Lisa: Ik wil gewoon dat je weer gelukkig wordt.

En dat begint met een baan.

Tim: Oké, ik zal een lijst maken.

Maar ik beloof niks.

Lisa: Dat is al een stap.

Laten we vanmiddag samen je cv updaten.

Tim: Vanmiddag?

Ik wilde eigenlijk naar de sportschool.

Lisa: Dat kan morgen.

Nu is het tijd om actie te ondernemen.

Tim: Je hebt gelijk.

Ik voel me gewoon zo… verloren.

Lisa: Dat is normaal na ontslag.

Maar je bent niet de enige.

Ik sta achter je.

Tim: Dank je, Lis.

Dat waardeer ik echt.

Lisa: Geen probleem.

Zullen we nu beginnen met de lijst?

Tim: Ja, laten we het doen.

Maar als ik niks vind, ga ik toch voor die junior-functie.

Lisa: Deal.

En als je die krijgt, trakteer je me op een etentje.

Tim: Afgesproken.

Maar alleen als jij de rekening betaalt.

Lisa: Haha, droom maar.

Kom op, aan de slag.