De Uitgever die Niet Kwam Opdagen

Sanne and Mehmet are colleagues at a small independent bookshop in Utrecht.

They've organised a literary evening featuring the famous Dutch author Adriaan van Dis, but twenty minutes before the event, the publisher calls with bad news.

The evening must go on — but how?

Sanne: Mehmet, heb je de stoelen al neergezet?

Over tien minuten gaan de deuren open!

Mehmet: Ja ja, rustig maar.

Ik ben net klaar.

Maar eh... waar blijft de uitgever eigenlijk?

Die zou om zeven uur hier zijn.

Sanne: Geen idee.

Ik heb hem al twee keer gebeld, maar hij neemt niet op.

Raar hoor.

Mehmet: Misschien staat hij in de file.

Het is druk op de A2 vandaag.

Sanne: Ja, dat zal wel.

Maar Van Dis is er ook nog niet, en die kwam normaal altijd samen met de uitgever.

Mehmet: Wacht, ik krijg een berichtje...

O nee.

Sanne: Wat?

Wat is er?

Mehmet: Dat is Peter, de uitgever.

Hij zegt dat hij niet komt.

Iets met een spoedvergadering.

Sanne: Wat?!

Nu?!

We hebben over twintig minuten een volle zaak!

Mehmet: En Van Dis dan?

Weet hij hiervan?

Sanne: Geen idee.

Bel hem.

Bel Van Dis meteen.

Mehmet: Ik heb zijn nummer niet.

Jij wel toch?

Sanne: Ja, ergens... even zoeken.

Shit, waar heb ik dat opgeslagen?

Mehmet: Kijk in je mail.

Hij stuurde vorige week toch een bevestiging?

Sanne: Ja!

Gevonden.

Ik bel hem nu.

Mehmet: En als hij nou ook niet komt?

Sanne: Dan hebben we een groot probleem.

Dan zit hier straks een zaal vol mensen voor niks.

Mehmet: We zouden kunnen improviseren.

Iets met poëzie?

Sanne: Mehmet, dit is een avond over Van Dis.

Mensen hebben betaald.

We kunnen niet zomaar...

Mehmet: Ssst.

Je telefoon gaat.

Sanne: Met Sanne.

Oh, meneer Van Dis!

Goedenavond.

Eh... ja, ik bel u met een beetje een probleem.

Mehmet: Wat zegt hij?

Sanne: Even.

Nee, meneer, dat snap ik.

Ja... ja...

Natuurlijk.

Dat is heel vervelend.

Mehmet: Nou?

Sanne: Hij zit in de trein.

Hij is onderweg.

Maar hij heeft gehoord dat Peter niet komt.

Mehmet: En?

Sanne: Hij zegt dat hij dan niet weet wat hij moet doen.

Hij had een gesprek met Peter, een interview.

Zonder Peter...

Mehmet: Zonder Peter heeft hij geen gesprekspartner.

Sanne: Precies.

Hij twijfelt of hij nog wel moet komen.

Mehmet: Nou, dat is geweldig.

Echt geweldig.

Sanne: Wacht.

Meneer Van Dis, mag ik iets voorstellen?

Ja?

We hebben hier een collega, Mehmet.

Hij is groot fan van uw werk.

Hij zou het gesprek kunnen leiden.

Mehmet: Wat?!

Nee!

Sanne, nee!

Sanne: Hij is heel goed voorbereid, meneer.

Hij heeft al uw boeken gelezen.

Ja, echt waar.

Ja... oké.

Oké!

Dank u wel.

Tot zo!

Mehmet: Sanne.

Wat heb je gedaan?

Sanne: Ik heb je net een interview met Adriaan van Dis bezorgd.

Graag gedaan.

Mehmet: Ik kan dat niet!

Ik ben boekverkoper, geen interviewer!

Sanne: Je hebt zijn boeken gelezen.

Je weet waar ze over gaan.

Je redt dit wel.

Mehmet: Maar ik heb geen vragen voorbereid!

Ik weet niet wat ik moet vragen!

Sanne: Dan bedenk je iets.

Je hebt twintig minuten.

Ga zitten, schrijf wat op.

Mehmet: Dit is niet eerlijk.

Dit is echt niet eerlijk.

Sanne: Ik weet het.

Maar kijk om je heen.

Over een kwartier zitten hier vijftig mensen.

Die gaan echt niet naar huis.

Mehmet: En als ik het verpest?

Als het saai wordt?

Als hij boos wordt?

Sanne: Van Dis?

Boos?

Die man is hartstikke charmant.

Hij helpt je heus wel.

Mehmet: Jij hebt makkelijk praten.

Jij zit straks in de zaal.

Ik sta daar alleen.

Sanne: Ik zit op de eerste rij.

Ik geef je een teken als het nodig is.

Mehmet: Oké.

Oké.

Wat weet ik eigenlijk van Van Dis?

Sanne: Hij is geboren in 1946, in Zeeland.

Zijn vader was... eh...

Mehmet: Ik weet het.

Zijn vader zat in Indië.

Dat is belangrijk in zijn werk.

Sanne: Zie je?

Je weet meer dan je denkt.

Pak een pen.

Schrijf drie vragen op.

Mehmet: Drie vragen.

Oké.

Eén: over zijn jeugd.

Twee: over waarom hij schrijft.

Drie...

Sanne: Drie: wat hij vindt van de nieuwe generatie schrijvers.

Mehmet: Goeie.

Ja, dat is een goeie vraag.

Sanne: En ontspan.

Praat gewoon met hem.

Alsof je met een klant praat.

Mehmet: Een klant die miljoenen boeken heeft verkocht.

Sanne: Precies.

Gewoon een klant.

Kom op, we gaan de deuren openen.

Mehmet: Wacht.

Wat als hij vraagt wat ik van zijn laatste boek vond?

Ik vond het eerlijk gezegd een beetje langdradig.

Sanne: Dan zeg je dat je het interessant vond.

Of je zegt iets over de stijl.

Je hoeft niet te liegen.

Mehmet: Ik vind het niet slecht.

Het is alleen... het had korter gekund.

Sanne: Dat is een prima observatie.

Zeg dat maar als het ter sprake komt.

Mehmet: Oké.

Ik ga het doen.

Ik ga het echt doen.

Sanne: Natuurlijk ga je het doen.

Je bent de beste boekverkoper van Utrecht.

Mehmet: Tweede beste.

Jij bent de beste.

Sanne: Ga nou maar zitten.

Ik hoor de eerste mensen al.

Mehmet: Sanne... bedankt.

Denk ik.

Sanne: Succes.

En Mehmet — als je het verpest, dan doen we net alsof het cabaret was.

Mehmet: Dat is niet grappig.

Sanne: Een beetje wel.

Ga nou.