Verhaal: Verhalen uit het Park

Titel, de Ego van het Park.

In het hart van een bruisende Nederlandse stad ligt een oazen van rust en natuur, het park.

Ons verhaal begin bij de eeuwen oude eik in het midden van dit park.

Een stilige tuigen van de levens die zich dagelijks om hem heen ontvouwen.

Elke dag zien we de oude man, meneer Jansen, die al vroeg in de ochtend het park betreed.

Gewapend met zijn oude vertrouwde broodzak voertijd de eenden.

De eenden kennen hem goed en wacht een elke dag op hun trouwe voeder.

Maar meneer Jansen is meer dan alleen de eende voeder.

Zijn verhalen, ingebet in de geschiedenis van het park, zijn net zo oud en rijk als de eik waaronder hij altijd zit.

Vlakbij op het speelveld is er altijd een groep kinderen aan het voetballen na school.

Ze rennen, lachen en maken herinneringen.

Tussen hun gelach door horen we egos van kindertijd, vriendschap en onschuld.

Aan de andere kant van het park zit mevrouw de vries op een bankje,

altijd met een boek in haar handen.

Ze leest niet alleen voor haar plezier maar ook om te ontznappen.

Herboeken zijn fensters naar andere werelden, werelden waar ze alleen maar van kan dromen.

Het park is een microcosmos van het leven zelf, volvreugde verdriet, hoop en dromen.

Het is een plek van verbinding tussen mensen, natuur en culture.

Een plek die weer spiegelt wie we zijn en wie we kunnen zijn.

In verhalen uit het park voor B1 wordt dit allemaal prachtig tot leven gebracht.

De autor neemt ons mee op een reis door de saizoenen van het park

en daarmee door de saizoenen van onze eigen levens.

En net als meneer Jansen, de voetballende kinderen en mevrouw de vries,

hebben ook wij onze eigen verhalen te vertellen.

Dus laten we het park binnen wandelen, laten we luisteren naar de verhalen die het te vertellen heeft,

laten we ons verbinden met de natuur, met elkaar en met ons zelf,

en laten we net als de personages in het boek onze eigen ego achterlaten in het park.