Rotterdam-Noord op z'n Rotterdams

RICK: Zeg, ik fiets elke dag dezelfde route in Rotterdam-Noord, en het wordt echt een teringzooi, toch?

EMMA: Oh ja?

Wat is er dan aan de hand?

LARS: Laat me raden: prullenbakken open, afval overal, en die wietlucht?

RICK: Precies, maar het is wel erger dan anders.

Elke week komt er zooi bij, hoor.

EMMA: Ik woon daar ook, maar ik loop meestal.

Het valt me wel mee, eerlijk gezegd.

LARS: Ja, jij loopt met oordopjes in, Emma.

Dan merk je niks.

RICK: Nee, maar serieus: naalden, folie, grofvuil naast containers.

Het lijkt wel of niemand het bijhoudt.

EMMA: De gemeente doet toch wel wat?

Ze hebben die schoonmaakploegen.

LARS: Die ploegen zijn er, maar het is een druppel op een gloeiende plaat, tenzij er meer geld komt.

RICK: Precies, en desalniettemin zie ik elke dag meer zooi.

Naarmate de week vordert, stapelt het zich op.

EMMA: Maar tien jaar geleden was het hier zo mooi aan het worden, weet je nog?

Ik herinner me die zomer, toen we op het terras zaten en het was echt schoon.

LARS: Ja, toen kwam alles er welvarender uit te zien.

Nu lijkt het alsof we achteruitgaan.

Het was toen ook druk, maar niet zo vies.

RICK: En dat terwijl de stad groener werd, met parkjes en plantsoenen.

Nu is het eerder een vuilnisbelt.

Ik zie zelfs plantenbakken vol met afval.

EMMA: Maar hebben jullie wel eens gekeken naar die nieuwe initiatieven?

Buurtcontainers en zo?

Er is er eentje bij de supermarkt, maar die is vaak vol.

LARS: Die containers zijn vaak ook vol, of ze worden opengetrapt.

Het helpt maar even, en dan ligt het er weer naast.

RICK: En dan die dealers op hoekjes, man.

Het is gewoon niet gezellig meer.

Laatst stond er eentje bij de bakker, en niemand zei er wat van.

EMMA: Ik snap je frustratie wel, maar het is ook een beetje overdreven, toch?

Ik bedoel, het is niet overal even erg.

LARS: Overdreven?

Laatst zag ik iemand z'n bank op straat zetten, naast een volle container.

En de volgende dag lag er nog een matras bij.

RICK: Ja, en die winkeliers dumpen dozen op de stoep.

Alsof het normaal is.

Het is gewoon asociaal, hoor.

EMMA: Misschien moeten we eens een brief schrijven naar de gemeenteraad, of zo?

Met foto's erbij, van die naalden en zo.

LARS: Brief?

Daar hebben ze lak aan, tenzij er een cameraploeg bij is.

Dan doen ze alsof ze het oplossen.

RICK: Maar wat houdt ze dan tegen?

Het is toch een pleuriszooi.

Ik word er echt moe van, elke dag die rommel zien.

EMMA: Het is een kwestie van prioriteiten, denk ik.

En geld, hoor.

Ze moeten kiezen: schoonmaak of iets anders.

LARS: Ja, en desalniettemin blijft het maar doorgaan.

Naarmate de zomer komt, wordt het erger, met die hitte en de stank.

RICK: En het eindpunt?

Wanneer is het genoeg?

Als er iemand gewond raakt door een naald?

Dat is toch schrijnend.

EMMA: Dat is wel schrijnend, maar het gebeurt al, alleen hoor je er niet altijd van.

Mijn buurman is er een keer in gestapt.

LARS: Ik stem er maar mee in dat we het erover hebben.

Misschien dat het helpt, al betwijfel ik het.

RICK: Nou, laten we nog een biertje nemen, en dan zien we wel.

Maar ik blijf erover zeuren, hoor.

Het is een teringzooi.

EMMA: Ja, jij zeurt altijd, Rick.

Maar het is wel terecht, deze keer.

Je hebt gelijk over die wietlucht en het afval.

LARS: Precies, en ik fiets niet, maar ik loop er wel langs.

Het is inderdaad een teringzooi, elke dag weer.

RICK: Zeg, we moeten het eens hebben over die wietlucht.

Die hangt overal, zelfs hier op het terras.

Het is niet normaal.

EMMA: Dat is waar, maar het is Rotterdam, he.

Hoort erbij.

Maar ik vind het ook niet prettig, hoor.

LARS: Hoort erbij?

Het stinkt gewoon.

Maar goed, we kunnen er weinig aan doen, behalve klagen.

RICK: Desalniettemin blijf ik het zeggen: de stad verdient beter, mits de gemeente wil investeren.

Ze moeten prioriteiten stellen.

EMMA: Investeren in schoonmaak, bedoel je?

Of in sociale projecten?

Beide zijn nodig, denk ik.

LARS: Allebei, denk ik.

Maar het is een kwestie van prioriteiten, zoals Emma zei.

En geld, natuurlijk.

RICK: Ja, en naarmate we meer praten, krijg ik meer dorst.

Nog een biertje?

Het helpt tegen de frustratie.

EMMA: Graag, en dan kunnen we het er nog een keer over hebben, hoor.

Maar niet te lang, straks wordt het donker.

LARS: Oké, maar dan moet je wel even stil zijn, Rick.

Je wordt te serieus.

Lach eens, het is maar een terras.

RICK: Serieus?

Ik ben altijd serieus, maar met een biertje is het beter te verdragen, zeg.

Proost, op een schoner Rotterdam.

EMMA: Haha, ja, dat is waar.

Proost, op een schoner Rotterdam, maar ik geloof er niks van.

LARS: Proost, maar ik geloof er niks van, hoor.

Het wordt alleen maar erger, maar we blijven het zeggen.

RICK: Ach, we blijven het zeggen.

Tot de volgende keer, en voor meer van dit soort verhalen, ga naar Dutch Fluency, dutchfluency.com slash transcripts.