Ik hoorde dat jullie van gore pannekoeken

Het regende pijpen stelen, typisch Nederland's weer.

En ik zuchte diep.

Ik had net een berichtje van de NS gekregen.

Vertraging door een wisselstoring.

In vredes naam.

Konden er nou nooit eens iets gewoon gaan zoals geplant?

Ik had eigenlijk zin om mijn tanden in een goed boek te zetten.

Maar de treinrijs zou waarschijnlijk al genoeg inspanning vergen.

Toen ik op reddit zat te scrollen,

kwam ik een post tegen op R-cirkeltrek.

De titel was,

ik horde dat jullie van goren pannenkoeken houden.

Ik vrons de mijn wengbouwen.

Koren pannenkoeken?

Dat klonk niet bepaald apetijtelijk.

De post was van iemand die, om U,

aan Nalky Boy, niet twars te zitten.

Een recept voor groene pannenkoeken had gedeeld.

Groen.

Het bleek dat hij spinatie door het beslag had gedaan.

400 ml melk, 140 gram spinatie, 200 gram koopmans meer gaan en pannenkoeken mix.

En 2 iren, ik last verder.

De maker had de spinatie met de melk in de blender gedaan.

En daarna alles gemengd zoals je normaal een pannenkoek maakt.

Hij waarschuwde wel dat ze sneller bruin werden.

Dus laag vuur was belangrijk.

Quas smaak,

zij hij dat je het subtiel proefde.

Maar dat het even wennen was.

Achteraf gezien was het misschien een gek idee, maar ik werd nieuwsgierig.

Ik had alle ingredienten in huis.

Behalve dan de meer gaanen mix.

Gewone mix zou ook wel werken, dacht ik.

Waarom ook niet?

Montpelde ik.

De trein zou toch wel vertraging hebben.

Ik besloot de uitdaging aan te gaan.

Ik zette mijn tanden erin.

Het mixen ging prima.

Hoe wel het beslag wel een rare groene kleur had.

Dat is nogal wat dacht ik.

De eerste pannenkoek werd in der daad snel bruin.

Bijna zwart.

Ik zette het vuur lager.

De tweede lukte al beter.

Toen ik de eerste hop nam was het moment van de waarheid aangebroken.

De smaak was interessant.

Het was subtiel zoals de reddit gebruiker al had gezegd.

Maar er was zeker een spinatiesmaak.

Het was niet fies, maar ook niet per se lekker.

Het was anders.

Terwijl ik de groene pannenkoekers had te eten.

Dacht ik na over de treinrijs.

Misschien was deze onverwachten kookssessie wel een wake-up call.

Ik kom druk maken over de vertraging of ik kon er het beste van maken.

Ik besloot het laatste te doen.

En misschien, heel misschien, maak ik morgen wel weer groene pannenkoeken.

Maar dan met een beetje meer suiker.