Het Nederland-Ticket

Het was een grijze dinsdagochtend op Utrecht Centraal.

De treinen kwamen en gingen, en overal liepen mensen met koffie en tassen.

Ik stond bij een groot bord met vertrektijden.

Mijn vriendin Sanne was er al.

Ze had twee koffiebekertjes in haar handen. ‘Zullen we het kopen?’ vroeg ze.

Ze wees naar een poster. ‘Het Nederland-Ticket.

Vandaag is het begonnen.’ ‘Ja, ik hoorde er al over,’ zei ik. ‘Voor maar dertig euro kun je een hele dag met de trein door Nederland reizen.

Geen gedoe met kortingen of zones.’ Sanne knikte. ‘Het is perfect voor ons.

We willen naar Groningen, dan naar Leeuwarden, en misschien nog naar Zwolle.’ ‘Maar er is een probleem,’ zei ik. ‘Het is alleen voor de daluren.

Na negen uur ’s ochtends en voor vier uur ’s middags.

En in het weekend de hele dag.’ ‘Geen probleem.

We vertrekken om tien uur.

Dan zijn we ruim op tijd.’ We liepen naar de automaat.

Het scherm was helder.

Ik koos de optie ‘Nederland-Ticket’.

Het kostte precies dertig euro.

We betaalden en kregen een kaartje. ‘Het voelt bijna als cadeau,’ zei Sanne. ‘Normaal betaal ik veertig euro voor een retourtje naar Groningen.’ We stapten in de trein naar Groningen.

Het was niet druk.

We vonden een plekje bij het raam.

Buiten zag ik weilanden, koeien en kleine dorpjes.

De zon begon te schijnen. ‘Wat een mooi land,’ zei ik. ‘Ja, maar waarom is het zo goedkoop?’ vroeg Sanne. ‘De NS wil toch winst maken?’ Ik haalde mijn schouders op. ‘Misschien willen ze meer mensen in de trein.

Of het is een test.’ Toen we in Groningen aankwamen, was het al bijna twaalf uur.

We liepen door de stad.

We zagen de Martinitoren en de prachtige grachten.

We aten een broodje in een klein café.

De serveerster was vriendelijk. ‘Jullie hebben het Nederland-Ticket?’ vroeg ze. ‘Ik hoorde er vanmorgen over.

Veel mensen kopen het.’ ‘Ja, het is een goed aanbod,’ zei ik. ‘Maar let op,’ zei ze. ‘Je kunt niet overal mee reizen.

Geen Intercity Direct of internationale treinen.’ ‘Dat weten we,’ zei Sanne. ‘We blijven in de gewone trein.’ Na het eten gingen we naar Leeuwarden.

De trein was rustig.

We zaten naast een oude man met een hoed.

Hij las een krant. ‘Gaat u ook met het Nederland-Ticket?’ vroeg ik.

Hij lachte. ‘Nee, ik heb een abonnement.

Maar ik hoor er veel over.

Mijn buurman kocht het.

Hij zei: “Het is een mooie dag om Nederland te zien.”’ ‘We vinden het ook leuk,’ zei Sanne.

De man knikte. ‘Het is slim van de NS.

Mensen gaan meer reizen.

En in de daluren is er plek genoeg.’ Toen we in Leeuwarden aankwamen, regende het een beetje.

We liepen naar het station.

Er was een klein marktje.

We kochten kaas en stroopwafels. ‘Het is een perfecte dag,’ zei ik. ‘Ja, maar ik voel me een beetje schuldig,’ zei Sanne. ‘Het is zo goedkoop.

Misschien verliest de NS er geld op.’ ‘Denk je dat?’ vroeg ik. ‘Nou, het is een promotie.

Ze hopen dat we later meer betalen.

Of dat we vrienden meenemen.’ ‘Dat klinkt logisch,’ zei ik. ‘Maar vandaag genieten we gewoon.’ We namen de trein naar Zwolle.

Het was bijna vier uur.

De trein was nu wat voller.

We vonden een plekje.

Buiten zag ik bossen en rivieren. ‘Het is mooi, hè?’ zei Sanne. ‘Ja.

En het voelt bijna als vakantie.’ Om half vijf kwamen we in Zwolle aan.

We hadden nog tijd voor een wandeling.

We zagen de Sassenpoort en de oude gebouwen.

De lucht was helder. ‘We moeten terug,’ zei ik. ‘De trein naar Utrecht vertrekt over twintig minuten.’ In de trein was het druk.

Veel mensen hadden hetzelfde idee.

We stonden in de gang.

Een vrouw met een baby keek moe. ‘Heeft u het Nederland-Ticket?’ vroeg ik. ‘Ja,’ zei ze. ‘Het is geweldig.

Maar we zijn moe.

We hebben de hele dag gereisd.’ ‘Het is een mooi aanbod,’ zei Sanne.

Toen we in Utrecht aankwamen, was het bijna zeven uur.

We liepen naar het plein.

De lichten gingen aan. ‘Wat een dag,’ zei ik. ‘We hebben drie steden gezien.

En het kostte maar dertig euro.’ ‘Ik ben blij dat we het gedaan hebben,’ zei Sanne. ‘Het was een avontuur.’ ‘Ja, het was bijna te mooi om waar te zijn.’ ‘Maar het is echt,’ zei ze. ‘En ik voel me rijk.’ Thuis dacht ik aan de dag.

Het Nederland-Ticket was een succes.

Het gaf ons vrijheid en plezier.

Ik hoopte dat de NS het vaker zou doen.

Of misschien was het maar een keer.

Maar het was een perfecte herinnering.

Tot de volgende.

Alle transcripten op dutchfluency.com slash transcripts.