De man die het water terugbracht

Het is zaterdag ochtend, de zon schijnt door de ramen van mijn kleine appartement in Den Haag.

Ik zit op de bank met een kop koffie.

De koffie is warm en ruikt lekker.

Buiten wou ik kinderen spelen en fietsen voorbij rijden.

Het is een rustige buurt, maar dan hore ik iets vreemd.

Het klinkt als water.

Niet een beetje water, maar veel water.

Ik kijk uit het ramen.

Op straat staat een oude man.

Hij heeft een tuinslang in zijn hand.

Hij spuit water op de stoep.

Niet een beetje, maar heel veel.

Het water strond de straat op.

Het lijkt wel een rivier.

Ik zucht.

Wat doet die man toch?

Ik besluit naar buiten te gaan.

Ik loop de trap af en open de deur.

De geur van nat asvalt komt me tegemoed.

De lucht voelt vochtig en kool.

De man kijkt op.

Hij glim lacht.

Goede morgen, zeg hij vrolijk.

Mooie dag hè?

Ik knik langzaam.

Ja, maar waarom spuit u altijd water op straat?

De man lacht.

Dat is een goed verhaal, zeg hij.

Ik ben een experiment aan het doen.

Ik vroens mijn wijk brouwen.

Een experiment?

Ja, zeg hij.

Ik wil kijken of ik de zee kan naboodzen.

Vroeger woonde ik aan de kust.

Ik miss het geluid van de golven.

Ik kijk naar de straat.

Het water stromt langs de stoeprand.

Het geluid klinkt inderdaad een beetje als golven.

Maar het is ook nat en rommelig.

Maar mijn vrouw Jansen van nummer 12 wordt boos, zeg ik.

Zijn houd niet van water op straat?

De man zucht.

Mijn vrouw Jansen is altijd boos, zeg hij.

Maar goed, ik zal stoppen.

Hij draait de kraan dit.

Even tussen door.

Bedankt voor het luisteren.

Reageer onder deze aflevering.

Of stuur me een DM op Instagram.

Dan stuur ik je een speciale kortingskode voor de interactieve versie van deze aflevering.

Veel plezier verder met het verhaal.

Het water stopt met stroomen.

De straat is nu nat en glibberig.

Ik kijk naar de plassen.

Ik zie mijn eigen spiegelbeeld.

Dan hore ik een stem achter me.

Wat is hier gebeurd?

Het is Lisa, mijn buurvrouw.

Ze heeft een rode schaal om.

Ze kijkt verbast naar de natte straat.

Oh, gewoon een experiment, zeg ik.

Een experiment, vraag Lisa?

Ja, meneer de vries probeerde de zee na te boodsen.

Lisa kijkt naar de oude man.

Hij haalt zijn schouders op.

Het spijt me, zegt hij.

Ik zal het opruimen.

Lisa schut haar hoofd.

Laat maar, zegt ze.

Het is eigenlijk wat grappig.

De oude man glimlacht.

Dank je, zegt hij.

Ik mis de zee zo.

Lisa en ik kijken elkaar aan.

We voelen allebei medeleiden met de man.

Weet u wat, zeg ik?

Waarom gaan we niet samen naar het strand?

We kunnen de zee echt zien.

De ogen van de man ligt er op.

Echt, vraagt hij?

Ja, zeg ik.

Het is maar een half uur met de tram.

Lisa knikt.

Goed idee, zegt ze.

De man feegt een trainweg.

Dat zou fijn zijn, zegt hij zacht.

We lopen terug naar binnen.

Ik pak mijn jas.

Lisa doet haar schaal goed.

De oude man wacht op de stoep.

Hij kijk nog een keer naar de natte straat.

Dan lopen we samen naar de tram halten.

De zon schijnt nog steeds.

Ik voel me warm van binnen.

Soms is een klein gebar genoeg om iemand blij te maken.

En die dag, met de natte straat en de oude man,

voelde ik me echt verbonden met mijn buurt.

Tot de volgende.

Open de interactieve speler op Dutchfluency.com slash transcripts.

Tick op een woord als je vastloopt.

Bedankt voor het luisteren naar Dutchfluency.

Op Dutchfluency.com vind je de transcript en oefeningen.

Spreek Nederlandse zelfs als je stottert.

Tot de volgende keer.