Koffiepraat over doorzetters

RICK: Hé Sophie, Daan, hebben jullie dat artikel over Quick gelezen?

SOPHIE: Die veteranen die blijven vechten, ja.

Indrukwekkend hoor.

Ik zag een foto van die man met die grijze baard, hij zag er best stoer uit.

DAAN: Spugen, schelden en soms klappen, maar ze geven niet op.

Sterke koppen.

Mijn vader heeft vroeger ook zo gevoetbald, hij vertelde wel eens dat ze na een wedstrijd soms echt ruzie hadden, maar de volgende dag was het weer goed.

RICK: Precies.

Dat vind ik nou mooi.

Die mannen zijn misschien oud, maar hun hart klopt nog volop.

Ze denken niet aan hun leeftijd, ze denken aan de bal en aan hun team.

SOPHIE: Ja, maar is dat niet een beetje overdreven?

Zulke heftige dingen bij een sportclub.

Ik bedoel, het is toch geen oorlog of zo?

Ze moeten wel een beetje rustig aan doen, voor hun lichaam.

DAAN: Ach, het is passie.

Die gasten spelen al jaren samen.

Dat bindt enorm.

Ze kennen elkaar door en door, ze weten precies hoe de ander reageert.

Dat geeft een speciaal gevoel, dat begrijp je pas als je het meemaakt.

RICK: Zeker.

En ze hebben waarschijnlijk veel meegemaakt.

Vriendschap door dik en dun.

Ik denk dat ze samen al honderden wedstrijden hebben gespeeld, misschien wel duizend.

Dat schept een band.

SOPHIE: Toch snap ik niet dat ze elkaar zo te lijf gaan.

Het blijft een spelletje.

Vorige week zag ik een filmpje van een andere club, daar ging het echt mis.

Iemand liep een blessure op, dat is toch niet leuk?

DAAN: Voor jou misschien, maar voor hun is het meer.

Het gaat om eer en respect.

Als je op het veld staat, wil je winnen.

Je wilt niet laten zien dat je zwak bent.

Dat is een soort trots.

RICK: En om de club.

Die veteranen zijn het geheugen van Quick.

Zonder hun geen toekomst.

Zij kennen de geschiedenis, de hoogtepunten en de moeilijke tijden.

Ze kunnen de jongeren vertellen hoe het vroeger was.

SOPHIE: Daar heb je wel een punt.

Zulke mensen houden de vereniging levend.

Ze zijn er altijd bij, ze helpen met van alles.

Zonder hen zou de club misschien wel stoppen.

DAAN: Zeker.

En ze leren de jongere spelers hoe het hoort.

Met passie en discipline.

Ze laten zien dat je hard moet werken, maar ook dat je respect moet hebben voor de tegenstander en voor de regels.

RICK: Maar ook met een knipoog.

Ze kunnen vast goed lachen na afloop.

Ik denk dat ze in de kleedkamer grappen maken over hun eigen fouten.

Dat houdt het gezellig.

SOPHIE: Hopelijk met een biertje en niet met een ziekenhuisbezoek.

Een biertje is beter voor de sfeer.

En voor de gezondheid, haha.

DAAN: Nee, dat zou niet goed zijn.

Maar een stevige tackle hoort erbij.

Dat hoort bij het spel, zolang het niet gemeen is.

Je moet wel durven.

RICK: Inderdaad.

En hun mentaliteit, dat ze niet opgeven, dat vind ik inspirerend.

Soms heb ik op mijn werk ook van die dagen dat alles misgaat, maar dan denk ik: als zij kunnen doorzetten, kan ik dat ook.

SOPHIE: Ja, doorzetters zijn het.

Net als wij op kantoor soms moeten zijn.

We hebben vaak deadlines en lastige projecten.

Soms lijkt het alsof we tegen de klok vechten.

DAAN: Haha, wij hebben nooit zulke ruzies.

Hooguit over de laatste koek.

En soms over wie het raam open mag doen.

Maar dat is niet echt vechten.

RICK: Gelukkig maar.

Onze gevechten zijn met spreadsheets en deadlines.

En met printers die vastlopen.

Dat is pas een uitdaging.

SOPHIE: En soms met een lastige klant.

Dan voel ik me ook een veteraan.

Ik moet dan rustig blijven terwijl ik eigenlijk wil zeggen wat ik denk.

Maar dat kan niet.

DAAN: Ja, maar jij geeft ook niet snel op.

Dat is een goede eigenschap.

Je blijft gewoon gaan, ook als het moeilijk wordt.

Dat bewonder ik in jou.

RICK: Zeker.

Sophie is net zo'n doorzetter als die voetballers, maar zonder schelden.

Nou ja, soms mopper je wel, maar dat is normaal.

SOPHIE: Nou, soms scheld ik wel op mijn computer.

Maar dat telt niet.

Computers begrijpen het toch niet, en het lucht wel op.

DAAN: Nee, dat is normaal.

Wij doen dat allemaal.

Computers kunnen ertegen.

Ze hebben geen gevoel, dus het maakt niet uit.

RICK: Haha, dat is waar.

Maar even serieus, die veteranen leren ons iets.

Ze leren ons dat je niet moet opgeven, dat je moet vechten voor wat belangrijk is.

SOPHIE: Wat dan, Rick?

Dat we wat vaker moeten sporten?

Misschien is dat ook wel een les.

We zitten de hele dag achter een bureau, dat is niet goed voor ons.

DAAN: Misschien wel.

Maar vooral dat we trouw moeten blijven aan onze groep.

Aan onze collega's en vrienden.

Als we elkaar steunen, komen we verder.

RICK: Ja, en dat we blijven lachen, ook als het even tegenzit.

Humor is belangrijk.

Zonder humor wordt het leven saai en zwaar.

SOPHIE: Goed punt.

Zonder humor wordt het leven saai.

En zonder koffie zeker ook.

Deze is trouwens heerlijk.

Net sterk genoeg.

DAAN: En zonder koffie zeker ook.

Deze is trouwens heerlijk.

Ik heb net een nieuwe machine gekocht, en deze bonen zijn echt top.

RICK: Ja, de koffie is top.

Net als dit gesprek.

Het is goed om even te pauzeren.

Even een moment voor onszelf, zonder stress.

SOPHIE: Zeker.

Even niet aan het werk denken, maar aan voetbal en passie.

En aan die mannen die hun hart volgen.

DAAN: En aan doorzetters.

Daar kunnen we nog wat van leren.

Zij geven ons een voorbeeld.

RICK: Absoluut.

Laten we die mentaliteit meenemen naar onze taken van vanmiddag.

We gaan ervoor, net als Quick.

SOPHIE: Goed plan.

En als het mislukt, denken we aan Quick en gaan we door.

We geven niet op.

DAAN: Precies.

En misschien schreeuwen we dan even, maar we blijven professioneel.

We zijn geen veteranen, maar we hebben wel hun mentaliteit.

RICK: Dat is de juiste instelling.

Tot de volgende.

Alle transcripten en meer Nederlandse verhalen op Dutch Fluency, dutchfluency.com slash transcripts.