De Buurtapp Ontploft

Lisa and her neighbor Mark are standing in the hallway of their apartment building.

Lisa’s phone keeps buzzing because the neighborhood app is exploding with messages about a mysterious noise in the building.

Mark thinks it’s nothing, but Lisa wants to investigate.

Lisa: Hoor je dat ook?

Mark: Hoor ik wat?

Lisa: Dat geluid.

Het komt van boven.

Mark: Ik hoor niks.

Misschien is het de verwarming.

Lisa: Nee, het is niet de verwarming.

Kijk naar mijn telefoon.

Mark: Waarom?

Wat is er aan de hand?

Lisa: De buurtapp ontploft.

Iedereen praat erover.

Mark: Over het geluid?

Lisa: Ja.

Meneer Jansen zegt dat het om drie uur begon.

Mark: Drie uur?

Dat is vroeg.

Lisa: Mevrouw De Vries hoort het ook.

Ze is een beetje bang.

Mark: Bang?

Voor een geluid?

Lisa: Ja, ze zegt dat het klinkt als een dier.

Mark: Een dier?

In het gebouw?

Lisa: Misschien een vogel in de schoorsteen.

Mark: Een vogel?

Dat kan niet.

We hebben geen schoorsteen.

Lisa: Dat weet ik niet.

Ik lees alleen wat er in de app staat.

Mark: Laat eens kijken.

Wat schrijft ze precies?

Lisa: Ze schrijft: “Ik hoor gekrab.

Het komt van de muur.” Mark: Gekrab?

Dat klinkt niet goed.

Lisa: Nee, en nu schrijft meneer Bakker dat hij ook iets hoort.

Mark: Meneer Bakker?

Die woont op de derde verdieping.

Lisa: Ja, en hij zegt dat het geluid elke tien minuten terugkomt.

Mark: Elke tien minuten?

Dat is raar.

Lisa: Kijk, er is weer een bericht.

Mark: Van wie?

Lisa: Van de nieuwe buurvrouw.

Ze stelt zich voor.

Mark: O ja?

Hoe heet ze?

Lisa: Ze heet Sofia.

Ze schrijft dat ze op nummer 14 woont.

Mark: Nummer 14?

Dat is naast mij.

Lisa: O, dan ken je haar?

Mark: Nee, ik heb haar nog niet ontmoet.

Maar ik zag wel een verhuiswagen.

Lisa: Ze schrijft dat het geluid bij haar begint.

Mark: Bij haar?

In haar appartement?

Lisa: Ja, ze zegt dat het achter de muur zit.

Mark: Dat is de muur tussen haar woning en de mijne.

Lisa: O nee.

Dat is niet fijn.

Mark: Nee, wacht even.

Ik hoor het nu ook.

Lisa: Zie je wel!

Het is echt.

Mark: Het klinkt als… getik?

Lisa: Ja, precies.

Tik, tik, tik.

Mark: En nu stopt het weer.

Lisa: Kijk, nog een bericht.

Meneer Jansen schrijft dat hij de politie wil bellen.

Mark: De politie?

Voor een tikgeluid?

Lisa: Hij schrijft dat het misschien een inbreker is.

Mark: Een inbreker?

Overdag?

Lisa: Mensen zijn soms thuis, Mark.

Mark: Ja, maar een inbreker maakt geen tikgeluid.

Lisa: Wat dan wel?

Mark: Misschien is het de verwarming toch.

Lisa: Maar de verwarming is uit.

Het is april.

Mark: Goed punt.

Misschien is het de lift.

Lisa: De lift is aan de andere kant van het gebouw.

Mark: O ja.

Vergeet ik even.

Lisa: Kijk, Sofia schrijft weer.

Ze zegt dat het geluid harder wordt.

Mark: Harder?

Dat is vreemd.

Lisa: Ze schrijft: “Het klinkt nu als hameren.” Mark: Hameren?

Wie hameert er nou?

Lisa: Misschien is er iemand aan het klussen.

Mark: In het appartement naast mij?

Ik zie niemand.

Lisa: Misschien achter de muur?

Mark: Lisa, dat is een beetje gek.

Lisa: Ik weet het.

Maar de app is er voor dit soort dingen.

Mark: Voor gekke geluiden?

Lisa: Voor het delen van informatie met buren.

Mark: Oké, wat stelt Sofia voor?

Lisa: Ze vraagt of iemand even komt luisteren.

Mark: Nu?

Lisa: Ja, ze is een beetje ongerust.

Mark: Ik ben toch de buurman.

Ik kan wel even gaan.

Lisa: Echt?

Dat is aardig van je.

Mark: Ja, ik ben toch benieuwd.

En ik wil niet dat de politie komt.

Lisa: Haha, nee.

Dat is geen goed idee.

Mark: Ik stuur wel een bericht in de app.

Lisa: Goed idee.

Schrijf dat je gaat kijken.

Mark: Ja, ik typ: “Ik kom even luisteren bij Sofia.” Lisa: Perfect.

En schrijf erbij dat je het geluid ook hoort.

Mark: Oké. “Ik hoor het ook.

Ik kom eraan.” Lisa: Kijk, er komt al een reactie.

Mark: Van wie?

Lisa: Van meneer Jansen.

Hij schrijft: “Dank je wel, Mark.” Mark: Mooi.

Dan ga ik nu.

Lisa: Wacht, ik ga met je mee.

Mark: Echt?

Je hoeft niet mee.

Lisa: Ik ben nieuwsgierig.

En ik kan ook meekijken.

Mark: Oké, kom dan maar.

Maar wees stil.

Lisa: Waarom stil?

Mark: Als er echt iets is, willen we het niet laten schrikken.

Lisa: Goed punt.

Ik neem mijn telefoon mee.

Mark: Voor foto’s?

Lisa: Nee, voor de app.

Voor het geval we iets vinden.

Mark: Oké, laten we gaan.

Lisa: Ik hoop dat het niets engs is.

Mark: Het is waarschijnlijk een muis of zoiets.

Lisa: Een muis?

Dat kan ook.

Mark: We gaan het zien.

Kom op.

Lisa: Ik typ alvast in de app dat we onderweg zijn.

Mark: Goed.

Dan weten de buren dat.

Lisa: Kijk, Sofia reageert al.

Ze zegt: “Dank jullie wel!” Mark: Laten we hopen dat het niet de hele dag duurt.

Lisa: Ja, ik heb vanmiddag nog een afspraak.

Mark: We kijken gewoon even.

Klaar.

Lisa: Oké.

En als het niets is?

Mark: Dan schrijven we dat in de app.

En dan is het klaar.

Lisa: En als het wel iets is?

Mark: Dan weten we dat ook.

Kom op, niet te veel praten.

Lisa: Oké, oké.

Ik kom eraan.