

Audio1x
Speed
Pause
PracticeRead
Mode
Woordenschat
Het is woensdagavond.
De regen tikt zacht op het raam.
In een klein huis in een rustige straat zit Daan op de bank.
Naast hem staat een oude bruine doos.
De doos ruikt naar stof en naar iets metaalachtigs.
Daan heeft de doos vandaag gekocht op een online marktplaats.
De verkoper zei: 'Het is een oud pakket.
Ik weet niet wat erin zit.
Veel plezier ermee.' Daan houdt van oude spullen.
Hij opent de doos langzaam.
Binnenin ziet hij een grijs, zwaar blok.
Het blok glimt een beetje.
Er zit een klein label op.
Op het label staat: 'Uranium.
Niet openen.
Gevaarlijk.' Daan schrikt.
Hij kijkt nog eens goed.
'Uranium?' zegt hij hardop.
'Dat is toch radioactief?' Hij voelt zijn hart sneller kloppen.
Zijn handen worden een beetje koud.
Hij legt het blok voorzichtig terug in de doos.
Dan loopt hij naar de keuken en pakt zijn telefoon.
Hij belt zijn vriendin Sara.
Sara neemt op.
'Hoi Daan, wat is er?' vraagt ze.
Haar stem klinkt vrolijk.
Daan zegt zacht: 'Sara, ik heb een probleem.
Ik heb een doos gekocht.
En er zit uranium in.' Het blijft even stil aan de andere kant.
Dan lacht Sara.
'Daan, doe niet zo raar.
Uranium?
Dat verzin je.' Daan zucht.
'Nee, echt.
Het staat op een label.
Ik weet niet wat ik moet doen.' Sara wordt serieus.
'Oké, blijf rustig.
Raak het niet aan.
Bel de politie.
Of de brandweer.
Ik kom naar je toe.' Daan hangt op.
Hij kijkt naar de doos op de bank.
De doos lijkt nu veel gevaarlijker dan eerst.
Hij hoort de regen harder tikken.
Hij ruikt nog steeds die metaalachtige geur.
Hij wacht.
Na tien minuten gaat de bel.
Het is Sara.
Ze heeft een paraplu en een grote tas bij zich.
'Laat me zien,' zegt ze.
Daan wijst naar de doos.
Sara kijkt voorzichtig.
Ze leest het label.
'Dit is echt bizar,' fluistert ze.
'We moeten de autoriteiten bellen.' Daan knikt.
Hij pakt zijn telefoon en belt het alarmnummer.
Een rustige mannenstem zegt: 'U spreekt met de meldkamer.
Wat is er aan de hand?' Daan vertelt alles.
De man luistert geduldig.
Dan zegt hij: 'Meneer, blijf kalm.
Wij sturen een team.
Raak de doos niet aan.
Ga naar buiten en wacht daar.' Daan en Sara gaan naar buiten.
De regen is gestopt.
De lucht is grijs.
Ze staan op de stoep en wachten.
Na een kwartier komt er een busje.
Twee mannen in witte pakken stappen uit.
Een van hen heeft een klein apparaat bij zich.
Ze gaan naar binnen.
Even later komen ze terug.
Een van de mannen lacht.
'Meneer, u kunt gerust zijn.
Dit is geen uranium.
Het is een oud stuk lood met een grappig label.
Iemand heeft een grap gemaakt.
Er is geen gevaar.' Daan zucht diep.
Hij voelt zich dom en opgelucht tegelijk.
Sara slaat haar arm om hem heen.
'Nou, dat was een avontuur,' zegt ze.
Daan lacht.
'Ja, een heel raar avontuur.
Ik koop nooit meer een oude doos zonder te vragen wat erin zit.' Ze lopen samen naar binnen.
De doos staat nog op de bank.
Daan pakt hem op en zet hem in de schuur.
'Voor altijd bewaren,' zegt hij.
'Als een herinnering aan deze rare woensdag.' Sara schudt haar hoofd en lacht.
Daan voelt zich warm van binnen.
Het is voorbij.
Tot de volgende keer.
Open de interactieve speler op dutchfluency.com slash transcripts.
Tik op een woord als je vastloopt.
Settings
Text
Mode
Audio
Pause