De Pinda's van Tante Ria

Tante Ria woont in Den Haag.

Ze is al jaren de trotse eigenares van een kleine toko.

In haar winkel verkoopt ze Surinaamse lekkernijen.

Denk aan roti, bakkeljauw en natuurlijk pinda's.

Mensen komen van heinde en verre voor haar spullen.

De winkel ruikt altijd naar een mengeling van zoete en hartige geuren.

Soms ruikt het naar knoflook en uien, dan weer naar suiker en kaneel.

De schappen zijn gevuld met potten en zakken.

De toonbank is van donker hout.

Aan de muur hangt een oude foto van Paramaribo.

Op een maandagochtend komt er een grote doos binnen.

De doos komt uit Suriname.

Tante Ria is blij, want ze had lang gewacht op deze bestelling.

Ze opent de doos meteen.

De geur van verse pinda's vult de winkel.

Ze pakt een handvol pinda's en bekijkt ze goed.

Ze ziet iets vreemds.

Tussen de pinda's zitten kleine zakjes.

De zakjes zijn wit en voelen zacht aan.

Tante Ria fronst.

Wat is dit?

Ze belt haar neef Ricardo.

Ricardo is een nieuwsgierige jongen van 22.

Hij studeert in Leiden en woont op kamers.

'Ricardo, kom snel,' zegt ze.

'Er zit iets raars in mijn pinda's.' Ricardo komt meteen.

Hij woont niet ver, dus hij is er binnen twintig minuten.

Hij bekijkt de zakjes.

'Tante, dit ziet er niet goed uit,' zegt hij.

'Ik denk dat we de politie moeten bellen.' Tante Ria schrikt.

'De politie?

Waarom?' Ricardo legt uit dat het misschien om drugs gaat.

Tante Ria wordt bleek.

Ze heeft nog nooit met de politie te maken gehad.

Ze is een eerlijke zakenvrouw.

Ricardo pakt zijn telefoon en belt het nummer 112.

Hij vertelt wat ze hebben gevonden.

De politie komt snel.

Twee agenten in uniform stappen de winkel binnen.

Een van hen is een vrouw met een vriendelijke glimlach.

'Goedemiddag, mevrouw.

Kunt u ons laten zien wat u heeft gevonden?' Tante Ria knikt en wijst naar de doos.

De agenten bekijken de zakjes.

Ze nemen er een paar mee voor onderzoek.

'We nemen dit serieus,' zegt de agent.

'U heeft goed gehandeld.' Tante Ria voelt zich opgelucht.

Ze is blij dat ze eerlijk is geweest.

De volgende dag komt er een rechercheur langs.

Hij heet meneer De Wit.

Hij is een rustige man met een bril.

Hij stelt veel vragen.

'Hoe lang werkt u al met deze leverancier?' Tante Ria denkt na.

'Al tien jaar,' zegt ze.

'Nooit problemen gehad.' Meneer De Wit knikt.

'We denken dat iemand misbruik maakt van uw handel.

Maar u bent niet schuldig.' Tante Ria zucht diep.

Wat een opluchting.

Ricardo komt ook weer langs.

'Tante, u heeft het goed gedaan,' zegt hij.

'U heeft niets fout gedaan.' Tante Ria glimlacht.

'Ik ben blij dat ik eerlijk ben gebleven,' zegt ze.

'Dat is het belangrijkste.' De rechercheur vertelt dat ze de echte daders gaan zoeken.

Tante Ria hoeft zich geen zorgen te maken.

Ze mag gewoon doorwerken.

De volgende week komen er weer klanten.

De winkel ruikt naar verse pinda's.

Tante Ria verkoopt weer met een gerust hart.

Ze heeft geleerd dat eerlijkheid altijd loont.

Soms gebeuren er rare dingen, maar je moet altijd je verstand gebruiken.

Ricardo helpt nu vaker in de winkel.

Samen zorgen ze ervoor dat alles goed gaat.

En de pinda's?

Die zijn weer gewoon lekker.

Tot de volgende keer.