Het Nieuws op de Werkvloer

Het was een groot bedrijf uit Canada, dat bedrijf wilde ons bedrijf kopen, maar nu heeft het gezegd dat het dat toch niet doet.

Joris zette zijn tas neer.

Echt waar?

Wanneer is dat bekend geworden?

Gisteravond laat, zei Nadia.

Ik las het vanochtend vroeg op mijn telefoon.

Ik wist niet wat ik ervan moest denken.

Joris pakte een kop koffie en ging aan zijn bureau zitten.

Hij dacht even na.

Een paar maanden geleden had hij gehoord dat een buitenlands bedrijf interesse had in zijn werkgever.

Dat had hij niet zo blij gemaakt.

Hij had niet gewild dat alles anders zou worden.

Zijn team was goed.

De sfeer op kantoor was prettig.

Hij werkte graag met zijn collega's samen.

Hij dacht terug aan die dag in maart.

Toen had hij op het nieuws gehoord over het Canadese bedrijf.

Hij had zich zorgen gemaakt, maar nu was dat voorbij.

Nadia liep naar zijn bureau toe.

Ik ben eigenlijk wel blij, zei ze.

Ik wil niet dat mensen van buiten bepalen hoe wij ons werk doen.

Ik begrijp dat, zei Joris.

Maar ik vraag me ook af waarom dat Canadese bedrijf is gestopt.

Was het te duur?

Of waren er andere problemen?

Dat weet ik niet precies, zei Nadia.

Maar het maakt me niet zo veel uit.

Het is klaar. We gaan gewoon door.

Joris knikte.

Hij opende zijn laptop en keek naar de...

Even tussen door.

Bedankt voor het luisteren.

Reageer onder deze aflevering.

Of stuur me een DM op Instagram.

Dan stuur ik je een speciale kortingskode voor de interactieve versie van deze aflevering.

Veel plezier verder met het verhaal.

Tekeningen die hij de dag ervoor had gemaakt.

Het was een ontwerp voor een nieuwe brug in de buurt van Arnhem.

Hij vond het een mooi project.

Hij wilde het goed afmaken.

Later die ochtend was er een korte vergadering.

De baas van de afdeling.

Een rustige vrouw die Mirjam heette.

Vertelde wat er was gebeurd.

Ze sprak kalm en duidelijk.

Het Canadese bedrijf heeft zijn plan gestopt.

Zei ze.

Wij gaan gewoon verder met ons werk.

Er verandert niets voor jullie.

Na de vergadering liepen Joris en Nadia samen naar de Kantine.

Ze haalden allebei een broodje en gingen aan een tafel bij het raam zitten.

De kantine rook naar vers brood en soep.

Weet je wat ik grappig vind?

Zei Joris.

Een paar maanden geleden maakten we ons zorgen.

En nu is het gewoon voorbij.

Alsof het nooit is gebeurd, Nadia lachte.

Zo gaat dat soms.

Grote bedrijven praten veel.

Maar ze doen niet altijd wat ze zeggen.

Joris nam een hap van zijn broodje.

Buiten scheen de zon op het water van de gracht.

Een boot voer langzaam voorbij.

Hij dacht aan de brug die hij aan het ontwerpen was.

Hij wilde er morgen verder aan werken.

Hij dacht ook aan de woorden van Nadia.

Ze had gelijk.

Soms maken mensen zich zorgen om niets.

Ik ben blij dat ik hier werk.

Zei hij.

Ik ook.

Zei Nadia.

Ze keek hem aan en glimlachte.

De rest van de dag werkte Joris rustig verder.

Hij belde een collega in Arnhem over de brug.

Ze bespraken de details.

Het gesprek ging goed.

Aan het einde van de middag pakte hij zijn spullen en liep naar buiten.

Hij haalde zijn fiets van het slot en reed naar huis.

De lucht was blauw en fris.

Het was een gewone dag geweest.

Maar toch ook een beetje bijzonder.

Joris dacht na over wat er was gebeurd.

Het Canadese bedrijf was weg.

Zijn werk bleef hetzelfde.

Zijn team bleef hetzelfde.

En dat was precies wat hij wilde.

Hij voelde zich opgelucht.

Morgen zou hij weer verder werken aan zijn brug.

Met een glimlach op zijn gezicht.

Met een glimlach op zijn gezicht zette hij zijn fiets in de schuur.

Bedankt voor het luisteren naar Dutch Fluency.

Op Dutchfluency.com vind je de transcript en oefeningen.

Spreek Nederlandse zelfs als je stottert.

Tot de volgende keer.