VerBOOduh

Het was een warme zomerdag in Den Haag.

De zon stond hoog aan de hemel en de temperatuur liep op tot bijna dertig graden.

Ik liep door de stad, op zoek naar een beetje schaduw.

Mijn ijsje begon al te smelten voordat ik er een hap van had genomen.

Ik voelde me bezweet en plakkerig.

Het was echt te warm, jongens.

De tering, wat een hitte.

De lucht trilde boven het hete asfalt en ik hoorde het zachte zoemen van een airco verderop.

Het geluid van de stad klonk gedempt, alsof ook de geluiden moe waren van de hitte.

Ik besloot een pauze te nemen in een parkje vlakbij de kerk.

Er stond een bankje in de schaduw van een grote eik.

Perfect, dacht ik.

Ik ging zitten en wilde net mijn ijsje proeven, toen ik een bord zag.

Een groot, blauw bord met witte letters.

Het stond vlak naast het bankje.

Er stond: 'Verboden op het gras te zitten.' Ik fronste mijn wenkbrauwen.

Wat?

Ik zat op een bankje, niet op het gras.

Maar het bord maakte me toch een beetje boos.

Het blauw van het bord was fel, bijna hinderlijk, en de witte letters leken te schreeuwen in de stilte.

Ik voelde een lichte irritatie opkomen, alsof het bord me persoonlijk aansprak.

Ik keek om me heen.

Het park was leeg.

Er was niemand die me zag.

Maar dat bord, dat bord stoorde me.

Het woord 'verboden' klonk zo streng, zo onnodig.

Waarom moest het altijd zo formeel?

In mijn hoofd begon ik te spelen met de uitspraak.

'Verboden', zei ik zachtjes.

'VerBOOduh.' Het klonk belachelijk.

Alsof je een boze leraar nadoet die je niet mag laten lachen.

Ik moest erom grinniken.

De klank van het woord bleef hangen, als een grap die je alleen met jezelf deelt.

Ik herhaalde het nog een keer, harder nu: 'VerBOOduh!' Het voelde goed, alsof ik een klein protest uitte tegen de regels.

Toen zag ik een oudere vrouw met een hondje.

Ze liep over het pad en het hondje rende het gras op.

De vrouw riep: 'Max, kom hier!

Je mag niet op het gras, zie je het bord niet?' Het hondje luisterde niet.

Het rolde op zijn rug in het gras.

De vrouw zuchtte diep.

Ik kon haar horen mompelen: 'VerBOOduh, verBOOduh.

Wat een onzin.' Ze keek naar mij en zei: 'Het is toch belachelijk, hè?

Je kunt bijna nergens meer zitten.' Haar stem klonk vermoeid, maar er zat ook een glimlach in.

Ze wees naar het bord en schudde haar hoofd.

Ik knikte.

'Ja, het is warm genoeg.

Waarom moeten we zo streng zijn?' We praatten even over de hitte en de regels in de stad.

Ze vertelde dat ze vroeger altijd in dit park speelde, toen er nog geen borden waren.

'Het was vrijer', zei ze.

'Nu is alles verboden.' Ze vertelde over haar jeugd, hoe ze uren in het gras lag te kijken naar de wolken.

Ik zag haar ogen een beetje weemoedig worden.

Het hondje, Max, kwam eindelijk naar haar toe, met een vrolijke kwispel.

Ze aaide hem en zei: 'Zelfs honden begrijpen het niet, die borden.' Ik bedacht me dat het woord 'verboden' eigenlijk heel grappig is.

Als je het op een rare manier uitspreekt, klinkt het als een kinderachtig protest.

'VerBOOduh!' riep ik zachtjes.

De vrouw lachte.

'Ja, dat ga ik ook zeggen voortaan.' Ze lachte nog een keer, een warm, diep geluid dat paste bij de zomerdag.

We namen afscheid en ik liep verder.

De hitte bleef, maar mijn humeur was beter.

Ik dacht aan al die borden in de stad.

'Verboden te fietsen', 'Verboden te parkeren', 'Verboden te roken'.

Het leek wel alsof de stad alleen maar uit regels bestond.

Maar als je er een beetje gekheid mee maakte, werd het minder erg.

De geur van vers gemaaid gras vermengde zich met de hitte, een zoete, zware geur die me aan de zomer herinnerde.

Thuisgekomen dronk ik een groot glas water.

Mijn ijsje was helemaal gesmolten, maar dat gaf niet.

Ik had een leuk gesprek gehad en een nieuw woordspelletje geleerd.

De volgende keer dat ik een 'verboden' bord zie, ga ik hardop 'verBOOduh' zeggen.

Het klinkt veel vriendelijker.

Ik realiseerde me dat de regels er misschien zijn om ons te beschermen, maar dat we ze ook met een beetje humor kunnen benaderen.

Soms maakt een kleine grap het verschil tussen een slechte en een goede dag.

Tot de volgende.

Alle transcripten op dutchfluency.com slash transcripts.