Harry Potter en de Orde van de Feniks: Een jaar van woede, vriendschap en verzet (5/7)

Stel je voor, je bent 15 jaar, je hebt net iets vreselijks meegemaakt, je beste vriend is dood.

En dan zit je alleen in een park in de zomeritten en niemand wil met je praten, je voelt je boos.

Echt boos, dat is precies waar Harry Potter is aan het begin van het vijfde boek, Harry Potter en de orde van de Phoenix.

Gegeven door JK Rowling, uitgebracht in 2003, dit is het vijfde deel van 7, vandaag vertel ik je het verhaal.

In het Nederlands, op jouw niveau, ga er lekker voor zitten, we gaan naar de wereld van Tovena's en Hexen.

Eerst even kort, wie is wie?

Harry Potter is de hoofdperson, hij is een jonge Tovenaar met een bliksymvormig lidteek op zijn voorghoofd.

Dat lidteeken kreeg hij toen de slechte Tovena voldemort hem als baby aanviel.

Harry's ouders zijn dood, hij woont bij zijn oom en tante, de duffelingen in de gewone wereld.

Zij zijn niet aardig voor hem, ze begrijpen hem niet.

Elk jaar gaat Harry naar Zwijnstein, de school voor Tovena's en Hexen.

Daar heeft hij twee beste vrienden, Ron Weemel en Hermelin Griffel.

Ron is grappig en trouw, maar soms onzeker.

Hermelin is heel slim en werkt hart.

Samen maken ze veel mee.

In dit boek zijn er nog meer belangrijke personages.

Perkamentus is de directeur van Zwijnstein, hij is oud, wijs en heel machtig.

Hij is Harry's grote voorbeeld.

Professor Snaep is de leratoverdranken, hij haat Harry, denkt Harry.

Maar er is meer aan de hand met Snaep.

Dan is er serieus zwad.

Hij is Harry's peetvader, serieus is Harry's enige echte familie, iemand die van hem houdt als een vader.

Serieus is ontschuldig, maar hij wordt gezocht, hij moet zich schijl houden.

Ook is Aluna Leeflang, zij is een beetje vreemd, maar heel aardig en slim op haar eigen manier.

En dan is er nog de nieuwe lerarijs, door Rotea Ombar.

Zij komt van het ministerie van Toverkunst.

Ze is klein met een hoofdstemmetje, ze draagt altijd rozen, maar ze is gemeen, echt gemeen.

Ze wil Zwijnstein controleren en Harry kapot maken.

Door de van de Phoenix is een geheime groep.

Ze vechten tegen voldemort en zijn volgelingen, de dodoeners.

De orde is opgericht door perkamentus.

Leden zijn onder andere serieus, snep, de weemos, rond ouders en nog veel meer.

Ze komen samen in het huis van serieus op het grimbouwplein twaalf, dat huis is somber en stoffig, maar het is een veilige plek.

Harry mag daar in de zomer en tijdje wonen, naar een nade gebeurtenis bij de develingen.

Nu het verhaal.

Het begin in de zomer, Harry is bij de develingen, hij voelt zich alleen en gefrustreerd.

Op een avond hoort hij een geluid buiten.

Plotseling worden hij en zijn neefdirk aangevallen door de mentors.

De mentors zijn donkere, koude wezens die je geluk wegnemen.

Harry gebruikt een patronusbuswering om ze weg te jagen.

Dat is heel moeilijk en hij doet het goed, maar er is een probleem.

Hij is nog geen volwassen tovenaar en hij heeft tovena rij gebruikt in de gewone wereld.

Dat mag niet.

Het ministerie van toverkunst wil hem straffen.

Harry krijgt een brief.

Hij moet naar een rechtsit inkomen.

Hij is bang dat hij van school wordt gestuurd.

Gelukkig wordt hij vrij gesproken met hulp van perkamentes.

Maar het ministerie blijft hem niet geloven.

Ze zeggen dat Voldemort niet terug is.

Ze noemen Harry een leugenaar.

Terug op Zwijndstein is er veel veranderd.

Door Rotea Omber is nu lerares verweer tegen de zwarte kunsten.

Maar ze leren de studenten niets.

Geen sproken, geen praktijk.

Alleen Theorie.

Harry wordt boos.

Hoe kunnen ze zich verdedigen tegen Voldemort als ze niet leren?

Omber wordt steeds machtiger.

Ze krijgt van het ministerie de taak om de schoold te controleren.

Ze straft studenten, ze verbiedt clubs, ze luisterd gesprekken af.

Harry moet van haar na blijven en schrijf met een speciale pen lijnen in zijn eigen huid.

Het doet pijn en laat lidtekens achter.

Omber is een van de gemenste personages uit de serie.

Harry heeft nachtmerisch.

Hij droomt dat hij door de gang van het ministerie loopt.

Psoek naar iets.

Hij ziet de wereld door de ogen van Voldemort.

Dat is eng en gevaarlijk.

Perkamentus vraagt Snaep om Harry les te geven in occlumenciën.

Dat is een techniek om je gedachten te beschermen.

Snaep probeert Harry schees binnen te dringen, maar Harry kan het niet goed.

Hij is te boos en te nieuwsgierig.

Hij wil weten wat Voldemort van plan is.

Ondertussen besluit Harry samen met Ron en Hermelin om zelf een leger op te richten.

Ze noemen het de strijders van perkamentus.

Of kortweg SVP.

Studenten van alle leeftijden komen naar een geheimenkamer om verweer te leren.

Harry is de lerar.

Hij leert hun spreuken zoals expeliarmus, stupor en de patronusbesweering.

Het is spannend en de studenten leren veel.

Cho Chang is er ook.

Harry vindt haar leuk.

Ze zoenen zelfs een keer.

Maar het is ongemakkelijk.

Cho is verdrietig omdat haar vorige vriendje is gestorven.

Harry weet niet goed hoe hij daarmee om moet gaan.

Omber ontdekt het SVP.

Ze is woedend.

Perkamentus neemt de schuld op zich en vlucht weg van school.

Nu is Omber de baas.

Ze maakt het leven van Harry en zijn vrienden nog moeilijker.

Fred en George Wemel, de tweelingbroers van Ron, hebben er genoeg van.

Ze vliegen op hun bezems weg van school en laten een groot vuurwerk achter.

Dat is een geweldig moment.

Iedereen juicht.

Dan gebeurt er iets belangrijks.

Harry heeft weer een visioen.

Hij ziet Sirius in gevaar.

Voldemort heeft hem gevangen in het Departement van Mysteries.

Harry wil hem redden.

Hij probeert contact te krijgen met Sirius, maar dat lukt niet.

Hij is bang dat Sirius pijn lijdt.

Samen met Ron, Hermelien, Loena, Ginny, Marcel en Nymphadora.

Tonks gaat hij naar het ministerie.

Ze willen Sirius redden.

Ze komen in het Departement van Mysteries.

Daar zijn veel deuren en kamers.

Een kamer met een groot zwart gordijn.

Een kamer met glazen bollen.

Een kamer met een boog.

Uiteindelijk vinden ze de profetie.

Dat is een glazen bol met een voorspelling over Harry en Voldemort.

Harry moet hem pakken, maar dat is precies wat Voldemort wil.

Dan verschijnen de dooddoeners.

Ze willen de profetie.

En volgt een groot gevecht.

De vrienden vechten dapper, maar ze zijn met te weinig.

Gelukkig komen leden van de Orde van de Feniks helpen.

Sirius is er ook.

Hij vecht tegen zijn nicht Bellatrix van Detta.

Bellatrix is één van de gevaarlijkste Dooddoeners.

In het gevecht raakt ze Sirius met een vloek.

Sirius valt door het zwarte gordijn.

Hij komt niet terug.

Harry is in shock.

Zijn peetvader.

Zijn enige familie is dood.

Harry rent achter Bellatrix aan.

Hij wil wraak.

In de hal van het ministerie komt hij Voldemort zelf tegen.

Voldemort probeert Harry te doden,

maar Perkamentus komt op tijd.

En volgt een groot duel tussen Perkamentus en Voldemort.

Het is spannend en eng.

Uiteindelijk verdwijnt Voldemort.

Maar niet voordat veel mensen hem hebben gezien.

Nu weet iedereen de waarheid.

Voldemort is terug.

Het Ministerie moet toegeven.

Omber is weg.

Perkamentus is weer directeur.

Het einde van het boek is verdrietig.

Harry heeft veel verloren.

Sirius is dood.

Harry voelt zich schuldig.

Hij denkt dat het zijn fout is.

Perkamentus vertelt hem de waarheid.

Hij had Harry eerder moeten vertellen over de profetie.

De profetie zegt dat Harry en Voldemort niet samen kunnen leven.

Een van hen moet sterven.

Harry is nu niet meer alleen.

Hij heeft zijn vrienden.

Hij weet wat hem te doen staat.

Hij is nog steeds boos, maar hij is ook sterker.

Wat betekent dit boek?

Het gaat over vriendschap.

Harry, Ron en Hermelien blijven bij elkaar.

Ook als het moeilijk is.

Het gaat over moed.

Je hoeft niet bang te zijn om op te staan tegen onrecht.

Het gaat over keuzes.

Harry kiest ervoor om te vechten.

Niet omdat het moed, maar omdat het goed is.

Het boek laat zien dat volwassenen niet altijd gelijk hebben.

Het ministerie liegt, Omber is slecht en zelfs Perkamentus maakt fouten.

Harry leert dat hij zijn eigen weg moet vinden.

Ook gaat het over verlies.

Soms verlies je iemand van wie je houdt.

Dat doet pijn, maar je moet verder.

En het gaat over woede.

Harry is vaak boos.

Dat is oké.

Woede kan een kracht zijn.

Als je hem gebruikt om iets goed te doen.

Dit boek is geschreven in 2003.

In die tijd waren er veel zorgen over oorlog en terrorisme.

Mensen waren bang.

De regering wilde de waarheid niet altijd zeggen.

Dat zie je terug in het verhaal.

Het ministerie wil niet geloven dat Voldemort terug is.

Net zoals sommige regeringen geen slecht nieuws willen geloven.

Het boek gaat ook over hoe belangrijk het is om zelf na te denken

en niet zomaar te geloven wat de autoriteiten zeggen.

Aan het einde van het boek is Harry verdrietig, maar niet gebroken.

Hij weet dat hij vrienden heeft.

Hij weet dat hij moet vechten en hij weet dat hij niet alleen is.

De Orde van de Feniks is een verhaal over een jaar van groei.

Harry wordt volwassener.

Hij leert dat het leven niet eerlijk is, maar dat je altijd een keuze hebt.

Geef je op of vecht je door.

Harry kiest ervoor om door te vechten.

Dat maakt hem een held.

Wat blijft hangen?

De scène met het zwarte gordijn.

Het moment dat Harry beseft dat Sirius echt weg is.

De vriendschap tussen Harry, Ron en Hermelien.

De moed van de SVP, de gemeenheid van Omber, de wijsheid van Perkamentus.

En de belofte dat het verhaal nog niet voorbij is.

Want er is nog een boek.

Harry Potter en de Halfbloedprins.

Daar gaan we de volgende keer over hebben.

Maar nu, als je dit boek nog niet hebt gelezen, lees het.

Het is spannend, verdrietig en mooi.

En als je Nederland leert, is het een geweldige manier om nieuwe woorden te leren.

Woorden zoals woede, verlies, verzet en vriendschap.

Woorden die je ook in het echte leven nodig hebt.

Wil je de tekst van deze aflevering meelezen?

En op moeilijke woorden klikken voor vertalingen?

Ga dan naar Dutchfluency.com slash transcripts.

Daar kun je de interactieve spelers gebruiken.

Maar laten we nog even stil staan bij een paar dingen die dit boek zo bijzonder maken.

Want er is meer dan alleen het verhaal.

Even tussendoor bedankt voor het luisteren.

Reageer onder deze aflevering of stuur me een DM op Instagram.

Dan stuur ik je een speciale kortingscode voor de interactieve versie van deze aflevering.

Veel plezier verder met het verhaal.

Er zijn ook de thema's.

De grote ideeën die J.K. Rowling in dit boek stopt.

En die ideeën zijn belangrijk.

Niet alleen voor Harry, maar ook voor jou en mij.

Het eerste grote thema is woede.

Harry is boos.

Bijna het hele boek.

Hij is boos op Perkamentus.

Boos op Sneep.

Boos op de wereld.

En dat is logisch.

Hij heeft net gezien hoe Voldemort terugkwam.

Hij heeft net gezien hoe Carlo de dood verscheen.

Hij heeft net zijn ouders weer gezien.

En dan moet hij de hele zomer alleen in een huis wonen waar niemand hem iets vertelt.

Dat is niet eerlijk.

En Harry voelt dat.

Hij voelt de onrechtvaardigheid.

En hij wordt boos.

Maar het boek leert ons iets belangrijk over woede.

Woede is niet slecht.

Woede is een signaal.

Het betekent dat er iets mis is.

Dat er iets moet veranderen.

Harry's woede is een teken dat hij niet langer een kind is.

Hij ziet de problemen van de wereld.

En hij wil ze oplossen.

Maar hij kan het niet alleen.

En dat is moeilijk.

Want als je boos bent, wil je iets doen.

Je wilt vechten.

Je wilt schreeuwen.

Je wilt de wereld veranderen.

Maar soms moet je wachten.

Soms moet je luisteren.

Soms moet je leren.

En dat is precies wat Harry dit jaar doet.

Hij leert.

Het tweede grote thema is verlies.

Sirius gaat dood.

En dat is het donkerste moment in de hele serie tot nu toe.

Want Sirius was niet zomaar een personage.

Sirius was Harry's familie.

Hij was de peetvader van Harry.

Hij was de man die Harry een thuis beloofde.

Een plek waar Harry kon wonen.

Een plek waar Harry zichzelf kon zijn.

En dan is hij weg in een seconde.

In een moment van geweld.

En Harry kan het niet geloven.

Hij kan het niet accepteren.

Hij denkt dat het zijn schuld is.

En dat is hartverschurend.

Maar het boek leert ons iets belangrijks over verlies.

Verlies is niet het einde.

Het is een deel van het leven.

Iedereen verliest mensen.

Iedereen verliest dingen.

Iedereen verliest dromen.

En dat doet pijn.

Het doet heel veel pijn.

Maar je kunt er doorheen komen.

Je kunt verder leven.

Je kunt de herinnering levend houden.

Je kunt de liefde bewaren.

En dat is wat Harry doet.

Hij rouwt.

Hij houdt.

Hij schreeuwt.

En dan staat hij op.

Want hij weet dat Sirius niet zou willen dat hij opgeeft.

Sirius zou willen dat Harry vecht.

En dat doet hij.

Het derde grote thema is verzet.

De Orde van de Feniks is een verzetsbeweging.

Een groep mensen die vecht tegen Voldemort, maar ook tegen het Ministerie.

Want het Ministerie wil niet geloven dat Voldemort terug is.

Het Ministerie wil de waarheid niet horen.

Het Ministerie wil controle.

En dat is gevaarlijk.

Want als je de waarheid niet wilt zien, dan kun je ook het gevaar niet zien.

En dan kun je niet vechten.

Dan kun je alleen maar doen alsof alles goed is.

En dat is precies wat het Ministerie doet.

Ze doen alsof alles goed is.

Ze noemen Harry een leugenaar.

Ze noemen Perkamentus een gek.

Ze noemen de Orde een stelletje criminelen.

En dat is niet waar.

Maar het boek leert ons iets belangrijks over verzet.

Verzet is niet makkelijk.

Verzet is gevaarlijk.

Verzet kost tijd.

Verzet kost energie.

Verzet kost vriendschap.

En soms kost verzet je leven.

Maar verzet is nodig.

En als niemand verzet biedt, dan wint het kwaad.

Dan wint Voldemort.

Dan wint het Ministerie.

Dan wint de angst.

En dat mag niet gebeuren.

Dus vechten mensen.

Mensen zoals Perkamentus.

Mensen zoals Sirius.

Mensen zoals de leden van de orde.

Mensen zoals Harry.

En ze vechten niet omdat ze het leuk vinden.

Ze vechten omdat het moet.

Omdat er geen andere keuze is.

Omdat de toekomst ervan afhangt.

Het vierde grote thema is vriendschap.

Harry, Ron en Hermelien zijn dit jaar niet altijd samen.

Ze hebben ruzie.

Ze hebben meningsverschillen.

Ze hebben geheimen.

Harry is boos.

Ron is jaloers.

Hermelien is gefrustreerd.

En dat is normaal.

Want vriendschap is niet altijd makkelijk.

Vriendschap betekent dat je elkaar soms niet begrijpt.

Dat je elkaar soms pijn doet.

Dat je soms afstand neemt.

Maar vriendschap betekent ook dat je terugkomt.

Dat je het goed maakt.

Dat je er bent als het echt nodig is.

En dat doen ze.

Harry, Ron en Hermelien vechten samen in het ministerie.

Ze riskeren hun leven voor elkaar.

Ze bewijzen dat ze vrienden zijn.

Echte vrienden.

En dat is mooi.

Maar er is nog een vriendschap in dit boek.

Een nieuwe vriendschap.

Tussen Harry en Loena Leeflang.

Luna is anders.

Ze gelooft in rare dingen.

Ze zegt wat ze denkt.

Ze draagt gekke kleren.

En veel mensen lachen haar uit.

Maar Harry niet.

Harry ziet dat Luna wijs is.

Op een andere manier.

Luna begrijpt dingen die anderen niet begrijpen.

Ze begrijpt verlies.

Ze begrijpt eenzaamheid.

Ze begrijpt dat het leven soms pijn doet.

En ze begrijpt dat je toch door moet gaan.

Luna is één van de mooiste personages in de serie.

En haar vriendschap met Harry is één van de mooiste dingen in dit boek.

Want Luna leert Harry iets belangrijk.

Dat je niet normaal hoeft te zijn om goed te zijn.

Dat je jezelf mag zijn.

Dat je mag geloven wat je wilt geloven.

En dat echte vrienden je accepteren zoals je bent.

Het vijfde grote thema is moed.

En dan bedoel ik niet alleen de moed om te vechten.

Ik bedoel de moed om te kiezen.

Om te kiezen voor het goede.

Om te kiezen voor de waarheid.

Om te kiezen voor vriendschap.

Want dat is niet altijd makkelijk.

Soms is het makkelijker om te liegen.

Soms is het makkelijker om weg te kijken.

Soms is het makkelijker om niet te doen.

Maar Harry doet dat niet.

Harry kiest ervoor om te vechten.

Harry kiest ervoor om de waarheid te vertellen.

Harry kiest ervoor om zijn vrienden te helpen.

En dat is moed, echte moed.

Want moed is niet de afwezigheid van angst.

Moed is doen wat goed is.

Ook als je bang bent.

En Harry is bang.

Hij is doodsbang.

Maar hij doet het toch.

En dat maakt hem een held.

Het zesde grote thema is opoffering.

En dat is misschien wel het moeilijkste thema.

Want opoffering betekent dat je iets geeft.

Iets belangrijk, iets dierbaars.

Iets waar je niet zonder kunt.

En dat doe je voor iets anders.

Voor iemand anders.

Voor een groter doel.

Sirius offert zich op.

Hij kon naar het ministerie om Harry te redden en hij sterft.

Perkamentus offert zich op.

Hij neemt de schuld op zich.

Hij verliest zijn positie.

Hij verliest zijn macht.

Hij verliest zijn reputatie.

En waarom?

Om Harry te beschermen.

Om de orde te beschermen.

Om de toekomst te beschermen.

En dat is moeilijk.

En dat is verdrietig.

En dat is belangrijk.

Want opoffering is een deel van het leven.

Iedereen offert wel eens iets op.

Voor een kind.

Voor een vriend.

Voor een ideaal.

En dat is niet altijd makkelijk.

Maar het is wel goed.

Het is goed om iets te geven.

Het is goed om iets te verliezen.

Als je er iets beter voor terug krijgt.

Als je er iets belangrijkers voor terug krijgt.

En dat is wat dit boek ons leert.

En dan is er nog het thema van leren.

Harry leert dit jaar heel veel.

Hij leert ook Occlumensie.

Hij leert vechten.

Hij leert leidinggeven.

Hij leert dat hij niet altijd gelijk heeft.

Hij leert dat volwassenen ook fouten maken.

Hij leert dat zijn vader niet perfect was.

Hij leert dat Sneep een reden heeft om hem te haten.

Hij leert dat de wereld ingewikkeld is.

Dat goed en slecht niet altijd duidelijk zijn.

Dat mensen soms slechte dingen doen om goede redenen.

En dat is een belangrijke les.

Want het leven is niet zwartwit.

Het leven is grijs.

En Harry begint dat te begrijpen.

Hij begint te begrijpen dat volwassenen ook maar mensen zijn.

Dat ze fouten maken.

Dat ze bang zijn.

Dat ze niet alles weten.

En dat is een deel van volwassen worden.

Dat je leert dat je ouders niet perfect zijn.

Dat je leraren niet perfect zijn.

Dat niemand perfect is.

En dat je toch van ze kunt houden.

En dat je toch verder kunt gaan.

En dan is er nog het thema van hoop.

Want ondanks alles.

Ondanks de dood van Sirius.

Ondanks de gemeenheid van Omber.

Ondanks de leugens van het ministerie.

Ondanks de terugkeer van Voldemort.

Is er hoop.

Hopen dat het beter wordt.

Hopen dat het goed komt.

Hopen dat de waarheid wint.

Hopen dat de liefde sterker is dan de haat.

En dat is belangrijk.

Want zonder hoop is er niets.

Zonder hoop kun je niet vechten.

Zonder hoop kun je niet leven.

En Harry heeft hoop.

Hij heeft hoop dat hij Voldemort kan verslaan.

Hij heeft hoop dat zijn vrienden veilig zijn.

Hij heeft hoop dat er een betere wereld komt.

En die hoop geeft hem kracht.

Die hoop geeft hem moed.

Die hoop geeft hem een reden om door te gaan.

En dat is wat dit boek ons leert.

Dat hoop altijd blijft.

Zelfs in de donkerste tijden.

Zelfs als alles verloren lijkt.

Zelfs als je alleen bent is er hoop.

En dat is mooi.

Dus wat kunnen we leren van Harry Potter en de Orde van de Feniks?

We kunnen leren dat woede niet slecht is.

Dat verlies niet het einde is.

Dat verzet nodig is.

Dat vriendschap belangrijk is.

Dat moed niet de afwezigheid van angst is.

Dat opofferen goed kan zijn.

Dat leren nooit stopt.

En dat hoop altijd blijft.

Dat zijn grote lessen.

Lessen die we kunnen gebruiken in ons eigen leven.

Lessen die we kunnen gebruiken als we Nederlands leren.

Want ook dat is een reis.

Een reis met vallen en opstaan.

Een reis met frustratie en vreugde.

Een reis met verlies en winst.

Maar een reis die de moeite waard is.

Want aan het einde van de reis kun je iets moois.

Je kunt een nieuwe taal spreken.

Je kunt nieuwe mensen ontmoeten.

Je kunt nieuwe werelden ontdekken.

En dat is geweldig.

Dus blijf lezen.

Blijf leren.

Blijf vechten.

En blijf hopen.

Want zoals Harry leert, je bent nooit alleen.

Er zijn altijd mensen die je helpen.

Er zijn altijd mensen die van je houden.

Er zijn altijd mensen die in je geloven.

En dat is genoeg.

Dat is altijd genoeg.

Wil je de tekst van deze aflevering mee lezen?

En nog moeilijke woorden tikken voor vertalingen?

Ga dan naar Dutchfluency.com slash transcripts.

Daar kun je de interactieve speler gebruiken.