De Trein die Niet Wacht

Het was een druilerige dinsdagochtend in Den Haag.

De lucht was grijs en de regen viel zachtjes op het asfalt, waardoor een lichte, natte geur van stof en metaal opsteeg.

Ik stond op station Hollands Spoor, klaar om de trein naar Utrecht te nemen.

Mijn koffie was nog warm, mijn tas zat vol met boeken, en ik had de tijd aan mezelf.

Of dat dacht ik tenminste.