B1 Dutch - SS183 - generatie roof - Learn Dutch

Hoe wel ik normaal gesproken een verventen luisteraar ben van de gesprekken om me heen, zat ik dit keer in een soort trance.

Mijn hoofd was vol met gedachten over de toekomst.

Ik dacht na over de studisch schuld die ik had opgebouwd, de bezuinigingen die de regering had aangekondigd

en de onmogelijke huizenmarkt waar ik binnenkort mee te maken zou krijgen.

Achteraf gezien was het misschien geen goed idee om een discussie te starten over de AOE.

De sfeersloeg om.

Mijn vrienden die allemaal in de 40 of 50 waren, waren niet blij met mijn punt.

Ze vonden het uneerlijk dat zij langer moesten werken, terwijl de jongeren generatie het makkelijker had.

Ja, ik kon alleen maar een geverseerde glimlach op mijn gezicht overen.

Het is niet als of wij het makkelijk hebben, probeerde ik uit te leggen.

Wij hebben te maken met studisch schulden, bezuinigingen, een onmogelijke huizenmarkt en zorgen over de toekomst

zoals oorlog en klimaatverandering, maar mijn woorden leken niet door te dringen.

Ze zaten vast in hun eigen wereld overtuigd van hun eigen gelijk.

Watje, ik voelde een verraad, ja niet door mijn vrienden, maar door de maatschappij en de politiek.

Terwijl de ouderen generatie extraatjes kreeg, moesten wij maar zien hoe we het rooiden.

Mijn generatie wordt aan alle kanten benadeeld, ging ik verder.

Er is altijd wel een othertje onder het gras.

Wij moeten steeds meer betalen, terwijl de ouderen worden ontzien, de maat is vol.

Ik werd verbijsterd aangekeken.

Ze waren duidelijk niet gewend aan deze kant van de discussie.

Ik besloten erbij te laten en de rest van de middag te genieten, maar ik kon het gevoel van onrechtvaardigheid niet loslaten.

Later die avond, toen ik thuis kwam, besloten ik om actie te ondernemen.

Ik kon het niet over mijn hart verkrijgen om stil te blijven zitten, terwijl mijn generatie werd benadeeld.

Ja, ik besloot om een koalitia-accord te schrijven en deze naar de krant te sturen.

Misschien zou het niets veranderen, maar ik wilde in ieder geval mijn stem laten horen.

Het was tijd om de wereld te laten zien dat wij de dertigers ook rechten hebben en dat wij niet langer overgeleverd willen zijn aan de grillen van de ouderen generatie.