Hertog Jan veranderde mijn leven voorgoed

De beercrisis. Lars was geboren en getogen in Maastricht. Een stad waar beer drinken bijna een kunst is.

Jarenlang had hij één favoriet beermerk, hertog Jan. Niet zo maar een beertje, maar echt ambachtelijk beer.

Beer met echte hop gemaakt op de traditionele manier. Dat was belangrijk voor Lars op het terras met

vrienden bij een barbecue in de zomer of gewoon na het werk. Lars bestelde altijd hetzelfde. Terwijl zijn

vrienden heineken of gulpener dronken, pakte Lars zijn hertog Jan. Ik drink geen gewoon beer,

zei hij dan trots. Dit is het echte werk. Zijn vrienden rolden met hun ogen, maar Lars glimlachte

van oor tot oor. Hij wist wie hij was, maar toen veranderde alles. De brouwerij had de receptuur

aangepast. Geen echte hop meer, maar hopextract. Lars stond versteld van het nieuws. Hij kon het

eerst niet geloven en begon het internet af te zoeken naar meer informatie. Helaas was het

waar. Zijn geliefde hertog Jan was niet meer hetzelfde. De eerste keer dat hij het nieuwe beer

proefde zat hij stil aan de bar. Het smaakte anders. Niet slecht, maar anders. Hoewel hij een poging

waagde om er positief over te zijn. Kon hij zichzelf niet voor de gek houden. Dit was niet meer zijn

beer. Sindsdien gaat alles moeizamer op het terras bestelt hij nu maar wat. Soms een heineken,

soms iets anders. Zijn vrienden merkten de verandering op. Je bent stiller de laatste tijd. Zei zijn

Thomas vorige week. Alles goed met je. Lars wist niet wat hij moest antwoorden. Hoe leg je uit dat je

identiteitscrisis begon bij een beermerk? Dat klinkt belachelijk toch? Daarom zei hij alleen. Het valt wel

mee hoor. Maar dat was niet helemaal de waarheid. Bij nader inzien begrijpt Lars wel. Dat het misschien een

beetje overdreven is. Zijn vrienden zouden hem zeker iets aanrekenen als ze wisten. Hoe serieus

hij dit nam maar tegelijkertijd als iets jarenlang een deel van je persoonlijkheid is. Hoe laat je dat

dan zomaar los? Hij heeft besloten om het probleem uit te vogelen. Vorige week bezocht hij een

speciaal beer-café in de binnenstad. De barman, een man met een grote baard en veel kennis van beer

adviseerde hem drie nieuwe merken. Lars hield rekening met zijn smaakvoorkeur voor hop-beer en probeerde

ze allemaal. Achteraf gezien was dat een goed idee. Want bij het derde glas een Belgische IPA voelde hij iets

vertrouwts een glimlach. Misschien was zijn identiteit niet verloren. Misschien was ze alleen aan het

veranderen en dat komt eigenlijk wel goed uit.