The Angry Crowd

Zou het donker haar?

Ze droeg een rode jerk.

Dat was Esma Lalla.

Ik kende haar niet.

Maar de mensen in de zail wel.

Een man met een pet stond op hij riep.

Ga weg.

We willen je niet.

Andere mensen klapten.

Een vrouw met een hoofdoek riep.

Schande.

De sfeer was heel gespannen.

Ik horde geskreuw.

Ik zag boze gezichten.

Rode wangen.

Mensen stonden op en liepen naar voren.

Esma bleef rustig zitten.

Ze zei, ik kom om te praten.

Ik wil luisteren.

Maar de mensen luisterden niet.

Een jonge man gooide een papiertje naar haar.

Het papiertje raakte haar schouder.

Ze keek niet boos.

Ze keek verdrietig.

Ik vond dat naar om te zien.

Toen stond een oude man op.

Hij had een stok.

Hij zei, laat haar praten.

We zijn toch geen dieren?

De zail werd stil.

De man met de pet zei.

Jij bent ook een verrader.

De oude man schudden zijn hoofd.

Nee, zei hij.

Ik ben een Nederlander.

En zei ook.

De video stopte.

Ik leg de mijn telefoon neer.

Ik voelde me boos en verdrietig.

Waarom doen mensen zo?

Ik dacht aan mijn eigen buurt.

In de en haar wonen veel verschillende mensen.

Soms zijn er problemen.

Maar meestal is het rustig.

Mensen groeten elkaar.

Even tussen door.

Bedankt voor het luisteren.

Reageer onder deze aflevering.

Of stuur me een DM op Instagram.

Dan stuur ik je een speciale kortingskode voor de interactieve versie van deze aflevering.

Veel plezier verder met het verhaal.

Re spelen samen.

Ik pak de mijn jas.

Ik ging naar buiten.

De lucht was grijs.

Het regende een beetje.

Ik liep naar de supermarkt.

In de supermarkt zag ik mijn buurvrouw.

Ze heet Fatima.

Ze droeg een hoofdoek.

Ze zei.

Hallo, alles goed.

Ik zei.

Ja, maar ik zag een nare video.

Fatima zuchte.

Ja, dat gebeurt vaker.

Mensen zijn bang voor wat anders is.

We praten even.

Fatima vertelde dat ze zich soms niet veilig voelt.

Dat vond ik erg.

Ik zei.

Je bent mijn buurvrouw.

Je bent aardig.

Fatima lachten.

Ja, dank je, zei ze.

Dat doet me goed.

Ik liep naar huis.

Ik dacht aan de oude man in de video.

Hij durfde iets te zeggen.

Dat was moeder.

Ik hoop dat meer mensen zoals hij zijn.

Mensen die niet schreuen.

Mensen die luisteren.

Mensen die praten.

Tuis kijk ik nog een keer naar de video.

Ik zag de reacties onder de video.

Sommige mensen schreef een slechte dingen.

Andere mensen schreef een lieve dingen.

Een reactie zei.

Esma, ik steun je.

Dat vond ik fijn.

Ik zette de televisie uit.

Ik dacht, Nederland is een mooi land.

Maar, soms zijn mensen boos.

Ik hoop dat het beter wordt.

Ik hoop dat we naar elkaar luisteren.

Zonder schreeuwen.

Zonder geweld.

Gewoon praten.

Ik voelde me een beetje verdrietig.

Maar ook een beetje hopvoll.

Want er waren ook goede mensen.

De oude man.

Fatima.

En ik.

We kunnen allemaal iets doen.

Niet veel.

Maar iets.

Tot de volgende.

Op een de interactiege speler op Dutchfluency.com slash transcripts.

Tick op een woord als je vastloopt.

Bedankt voor het luisteren naar Dutch Fluency.

Op Dutchfluency.com vind je de transcript en oefeningen.

Spreek Nederland's.

Zelfs als je stottert.

Tot de volgende keer.